29-11-09

Te weinig elektriciteit in Tibet

Gedurende de komende zes maanden, zeg maar de winter van 2009 en 2010, is er ongeveer 30% elektriciteit tekort in Tibet. Het net van Tibet is ‘onafhankelijk’ en niet aangesloten op het elektriciteitsnet van het binnenland van China. Door de verhoogde welstand van de bevolking is de elektriciteitsconsumptie sterk toegenomen, sneller dan de capaciteit, die ter beschikking gesteld wordt. Veel mensen hebben koelkasten en verwarmingstoestellen gekocht de laatste jaren. Brengen we in herinnering dat de elektriciteit in Tibet duurzaam opgewekt wordt, hoofdzakelijk door waterkrachtcentrales. Die zijn nu voorbijgelopen door de consumptie. Bovendien was het afgelopen jaar een extra droog jaar, waardoor de waterreservoirs gedaald zijn. Wat doet de lokale overheid? De mensen niet zonder stroom zetten, neen. De overheid legt voor zes maanden alle cementfabrieken en alle mijnen in Tibet stil om de elektriciteitsvoorziening aan de bevolking te vrijwaren. De honderden technisch werklozen worden verder loon uitbetaald. Er is nog geen onmiddellijk uitzicht op beter voor de eerstkomende winters.

 

In het geheel van China is einde november de elektriciteitsprijs voor niet-residentieel gebruik met 0,2 eurocent per Kwh verhoogd, maar met uitzondering van Tibet, daar verandert de prijs niet en blijft ongewijzigd op 5 eurocent per Kwh. (bij ons is die bijna 20 maal hoger, maar dat is natuurlijk een halfmanke vergelijking).

 

Nota achteraf:

in 2010 werd beslist om Tibet aan te sluiten op het nationale net. Daarvoor moet een hoogspanningslijn gebouwd worden over het hoogplateau, vanaf Golmud tot Lhasa, net iets meer dan 1000 km lang en op een hoogte van 4000 to 5000m, langs de spoorlijn. Kost: 2 miljard euro. klaar tegen einde 2012.

(Xinhua, 25,29/11/09)

 

Trekking_0109

20:53 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: energie, tibet, ontwikkeling, mijnen

27-11-09

Tibetanen gaan elders in China werken

In 2009 zijn nagenoeg 50.000 Tibetaanse boeren of herders tijdelijk in andere provincies van China gaan werken. Dat is vrij veel, ongeveer tien procent van de overtollige arbeidskrachten in Tibet. Waarom zijn er overtollige arbeidskrachten in Tibet? Omdat de bevolking ongeveer verdriedubbeld is de laatste vijftig jaar en er geen landbouwgrond of graasland kan bijkomen, gezien de klimatologische omstandigheden. En omdat er weinig industrie in Tibet aanwezig is. Dat is voor een deel gewild door de overheid, omwille van milieuoverwegingen en omdat het niet rendabel leek om in dat verre hoogland productief te investeren. Daar komt nu verandering in, want er moet dringend iets gebeuren met die ‘overtollige arbeidskrachten’. Er wordt een weg gezocht naar kleine industriële projecten gericht op de consumptienoden ter plaatse. Daarnaast blijven toerismefaciliteiten en artisanale productie ten volle ontwikkelingssteun krijgen. Ondertussen kanaliseert de lokale overheid de ‘werkzoekenden’ dus naar bouwprojecten in het binnenland van China, een tijdelijke oplossing. Maar een, die wel geld in het bakje brengt van de Tibetaanse uitzendwerkers: zoiets als 600 euro meer per jaar, per persoon.

