28-12-08

Godsdienst: wat mag en wat mag niet?

Hoe stelt de Chinese wetgeving zich op tegenover de godsdiensten, algemeen en dus ook in Tibet?

De laatste wet dateert van 2004. Kort samengevat komt die hierop neer:

"Het staat iedereen vrij om te geloven wat hij wil en om dat ook te praktiseren, thuis en in het openbaar. Publieke plaatsen voor collectieve erediensten moeten een vergunning hebben en worden gesubsidieerd. Maar niemand mag andere burgers publiek aansporen om zich aan te sluiten, geen religieuze propaganda dus. Wel moet iedereen respect opbrengen voor het geloof van anderen en "harmonieus" kunnen samenleven, sociale discriminatie op basis van godsdienst is strafbaar." Staatsorganen en andere organisaties mogen de mensen niet aansporen of afraden om een of andere godsdienst te volgen."

Een rekbaar punt, vatbaar voor interpretaties is: "Godsdienst mag niet gebruikt worden om de openbare orde te verstoren."

"Godsdienstbeoefening mag geen gevaar inhouden voor de gezondheid van de burgers." Deze paragraaf is vooral gericht tegen het afwijzen van geneeskundige zorgen bij bepaalde sekten.

Voorts zijn de klerikale organisaties uiteraard onderworpen aan de rest van de Chinese wetgeving: rechtspraak, arbeidsrelaties, verkiezingen, onderwijs, enz.  Dat houdt ook in dat godsdienstige organisaties niet mogen opkomen voor separatisme, noch voor omverwerping van het huidige politieke systeem in China. Wat onderwijs betreft mogen de kloosters in Tibet geen eigen onderwijsnet opbouwen, parallel aan het officiële onderwijssysteem. Vorming van monniken in de kloosters moet na het vervullen van de schoolplicht in het staatsonderwijs. Het "eigen onderwijsnet" is een van de eisen van de Tibetaanse gemeenschap in het buitenland in de onderhandelingen met Beijing.

Ten slotte, buitenlandse inmenging is uit den boze: "Godsdienstzaken en klerikale instellingen staan niet onder het gezag van een buitenlandse overheid." Dit slaat vooral op de katholieke kerk in China, die het gezag van de paus niet erkennen, maar ook op het Tibetaanse boeddhisme dat zich onttrekt aan het gezag van de 14e dalai lama.

 

12:02 Gepost door infortibet in religie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, boeddhisme, vrijheid, wetten

20-12-08

De onmogelijke onderhandelingen met Beijing

Wat zijn de voostellen van de Tibetaanse gemeenschap in het buitenland?

 

De Tibetaanse gemeenschap in het buitenland telt 120.000 personen, de Tibetanen in Tibet en in de rest van China een kleine 6 miljoen.

Vier teksten van de 14e dalai lama zijn cruciaal om zijn voorstellen te begrijpen: de toespraak voor de commissie voor de Mensrechten van het Amerikaans Congres in 1987, de toespraak voor het Europees Parlement in 1988, het "ontwerp van grondwet voor een Vrij Tibet" ("Vision for a future Free Tibet") van 1992 en vervolledigd in 1996 en tenslotte het "memorandum" van de onderhandelaars van de 14e dalai lama overhandigd aan de Chinese autoriteiten op 4 november 2008. Die teksten zijn te vinden op de persoonlijke website van de 14e dalai lama en die van zijn "regering in ballingschap" (CTA).

Een poging om de continuïteit van die teksten samen te vatten, met commentaar:

