21-06-09

“Droge regen” in Tibet

De ergste droogte sinds 30 jaar.

 

“Droge regen”, dat is de ondertitel bij een foto van het Chinese persagentschap Xinhua; een foto die een droge rivierbedding in Tibet toont. “Droge regen” is een voorbeeld van het Chinees taalgebruik en denkpatroon, dat vrij verschillend is van het onze (zoals sinoloog Cyrille Javary het formuleerde “Les Chinois ont un autre cerveau que nous”). Voor ons kan dat niet, “droge regen”. Bij ons is het ofwel droog, ofwel nat. Voor een Chinees is er altijd een samenspel tussen droog en nat. Maar dat is het onderwerp niet van dit artikel.

Het onderwerp is ernstig: Tibet kent de ergste droogte sinds 30 jaar. Vijf van de zes departementen die Tibet telt zijn getroffen. Eén op zes akkers lijdt zeer zware schade, de gewassen verdorren en zullen enkel dienen als mager veevoeder. De neerslag was ongeveer 30% minder tijdens de maanden mei en juni, zelfs 80% minder voor de “graanschuur” van Tibet (Lhasa, Xigaze, Shannan). Eén op de vier van de meteorologische stations in Tibet noteerde geen noemenswaardige neerslag sinds zeven maanden. Mei en juni zijn precies de groeimaanden voor de gewassen, want in april vriest het nog.

Dit jaar zal een zeer slechte oogst geven. In het oude regime moesten de boeren in zo’n situatie aankloppen bij de landheren en de kloosters, waar ze tegen woekerintresten en gratis arbeid een deel van de soms grote graanreserves aldaar konden afkopen om te overleven. Daarbij geraakten zij meestal voor generaties lang in de schulden.

Wat gebeurt er nu?

De velden die geïrrigeerd zijn – en dat is ongeveer de helft – brengen het er nog goed vanaf. Toch hangt het af van het soort irrigatie: komt die van een goed gevulde rivier of komt die van een bron of van een waterput, want een deel van de waterputten staat droog. Sommige putten van 10m diep produceren niets meer. De lokale overheden boren dieper voor het ogenblik of laten water aanvoeren met containerwagens. Het leger is ingeschakeld om afgezonderde dorpen van drinkwater te voorzien en om te helpen bij het begieten van de groenten in de serres. Het hardst getroffen zijn de dorpen met niet bevloeide velden. Een soort “calamiteitenfonds” voorziet 4 miljoen euro om de meest getroffen landbouwers te compenseren voor het verlies aan opbrengst, een bescheiden som die ongeveer overeenkomt met 500 euro per getroffen gezin. In eerste instantie wordt alles gezet op het “redden van de oogst”. Toch zijn ondertussen al 13.000 stuks vee (op 20 miljoen) omgekomen van de droogte, aldus de lokale overheden.  

DSCN3965

Het probleem van de droogte in Tibet dreigt zich te versterken door de wereldwijde klimaatverandering. De gemiddelde temperatuur in Tibet is de laatste 30 jaar met iets meer dan 1°C gestegen en de neerslag is met enkele tientallen mm verminderd. Dit voorjaar lag de gemiddelde temperatuur 2°C boven het normale. Per jaar komt er in Tibet een oppervlakte van 400 km2 bij als woestijngebied, dat is enorm. De lokale Tibetaanse overheid “sluit graslanden”: verboden te grazen, ongeveer 1 miljoen km2. Daarnaast financieren zij projecten om gras te planten, met de hand, op enorme oppervlaktes. Het doel is om de woestijnvorming in te dammen tegen 2010 en om de helft terug te winnen tegen 2020.

De droogte is niet enkel in Tibet een probleem, geheel Noord-China heeft ermee te kampen. In de provincie Ningxia worden meer dan 1 miljoen mensen “catastrofaal” van drinkwater en voedsel voorzien.

22:51 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: landbouw, klimaat, tibet

Commentaren

Droogte Het moet toch mogelijk zijn van rond dit titanenwerk (gras planten met de hand...) meer internationale belangstelling te creëren. O.a. van actoren die eerlijke belangstelling hebben voor een concrete aanpak. Anders is het weer KV van de Morgen die drama's opvoert.

Gepost door: Danny Claes | 22-06-09

De commentaren zijn gesloten.