Xinhua, 26/11/09  

21:52 Gepost door infortibet in economie algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: industrie, tibet, tewerkstelling

23-11-09

De les uit de rellen van maart 2008

De Chinese centrale overheid en de Tibetaanse lokale autoriteiten hebben voor zichzelf een belangrijke les getrokken uit de rellen van maart 2008. Het internationale stoken rond ‘onafhankelijkheid voor Tibet’ blijft het hoofdprobleem natuurlijk. China wil zich niet laten opsplitsen ter wille van de ‘vrije markt’ van de andere groten der aarde, die niet aarzelen het nationalisme te gebruiken om concurrenten te verzwakken. Voor China blijft het verzet daartegen de belangrijkste prioriteit. Ondertussen kijken zij ook in eigen keuken. Wat kan verbeterd worden in Tibet? Of waar is er een zwak punt? De regio telt een half miljoen mensen ‘op overschot’ als arbeidskracht. Dat is bijna één vijfde van de bevolking. Niet dat die mensen niets te doen hebben, maar zij hebben te weinig te doen. Bovendien zijn ze laaggeschoold of ongeschoold, mensen overtollig in de landbouw of de veeteelt. De Tibetanen hebben gemiddeld slechts een scholingsduur van 6 jaar tegenover 8,5 jaar als nationaal Chinees gemiddelde.

In versneld tempo gaat de overheid daar nu tegenaan. Vorming, instructie wordt voor honderd, tweehonderdduizend mensen georganiseerd in domeinen zoals elektriciteit, constructie, groenteteelt, toerisme en artisanale productie. Nieuwe programma’s zijn gestart voor hogere gediplomeerden of technici. Elk jaar, van 2009 tot 2013, zullen 120 Tibetaanse gediplomeerden één jaar specialisatie kunnen volgen in het binnenland van China. Daarvoor zijn nu nieuwe beurzen voorzien, goedgekeurd door de Staatsraad, het ministerkabinet van China. Het gaat om gespecialiseerde opleidingen voor onderwijs, gezondheidszorg, wetenschappelijk onderzoek en economie. Daarnaast is er een oproep vanwege de Chinese Communistische Partij om vanuit het ganse land scholen in Tibet te sponsoren. Dit leverde ondermeer op dat de Tibetaanse lagere en middelbare scholen 3.000 computers toegestuurd kregen, waarmee Tibet nu over meer computers in het onderwijs beschikt dan België: ongeveer één per tien leerlingen.

tibet 05 (54)

 

echt een "toevallig schooltje", niet geprogrammeerd, onderweg tussen Lhasa en Qamdo.

21:50 Gepost door infortibet in onderwijs | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, arbeidskrachten

19-11-09

De Franse Senaat, het Amerikaans Congres en Tibet

Op 22 oktober 2009 publiceerde de Amerikaanse Congrescommissie over China een lijvig (152 pagina’s) rapport over de ‘mensenrechten’ in Tibet.[i] Dat doen zij ongeveer jaarlijks. China doet zoiets niet over een ander land, zij mengen zich niet in de interne keuken van anderen. Op internationaal vlak is China felle voorstander van dialoog en tegelijk niet-inmenging in elkaars binnenlandse aangelegenheden. Over het Amerikaans rapport rond Tibet zegt China gewoon: “Met wat bemoeien jullie zich?”, tegelijk zeggend dat de informatie in het rapport op geen grond van waarheid steunt, maar zonder in detail op de polemiek in te gaan.

 

Het rapport van de Amerikaanse Congrescommissie haalt zijn feiten voornamelijk uit de kringen rond de dalai lama, uit de Chinese dissidentenwereld en uit de satellietorganisaties van de CIA, zoals ‘Radio Free Asia’, ‘International Campaign for Tibet’ en het ‘Tibetan Center for Human Rights and Democracy’. Daar staan tal van precieze aanklachten in over “te weinig politieke vrijheid, arrestaties, gebrek aan persvrijheid, intomen van de invloed van de godsdienst” en dies meer. Maar wat opvalt is dat die aanklachten eigenlijk veel minder sterk zijn dan wat bij ons in het publiek in het Westen circuleert. Of met wat de dalai lama vertelt. En die twee laatste zijn ongeveer hetzelfde.

Het is leerrijk om hierbij de toespraak van de dalai lama te nemen, die hij hield voor een hoorcommissie van de Franse senaat, in augustus 2008, volop tijdens de periode van de Olympische Spelen in Beijing. Ik zet een paar stellingen van hem op een rijtje.