  • - De Tibetaanse bannelingen eisen een territorium op dat tweemaal zo groot is als de huidige "Autonome Regio Tibet". Wat zij "Groot Tibet" noemen is "Historisch Tibet" niet, want de dalai lama's hebben nooit over dit "dubbele" gebied geregeerd. Een ex-directeur van "Free Tibet" in Engeland, zei het onlangs nog: "Het is een kapitale fout van de huidige dalai lama om een gebied op te eisen, groter dan waarover zijn voorgangers geregeerd hebben" (New York Times 22 maart 2008). "Groot Tibet" is gelijk aan vijf maal Frankrijk, één vierde van China. De Chinese regering zal nooit akkoord gaan met het "afstaan" van een vierde van haar grondgebied.
  • - De Tibetaanse bevolking was ook nooit in de meerderheid in dat "dubbel" Tibet. De 14e dalai lama en zijn regering laten uitschijnen van wel. Echter, daar leven sinds eeuwen vele "anderen", hoofdzakelijk in de randgebieden van het hoogplateau in het noorden en het oosten. Die "anderen" dat zijn Han, Hui (moslims), Mongolen, Yi en nog enkele kleinere bevolkingsgroepen, samen goed voor ongeveer 10 miljoen mensen, groter in aantal dan de Tibetaanse bevolkingsgroep. Verhalen van reizigers en missionarissen in de 19e en begin 20e eeuw, naast oude Chinese bronnen, tonen evengoed dat dit "uitvergrote" Tibet niet eenkleurig was. De "regering in ballingschap" van de Tibetanen bestempelt die "andere" bevolking grotendeels als "recent ingeweken kolonisten". In de toespraak van de 14e dalai lama voor het Amerikaanse congres in 1987 staat: "7,5 miljoen te repatriëren mensen". Daar zal de Chinese regering niet mee akkoord gaan.
  • - De 14e dalai lama en zijn "regering in ballingschap" willen voor een toekomstig "Vrij Tibet" een eigen grondwet, gebaseerd op de "spirituele waarden van Tibet", in andere woorden: het boeddhisme als staatsgodsdienst. Dit zou de Tibetaanse bevolking fel verdelen, een groot deel van de actuele Tibetaanse intellectuelen is op zijn minst agnostisch geworden (eigen interviews). De voorstanders van de onafhankelijkheid, de gemeenschap in het buitenland, zegt natuurlijk dat dit onder invloed is van de communistische indoctrinatie. Wie zal het zeggen? Die van hen is even luid.
  • - De "regering in ballingschap" van de Tibetanen wenst dat zoveel mogelijk van de bannelingen, totaal 120.000 momenteel, terugkeren naar een "Vrij Tibet" om er kaderposten op te nemen, ter vervanging van de echte en vermeende Han kaders. Een belangrijk deel van die "expats", nu met hun kinderen, hebben meegevochten in de weerstandsoorlog tegen China van 1956 tot 1974. China is bereid om amnestie te verlenen, maar niet tegen garanties voor kaderposten.
  • - Het heikele punt: het demilitariseren van "Groot Tibet". De 14e dalai lama ziet er een "zone van vrede", zonder het Chinese leger. Dit laatste zal zich niet terugtrekken uit 1/4e van zijn grondgebied.
  • - Andere "lastige dingen" voor China:
  • o het meerpartijensysteem dat het toekomstige "autonome" Tibet onder de dalai lama wil instellen of de dominante rol van de CCP ter zijde schuiven. Geen "oranje" revolutie, maar een "rode", want de monnikspijen in Tibet zijn rood en een rol voor de geestelijkheid in het "autonome" staatsapparaat is voorzien.
  • o Het project voor "autonomie" voorziet eveneens dat de centrale Chinese staat geen subsidies meer mag geven. Die vormen nu 90% van het lokale budget. Welk ander land in de wereld zal ontwikkelingssteun aan Tibet verlenen ter hoogte van 4 miljard dollar per jaar (ongeveer de helft van wat de Europese Unie aan geheel Afrika toekent)?
  • o De "regering in ballingschap" vraagt ook een onafhankelijke wetgeving voor "Groot Tibet" en eigen buitenlandse betrekkingen in bijna alle domeinen, behalve een zetel in de UNO.

De Chinese overheid zal ook op die eisen niet ingaan.

 

Een gesprek zonder uitweg voor de Tibetaanse gemeenschap in het buitenland.

  

16:33 Gepost door infortibet in autonomie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, autonomie, onafhankelijk, dalai lama, china

15-12-08

de dalai lama in het Europees Parlement, 4 dec 2008

 

door Jean-Paul Desimpelaere

De toespraak ligt in dezelfde lijn als vele van zijn recente toespraken. Hij begint met: "Ik ben hier vooral voor de promotie van menselijke waarden, zoals hartelijkheid onder de mensen." Dat neemt dan één zin in beslag, waarop een klein uur politiek betoog volgt rond de kwestie Tibet. Ook daar zijn de grote lijnen dezelfde sinds jaren. Toch is het nuttig om enkele nieuwe klemtonen aan te halen.

