02-11-09

Chinese argumenten over Tibet

Soms zijn die pertinent. Ik laat hier Zhu Weiqun aan het woord, de vicedirecteur van de ‘Eenheidsfrontafdeling’ van de Chinese Communistische Partij. Zijn stellingen komen uit een interview met het Duitse magazine ‘Focus’, 22 september 2009.

“Autonome regio’s in China vormen 64% van het nationale grondgebied. In die regio’s zijn etnische minderheden in de meerderheid (tegenover de Han Chinezen). Maar de verschillende etnische groepen zijn zeer gemengd in die gebieden. Moeten wij méér dan de helft van ons grondgebied overlaten aan etnische conflicten?

 

De regionale autonomie die wij toekennen is niet zoals jullie die zich indenken. Bij ons gaat autonomie gepaard met de eenheid van het land. Zonder nationale eenheid is er geen autonomie voor de minderheden. De geschiedenis toont aan dat etnische minderheden dikwijls de speelbal worden van grote mogendheden en dan is er van autonomie geen sprake meer.

 

Wat je vandaag kan zien als ‘gemoderniseerd’ Tibet is niet het werk van 200.000 Han Chinezen, die er verblijven. Dat is gewoon onmogelijk, gezien de omvang van de vooruitgang. Het zijn voornamelijk de Tibetanen, die hun regio ontwikkeld hebben.

 

De communistische partij in Tibet? Dat zijn Tibetanen, toch in de meerderheid! De wereld gelooft het niet, maar het zijn Tibetanen die er de ontwikkeling sturen.

 

Wat de dalai lama betreft, jullie denken dat hij veranderd is van houding na de periode dat hij een gewapende rebellie steunde in Tibet in de jaren ’50 en ’60. Het tegendeel is waar. De dodelijke onlusten van maart 2008 heeft hij nooit afgekeurd, integendeel, in een interview mat AsianWeek op 6 april 2008 zei hij dat ‘de platgebrande winkels van de Han Chinezen in Lhasa slechts bordelen waren’.

 

De buitenlandse mogendheden hebben ons niet veel goeds gebracht in de eerste helft van de 20e eeuw. Gedurende 60 jaar beheren wij nu onze eigen zaken en wij staan er opmerkelijk beter voor. Wij zijn ten volle bij machte om onze interne problemen zelf aan te pakken. De dalai lama een Nobelprijs geven was enkel een tactiek van het Westen om China te ‘sanctioneren’.

 

Journalisten, die enkel komen om ons te bekritiseren, zijn niet welkom. De deur van Tibet staat open, maar wij willen er stabiliteit en vooruitgang, geen vooringenomen onruststokers. Dat ligt in onze beslissingsmacht.

 

De laatste onderhandelingen met de vertegenwoordigers van de dalai lama in november 2008 zijn afgebroken door henzelf, niet door ons. Wij aanvaarden zijn ‘memorandum’ niet als basistekst voor onderhandelingen omdat het daar in bedekte termen nog steeds gaat over ‘onafhankelijkheid’. Gesprekken blijven mogelijk, maar niet op die basis. Op welke basis dan wel? Indien de dalai lama zijn internationale kruistocht tegen China stopt, dan kunnen we praten over zijn terugkeer. Tijdens zijn bezoeken aan hoge leiders van landen doet hij niets anders dan de relaties van die landen met China verstoren. Dat zijn politieke interventies, geen religieuze. Tegenover de ‘Deutsche Welle’ zei hij op 2 augustus dat “de Chinese Communistische Partij beter op pensioen zou gaan”. Dat lijkt mij geen religieus discours. Hoe kan dat samengaan: hij wil praten met ons maar tegelijk zegt hij dat we met pensioen moeten gaan. Praten is geen show. Zo’n stellingen zijn volgens mij ingegeven door de kringen in zijn directe omgeving, buitenlandse mogendheden incluis, sponsoring inbegrepen. Een bepaald land, dat ik niet wil noemen, heeft hem dit jaar 16,75 miljoen dollar steun bezorgd. Die steun heeft de dalai lama sinds lang in een val gelokt.

 

De vrijheid van meningsuiting is gevrijwaard in Tibet, behalve wanneer die ingaat tegen de eenheid van de diverse etnische groepen. Bovendien moeten politiek en godsdienst gescheiden blijven en wij willen geen parallel systeem van onderwijs (officieel en religieus).”  

 

 

 

21:04 Gepost door infortibet in Chinese standpunten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dalai lama, china, onderhandelingen

De commentaren zijn gesloten.