 

“Na de manifestaties van maart 2008 kregen wij talrijke getuigenissen over willekeurige executies en van folteringen tot ter dood. De lichamen van de verdwenen personen werden niet aan de familie teruggegeven. Terreur heerst alom”

Geen spoor daarvan in het nochtans door de Tibetaanse bannelingen en de CIA –satellieten gestoffeerd lijvig rapport van het Amerikaans Congres. En de terreur heb ik ook niet gevoeld toen ik er was op het moment van zijn speech.

 

“Nog voor de evenementen van maart 2008 zagen we een systematisch vervangen van Tibetaanse kaders door Chinese, ter voorbereiding van wat zou volgen. Een zeer betrouwbare bron vertelt ons dat de Chinese overheid van plan is om na de Olympische Spelen één miljoen Chinezen naar Tibet te doen emigreren. Een andere maatregel zou erin bestaan om alle Tibetanen, die in het buitenland studeren binnen de zes maanden te verplichten terug te komen.”

Geen spoor daarvan in het Amerikaans rapport en straffer: ook niet in de realiteit!

 

Maar er staan nog andere ‘straffe’ dingen in zijn toespraak voor de Franse Senaatscommissie, die niet direct verband hebben met het Amerikaans rapport over de mensenrechten. Ik zet er nog enkele op een rijtje, met een klein beetje commentaar.

 

“De winkels die Tibetanen openen in het binnenland van China, worden geboycot”.

Daar heb ik toch het tegendeel van gezien, in dezelfde periode als zijn speech (augustus 2008). Tibet is in de mode in de rest van China. Wat waar is: die modecentra mogen geen propaganda maken voor de onafhankelijkheid van Tibet. De dalai lama zou misschien wel graag een dergelijk netwerk voor zijn strijd in China willen.

 

“Ik heb het internationale Rode Kruis uitgenodigd om bijstand te verlenen bij de aardbeving in Tibet (noot redactie: niet in Tibet, maar in Sichuan, waarvan hij een deel opeist als Tibetaans grondgebied). De Chinese autoriteiten hebben geweigerd.”

De internationale pers heeft de Chinese autoriteiten geloofd om de efficiënte hulpverlening na de aardbeving. Voor de dalai lama is het openbreken van China via “internationale hulp of inmenging” een tactiek die hij deelt met de VS.

 

“In Binnen Mongolië zijn de oorspronkelijke Mongolen, 3 à 4 miljoen, overspoeld door 80 miljoen Han-Chinezen.”

De cijfers kloppen niet, want de autonome regio Binnen-Mongolië telt slechts 25 miljoen mensen. Maar wat erger is: hij predikt de etnische haat niet enkel voor Tibet.

 

“Nu ik buiten Chinees Tibet ben, voel ik me een vrij mens, ik kan zeggen wat ik wil, ik kan gaan waar ik wil. Ik voel me dus goed. Ik steek een hand uit naar de Chinezen, maar zij grijpen die niet. Dan ben ik wel verplicht om de andere hand uit te steken naar diegenen die ons werkelijk steunen in deze wereld.”

Hij bedoelt de VS en een beetje Europa, als het maar tegen China is.

 

“De internationale gemeenschap heeft geen enkele reden om zich te laten pesten door het Chinese communistische regime. Hier in het Westen heerst fundamentele vrijheid. Daarom is het belangrijk dat jullie de kant kiezen van volkeren, die nog niet van die vrijheid genieten.”

Een etnisch scenario om China te doen uiteenspatten.

 

“Frankrijk lijkt niet direct bedreigd door de troepen van China, maar India en Japan wel. Voor hen is deze gemilitariseerde supermacht een reëel gevaar. Het is een supermacht beschikkend over nucleaire wapens, die macht enkel ziet via geweld en niet aarzelt om dat in praktijk om te zetten. Hun intercontinentale raketten zijn misschien een bedreiging voor Rusland en Europa.”

Alle internationale strategen zijn het erover eens dat de militaire capaciteit van China om buiten zijn grenzen te treden zeer beperkt is. De DL zaait toch het idee, ‘diaboliseren’ heet dat in het Frans. Nochtans heeft China geen enkele militaire basis in het buitenland. Dat kunnen andere ‘groten’ niet zeggen, ondanks hun Nobelprijzen voor de vrede.