  • Hij beschrijft de rellen van maart in Lhasa als "spontaan" en "dapper". Via toeristen van dat moment weten wij dat dit brandstichtingen en lynchpartijen waren.
  • Hij eist van China dat een "internationaal inspectieteam" toegelaten wordt in Tibet. Die eis wordt ook door de USA verwoordt.
  • "De Tibetanen leven in een constante sfeer van angst: ben ik de volgende om gearresteerd te worden?," zo verwoordt hij de stem van binnenin Tibet. Dit ergert mij het meest. Ik was in Tibet in oktober 2008. Die spanning is er totaal niet. Ik kon vrijuit praten met gewone stedelingen, intellectuelen, boeren: zij beschouwden de rellen als schadelijk voor Tibet, beter zoiets niet meer, zeggen zij! De stad Lhasa was in zijn gewone doen: winkels, pelgrims, toeristen.
  • "In ons Memorandum aan de Chinese overheid zeggen wij dat wij er niet op uit zijn om niet-Tibetanen uit Tibet weg te sturen. Ons punt is wel de massale invoer van Han Chinezen in bepaalde delen. Dat stelt de Tibetanen in de minderheid en bedreigt het ecologisch evenwicht." Zij zijn er "niet op uit", maar het zal wel moeten.
  • De verwijzingen naar andere etnische minderheden in China worden steeds talrijker. Zijn discours beperkt zich niet tot Tibet. Etnische minderheden op de uiteinden van China, niet in het binnenland want die interesseren hem niet. Die uiteinden zouden vroeg of laat ook wel onafhankelijk kunnen worden, als we die toespeling goed interpreteren. De 14e dalai lama verwijst naar "Oost-Turkestan" (Xinjiang), Binnen-Mongolië en Mandsjoerije. Hij voegt er aan toe dat in Binnen-Mongolië de autochtone bevolking voor 80% onder de voet gelopen is door de Han Chinezen. Moeten die laatste daar ook weg (18 miljoen)? Hij vermeldt ook niet sinds wanneer daar veel Han wonen, dat dateert niet van eergisteren.
  • "Mijn geloof in de Chinese leiders wordt zwakker en zwakker. Maar ik zie meer Chinese bewegingen van intellectuelen die mij steunen." Het gedroomde Tibet van de 14e dalai lama zal inderdaad nooit onafhankelijk worden als niet tegelijk binnen China zelf een soort "Oranje Revolutie" plaatsvindt. Hij feliciteerde het Europese Parlement voor het toekennen van de Sacharov prijs aan een Chinese dissident. Hij heeft het dus niet enkel over Tibet, maar over China zelf.
  • "Ik hoop het beste, maar ben op het slechtste voorbereid." Het zal wellicht niet altijd vreedzaam blijven.

Dat dit discours een staande ovatie van het Europees Parlement meebracht, gaat mijn begrip te boven. Europa staat daar te applaudisseren voor pure politieke fictie en propaganda, dat is gevaarlijk.

 

Nog een onooglijk detail: de Manchu's

In zijn toespraak zegt de 14e dalai lama op een bepaald moment: "Today, the language, script and culture of the Manchu people have been extinct." (Taal en cultuur van de Manchu's is uitgedoofd).

In de zin ervoor had hij het over: "(de Chinese overheid) veroorzaakt massale Han inwijking in Tibetaanse gebieden, die gradueel zal leiden tot het uitdoven van de aparte Tibetaanse identiteit en cultuur."

Een Europese toehoorder zal verrast denken: "Er was al een precedent! De Manchu's bestaan al niet meer en die waren zelfs een tijd keizer! Dat wisten we niet. Die cultuuruitroeiing moet dus inderdaad erg zijn in China." Normale reactie, want wie weet er hier bij ons echt iets over de Manchu's, laat staan over hun taal?