 

“Groot Tibet werd bestuurd door de opeenvolgende dalai lama’s.”

Dat is vrijwillig liegen. Alle historische documenten tonen dat het lokale gezag van de dalai lama’s zich beperkte tot de huidige provincie Tibet, niet de ‘verdubbelde extensie’ (zie elders op dit blog).

 

“Met de Chinese overheid in 1950 was ik overeengekomen dat Tibet een eigen leger mocht hebben.”

Grotendeels vals. Een Tibetaanse afdeling binnen het nationale Chinese ‘Volksbevrijdingsleger’ is iets anders.

 

“Er is nood aan een Tibetaanse bufferstaat tussen India en China.”

Ja, liefst geen toenadering tussen India en China. Beter een bufferstaat naar Westers model.

 

“Ik benadruk dat China, nu het zich integreert in de internationale markt, beter de idealen van de democratie zou omhelzen.”

Ja, uiteraard, zich te grabbel gooien aan het Westers neoliberalisme. Maar dat is China niet van plan blijkbaar.

 

Conclusie:

Zelfs al zijn de aangehaalde feiten in het Amerikaans rapport twijfelachtig maar toch niet fel overdreven, de dalai lama doet er in elk geval nog een marketingschepje bovenop gedurende zijn internationale tournee.   



[i] « Congressional Executive Commission on China, Special Topic Paper : Tibet 2008-2009 », te vinden op het net.

15-11-09

De dalai lama op de grens tussen China en India

Begin november bracht de 14e dalai lama een bezoek aan de regio Arunachal Pradesh in India. Arunachal Pradesh is een strook land, ongeveer tweemaal zo groot als Zwitserland, in het uiterste noordoosten van India, tussen Bhutan en Myanmar. In het noorden grenst het aan Chinees Tibet, waarvan het voor 1913 een deel van was en gewoon “Tibet” heette. In 1913 werd de bosrijke regio door Engeland bij Brits India gevoegd, via het “Akkoord van Simla” met de toenmalige 13e dalai lama. China was toen te zwak om te reageren (dit viel samen met het begin van de 1e Chinese republiek), maar erkende nooit het “Akkoord van Simla”. Voor China bleef Arunachal Pradesh, zoals India het is gaan noemen, deel uitmaken van het Chinees/Tibetaanse grondgebied. Dat is nog steeds hun stelling vandaag. Door grensschermutselingen in 1962 tussen India en China bleven de relaties lange tijd koel tussen de twee groten. Maar de laatste tien jaar is er een opmerkelijke dooi ingetreden en is China Indiaas tweede handelspartner geworden. In 2003 besloten de twee landen om een gemengde commissie in het leven te roepen om een definitief tracé voor te stellen voor de grens tussen de twee landen (China claimt Arunachal Pradesh en India eist een gebied in Tibet op, ten noorden van Kashmir). Het overleg en de samenwerking tussen de twee grote landen gaan dus vreedzaam en flink vooruit.

 

Precies daar komt de dalai lama een beetje olie op het vuur gooien. Net voor zijn bezoek aan Arunachal Pradesh had de dalai lama in Tokyo aan de pers verklaard dat hij achter het Indisch standpunt staat, namelijk dat Arunachal Pradesh bij India behoort (AFP, 31/10/09). Dat herhaalde hij nog eens toen hij er was (Indisch persagentschap ANI, 8/11/09). In Tokyo had hij ook de Indische democratie toegejuicht en het ‘één-partij-systeem’ van China met zijn ‘staatspers’ fel bekritiseerd (AFP). In Tawang, het stadje in Arunachal Pradesh waar hij met zijn privéhelikopter neerdaalde, zei hij dat hij daar enkel was om religieuze lezingen te geven. Maar de omgeving stond vol vlaggen van de Tibetaanse onafhankelijksbeweging. ¨De Indische eerste minister Manmohan Sinh zei tegen zijn Chinese collega Wen Jiabao dat de dalai lama welkom blijft op Indisch grondgebied, er mag rondreizen zoals hij wil, maar dat hij er zich niet met politiek mag bemoeien. India liet enkel Indiase journalisten toe in het gebied tijdens het bezoek van de dalai lama.

 

Hier loopt de dalai lama dus op scherp met zijn bezoek aan Arunachal Pradesh en zijn uitspraken in de marge ervan. Door zijn zegen te geven aan het Indiaas standpunt in het grensgeschil probeert hij natuurlijk China te irriteren. Maar hij geeft tegelijk steun aan de (tegenover China) minder verzoeningsgezinde krachten in India rond de kwestie. Dat ‘mag’ hij normaal niet doen, want hij mag zich niet mengen in de Indiase politiek. Dat heeft ook de belangrijke Indische krant verontwaardigd geschreven (The Hindu, 13/11/09).

Maar mogelijks zit achter die symboliek nog meer achter. De toenadering tussen India en China wordt met een scheef oog bekeken vanuit Washington, dat schrijven de belangrijke strategen in de VS, ondermeer Brezinski, adviseur van Obama. De dalai lama luistert blijkbaar naar de stem van zijn geldschieters en gooit wat roet in het eten tussen India en China. China antwoordt dat het grensconflict met India zal opgelost worden wanneer de dalai lama er niet meer is. Zij hebben tijd zat. “En,” zeggen zij, “wij hebben geen schrik van 130.000 Tibetaanse separatisten in het buitenland, tenslotte zijn zij een kleine minderheid, zelfs al beschikken zij over een uitgebreid gesponsord propagandanet in de wereld. Wij hopen dat de Westerse landen beter begrijpen dat samenwerken beter is dan tegen ons dit kleine groepje te steunen.” (Xinhua).

19:55 Gepost door infortibet in internationale dimensie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: usa, tibet, india, dalai lama, china

06-11-09

De valse en de echte 11e panchen lama

Het gebeurt dikwijls dat men mij interpelleert over het trieste lot van de ‘echte’ 11e panchen lama, die in 1995 door de 14e dalai lama als reïncarnatie aangeduid werd om de in 1989 overleden 10e panchen op te volgen. Enkele dagen nadat de dalai lama zijn keuze had bekendgemaakt, werd het jonge opvolgertje samen met zijn familie ‘uit de circulatie verwijderd’ door de Chinese overheid. In Tibet beweert men dat zij ‘zwijggeld’ kregen (een goede levenssituatie in Beijing) en een gecontroleerd verbod om met buitenlanders, journalisten en kloosters om te gaan. Volgens de verdedigers van de dalai lama heeft Beijing daarna een eigen jongetje aangeduid, ‘partijgetrouw’ of ‘zoon van een partijkader’ zo zeggen zij, om als ‘valse’ 11e panchen Tibet te versieren. Sinds bijna vijftien jaar wordt het ‘verdwenen jongetje’ op een foto als ‘jongste politieke gevangene ter wereld’ in pro-onafhankelijkheidsdemonstraties in het buitenland meegedragen. Wat zit daar nu weer achter?

 

Wat is een ‘panchen lama’?

Zonder veel in details te treden, toch een paar rechtzettingen van courante opinies bij ons verspreid door de sympathisanten van de dalai lama.

 

Is de panchen lama de ‘tweede’ in de religieuze hiërarchie in Tibet, een soort onderpaus?

Neen. Bijna integendeel. Hij was één van de twee eerste leerlingen van Tsongkapa, de stichter van de gelug school van het Tibetaanse boeddhisme (‘gele mutsen’). Tsongkapa en zijn twee leerlingen worden in Tibet vereerd als een soort ‘heilige Drievuldigheid’. De eerste dalai lama was een latere leerling van Tsongkapa. Maar de 5e dalai lama greep de lokale politieke macht in Tibet in de 17e eeuw en dat gaf hem en zijn opvolgers natuurlijk meer invloed op alle terreinen. De dalai lama’s verbleven ook in de hoofdstad Lhasa, terwijl de panchen lama’s de streek van Xigaze, de tweede belangrijkste stad, bestuurden.

tashilumpo 08

het Tashilumpo klooster in Xigaze 

Werden de reïncarnaties van de panchen lama door de dalai lama’s aangeduid?