De dalai lama laat dus uitschijnen dat de Manchu taal verdween door massale Han instroom in hun gebied, op aansturen van de huidige communistische overheid. Dat is een zeer handige verdraaiing van de geschiedenis voor onze onwetende oren. Enige toelichting, zonder al te veel in details te treden, is nodig.

De Manchu's waren een ruitervolk in het uiterste noordoosten van China. Zij veroverden Beijing in 1644 - toen waren zij met ongeveer twee miljoen mensen -  en nemen er de keizerstroon over. Dat wordt de Qing dynastie. Zij leggen beslag op terreinen en boeren, zij richtten Han legers op onder hun bevel en brengen het totale Chinese keizerrijk opnieuw naar een maximale grootte, Tibet en Xinjiang in het verre westen inbegrepen. Maar wat gebeurt er met hun taal? Zij geven die een soort "plechtig administratief" statuut, terwijl zij tegelijk de Chinese taal omhelzen in literatuur, poëzie, kalligrafie, geschiedschrijving, wetenschappen en handel. Verschillende keizers van de Qing waren uitstekende poëten, in het Chinees. Grote werken verschenen tijdens de Qing dynastie. Echter de vervalperiode van de Qing (einde 19e eeuw, begin 20e) liet vrijwel niets overeind van de Manchu taal, daar waren zij zelf de oorzaak van. In 1911, bij de val van het keizerrijk was de Manchu taal in onbruik geraakt in hun eigen aristocratische rangen en van onderwijs 'aan hun volk, in hun taal' was geen sprake meer. De woelige jaren van de Eerste Chinese Republiek en nadien van de Tweede Wereldoorlog brachten daar geen verbetering in, de Manchu taal werd niet meer heropgedolven. Kortom, het Manchu schrift was verdwenen lang voor de Chinese Revolutie er aankwam. De beginjaren van de Volksrepubliek brachten andere problemen mee dan 'taal'. Het ging om de heropbouw van een gigantisch land dat op de grond lag. Momenteel, nu enige welstand in China bereikt is, is er weer tijd voor intellectuelen om het Manchu erfgoed op te vissen, wat ook gebeurt. Er zijn nog 2 miljoen stukken in het National Archief bewaard. Chinese taalkundigen en historici zijn een beweging gestart: "Red de Manchu taal". In 2006 werd voor het eerst opnieuw een school in het 'Manchu' geopend.

Dat is totaal iets anders dan laten uitschijnen dat de 'Chinese communisten moedwillig de Manchu taal tot uitsterven brachten', zoals de toespraak van de dalai lama in het Europees Parlement suggereert.

 

Dit "Manchu-verhaal" is niet het enige verhaal uit de Chinese geschiedenis dat de huidige dalai lama misbruikt in zijn kruistochtbetoog tegen het huidige bewind in China. Maar het is wel een nieuw verhaal, en goed gevonden voor onze oren.

 

In een toespraak in Polen, enkele dagen later, riep hij de aanwezige wereldleiders op om China in het "democratische kamp" te brengen. "We must do that", was het begin van de zin van de 14e dalai lama. Op zijn website beschrijft de 14e dalai lama Walesa als "The Polish anti-communist icon".

 

19:03 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, dalai lama, manchu, europa, taal, china

10-12-08

mode

door jp desimpelaere

Tibetaanse jongeren in de steden zijn meer en meer gekleed volgens de mode. Niet dat ik dit prima vind, integendeel, het is maar een vaststelling, want ikzelf begin er op te vallen als 'niet erg in de mode'. Grappig vond ik de monddoekjes met elastieken achter de oren, tegen stof en koude wind. Vele dames in de steden dragen er een. Die dingen zijn overgewaaid uit het binnenland van China en blijkbaar goed bevonden. En in alle kleuren, verschillende motieven, met tekeningen erop, met kant op de rand of gewoon egaal. Je vindt winkeltjes met rekken vol van die monddoekjes. Waardoor ik er dus ook drie gekocht heb, 10 eurocent per stuk. Maar de mannen dragen die niet, die zijn uiteraard staalhard bestand tegen kou, stof en sneeuw. De tekeningen op de monddoekjes zijn braaf, ik heb er geen gezien met "I love Obama" of "fuck die of die" (vrije meningsuiting), ook niet met "Free Tibet" (er zijn grenzen, al lang). Zou de Tibetaanse cultuur dan toch nog authentiek zijn, ondanks de monddoekjes?

monddoekjes

hier uniform wit, niet zozeer mode volgend

monnikmonddoek

monniken volgen de nuttige rage

generaties

vestimentaire generaties. Zouden sommigen durven zeggen dat zij verplicht moeten worden (de jongeren) om zich traditioneel te kleden?