Neen. Het waren de lama’s van het Tashilumpo klooster, de thuisbasis van de panchens, die de zoektocht naar een reïncarnatie tot een goed einde brachten. De dalai lama’s gaven hun toestemming of veto, net zoals het Chinese keizerrijk of later de republiek dat deed.

 

De 10e panchen lama vertrok niet in ballingschap samen met de dalai lama in 1959, hij bleef in Tibet. “Toch zou hij zich verzetten tegen het communistisch bewind en riep zelfs in 1964 op voor een onafhankelijk Tibet”, zo zeggen de ‘dalaïsten’. “Dat kostte hem 13 jaar gevangenschap”.

De 10e panchen heeft nooit een oproep gelanceerd voor een ‘onafhankelijk Tibet’, hij distancieerde zich ook duidelijk van de 14e dalai lama. Maar tijdens de Culturele Revolutie in China werd hij wel “opzij geschoven” en moest onder bewaakte residentie in de lamatempel in Beijing verblijven. Hij werd in 1978 gerehabiliteerd en kreeg flinke budgetten ter beschikking om tempels in Tibet en erbuiten te herstellen en te renoveren.

 

Zijn opvolging

De tiende panchen lama stierf in januari 1989 in Xigaze. Om zijn reïncarnatie te zoeken ging een comité van hoge lama’s van het Tashilumpo klooster in Xigaze aan het werk (begaafde kinderen zoeken, waarnemen van de wolken boven een heilig meer, enz). De tiende panchen had vier dagen voor zijn dood (na een hartaanval, die weinig uitweg bood) verklaard, op een symposium van hoge lama’s op 24 januari 1989, dat zijn opvolger moest gekozen worden volgens de traditionele methode van lottrekking in de gouden urne voor het beeld van Sakyamuni in de Jokhang tempel onder de drie best gevonden kandidaatjes. Het comité van het Tashilumpo klooster volgde het voorschrift, maar één van hen had heimelijk correspondentie met de dalai lama in India. Einde 1994 had het comité zeven kandidaatjes verzameld en maakte zich op om de drie beste eruit te halen om de lottrekking aan Beijing voor te leggen. Het is op dat moment dat de huidige dalai lama tussenkwam, in mei 1995, door unilateraal en zonder overleg met Beijing een ander kind aan te duiden als de geschikte opvolger, zonder sacrale lottrekking. De ereabt van het Tashilumpo klooster heeft zich onmiddellijk hiertegen verzet in een officiële toespraak, zeggende dat de dalai lama hierdoor de traditionele regels van het Tibetaanse boeddhisme met de voeten trad. Hij voegde eraan toe dat de geboortedatum van dat kind ook vervalst was: geboren voor de dood van de 10e panchen. Of dat waar is weten we niet, maar in elk geval de gewone procedure volgde haar weg en in november 1995 werd de uiteindelijke lottrekking onder de drie ‘beste’ uitgevoerd, wat resulteerde in de huidige 11e panchen lama, die ondertussen gestudeerd heeft en Tibet en aanpalende gebieden bereist. Het ‘andere’ kind werd inderdaad met zijn familie van het toneel ‘afgevoerd’. Het werd de mascotte van de onafhankelijkheidsbeweging in het buitenland.

 

Tot besluit

De Chinese regering heeft sinds de 18e eeuw haar zeggenschap over het bekrachtigen van een reïncarnatie van een hoge lama in een wet vastgelegd. Die wet is nog altijd van kracht. De huidige dalai lama heeft de kans gegrepen om dit te doorbreken, door van buitenaf eenzijdig de opvolging van de panchen lama naar zich toe te trekken.

résidence panchen

 de administratieve residentie van de panchen lama's, nu heropgebouwd, vroeger vernield tijdens een burgeroorlog met de dalai lama van Lhasa.

21:35 Gepost door infortibet in religie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, dalai lama, panchen lama, reincarnatie

05-11-09

Deying Drolma

In Lhasa is de 35-jarige Deying Drolma lid geworden van de Chinese Communistische Partij (CCP). In juni van dit jaar had zij haar aanvraag tot toetreding ingediend en die is nu dus aanvaard.

Wat is daar nu bijzonder aan, er zijn tienduizenden Tibetanen lid van de CCP?