 

18:06 Gepost door infortibet in modernisering | Permalink | Commentaren (0) | Tags: authentiek, tibet, mode, cultuur, modern

ordehandhaving in Lhasa, okt-nov 2008

Soldaatjes en politie bewegen tussen de mensen, maken geen "baan" vrij, schuiven de mensen niet opzij, bewegen aan hetzelfde tempo als de pelgrims. Ik heb ze ook nooit één keer de identiteit van iemand zien controleren of iemand zien fouilleren. Wat bij ons in Europa verteld wordt op dit ogenblik (november 2008): "De spanning is te snijden in Lhasa, iedereen is verdacht, de repressie slaat hard toe", dat heb ik niet gezien. Ik schrijf "soldaatjes", want zij zijn zeer jong en bijna een hoofd kleiner dan ikzelf. Maar zij zijn voor een deel gewapend en lossen elkaar af op de hoeken van de straten en stegen van het oude stadscentrum. Drie per straathoek, één met een geweer, één met een schild en de derde met een zendertje. Als zij afgelost worden verzamelen zij zich per 9 of 12, om in wandeltempo naar de kazerne te gaan. Geen grimmig vertoon, niet intimiderend, maar toch present: de oude stad staat onder bewaking, dat is duidelijk. Dat het kleine pelotons zijn 'verzacht' de zaak wat.

Op twee daken van gebouwen op het plein voor de Jokhang staat een gewapende soldaat toezicht te houden vanuit de hoogte.

Naast het leger is er ook politie aanwezig. Die is Tibetaans en hebben een zwart uniform. Op de rondgang rond de Jokhang tempel staan nu op regelmatige afstand - om de 50 à 100m - onnozele blauwrode parasols, met daaronder twee of drie ongewapende politieagenten op een stoel bij een wit plastieken rond tuintafeltje met daarop hun thermos boterthee. Er zijn ook gewapende politiepatrouilles, die in het gelid voorbij marcheren, maar ik heb die niet elke dag gezien.

 

Op het grote plein voor de Jokhang tempel is er een inrijpoort van een politiestation, tussen de antiekwinkels. Er is een duidelijk opschrift boven de poort: "police station". Westerse toeristen nemen er graag een goedingestelde foto van, waarbij ik aanneem dat zij die in reisverslagen gebruiken als voorbeeld van de "repressie" in Tibet. Een overheidsgebouw in een hoekje van de Barkhor, schuin tegenover het Mandala Hotel, doet dienst als voorlopige kazerne voor soldaten. Maar evengoed als vuilbak: straatvegers gaan er binnen met hun collectie afval.

 

Een Han-Chinese schooljongen gezien, die bij het verlaten van de school - drie soldaten bij de uitgang in de Beijing straat (Beijing lu) - een taxi nam tot 500 m verder. De jongen was flink rond. Hij moest het normale bedrag niet betalen en gaf slechts 0,5 yuan (6 eurocent). Vinden sommige Han ouders 'Beijing lu' een 'gevaarlijke' straat? De meeste vernielingen en brandstichtingen op 14 maart 2008 gebeurden in die straat. Of was de jongen gewoon een verwende snoeper? Andere kinderen, Tibetaans of Han, wandelden gewoon de straat af.

 barkhor

goed gevuld Barkhorplein, bij valavond. Enkele soldaten, die terugkeren naar de kazerne na hun bewakingstijd van een straathoek. 

zonnen

Op de heuvels rond Lhasa viel er al sneeuw. Op de Barkhor zitten oudere mensen te zonnen tegen de zuidelijke gevel van het Jokhang klooster.

15:05 Gepost door infortibet in rellen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, rellen, leger, repressie, veiligheid