Wel, Deying Drolma is een verre nicht van de huidige dalai lama. In 1959 vroeg de dalai lama aan zijn nicht Khyi Losel – de grootmoeder van Deying Drolma – om mee in ballingschap te vertrekken. (Wie zei alweer dat de dalai lama onvoorbereid en plots in het holst van de nacht op de vlucht is geslagen in 1959?). Maar Khyi Losel heeft dat toen geweigerd en nooit gedaan, zelfs al behoorde zij tot de adelstand. (In de beste families is er altijd wel enige onenigheid). Deying Drolma was in 1993, na het beëindigen van haar middelbare studies, bij het Volksbevrijdingsleger (PLA) in dienst getreden. “Als kind stond ik in bewondering voor de legerdokters, die dikwijls grote afstanden aflegden in moeilijke omstandigheden om verspreide herdergemeenschappen te helpen bij ziekte.” Omwille van haar familieband met de dalai lama heeft zij meer dan tien jaar lang getwijfeld alvorens zich uiteindelijk dan toch kandidaat te stellen voor toetreding tot de CCP.

(Xinhua, 4 nov 2009)

15:25 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, leger, dalai lama, communistische partij

02-11-09

Chinese argumenten over Tibet

Soms zijn die pertinent. Ik laat hier Zhu Weiqun aan het woord, de vicedirecteur van de ‘Eenheidsfrontafdeling’ van de Chinese Communistische Partij. Zijn stellingen komen uit een interview met het Duitse magazine ‘Focus’, 22 september 2009.

“Autonome regio’s in China vormen 64% van het nationale grondgebied. In die regio’s zijn etnische minderheden in de meerderheid (tegenover de Han Chinezen). Maar de verschillende etnische groepen zijn zeer gemengd in die gebieden. Moeten wij méér dan de helft van ons grondgebied overlaten aan etnische conflicten?

 

De regionale autonomie die wij toekennen is niet zoals jullie die zich indenken. Bij ons gaat autonomie gepaard met de eenheid van het land. Zonder nationale eenheid is er geen autonomie voor de minderheden. De geschiedenis toont aan dat etnische minderheden dikwijls de speelbal worden van grote mogendheden en dan is er van autonomie geen sprake meer.

 

Wat je vandaag kan zien als ‘gemoderniseerd’ Tibet is niet het werk van 200.000 Han Chinezen, die er verblijven. Dat is gewoon onmogelijk, gezien de omvang van de vooruitgang. Het zijn voornamelijk de Tibetanen, die hun regio ontwikkeld hebben.

 

De communistische partij in Tibet? Dat zijn Tibetanen, toch in de meerderheid! De wereld gelooft het niet, maar het zijn Tibetanen die er de ontwikkeling sturen.

 

Wat de dalai lama betreft, jullie denken dat hij veranderd is van houding na de periode dat hij een gewapende rebellie steunde in Tibet in de jaren ’50 en ’60. Het tegendeel is waar. De dodelijke onlusten van maart 2008 heeft hij nooit afgekeurd, integendeel, in een interview mat AsianWeek op 6 april 2008 zei hij dat ‘de platgebrande winkels van de Han Chinezen in Lhasa slechts bordelen waren’.

 

De buitenlandse mogendheden hebben ons niet veel goeds gebracht in de eerste helft van de 20e eeuw. Gedurende 60 jaar beheren wij nu onze eigen zaken en wij staan er opmerkelijk beter voor. Wij zijn ten volle bij machte om onze interne problemen zelf aan te pakken. De dalai lama een Nobelprijs geven was enkel een tactiek van het Westen om China te ‘sanctioneren’.

 

Journalisten, die enkel komen om ons te bekritiseren, zijn niet welkom. De deur van Tibet staat open, maar wij willen er stabiliteit en vooruitgang, geen vooringenomen onruststokers. Dat ligt in onze beslissingsmacht.

 

De laatste onderhandelingen met de vertegenwoordigers van de dalai lama in november 2008 zijn afgebroken door henzelf, niet door ons. Wij aanvaarden zijn ‘memorandum’ niet als basistekst voor onderhandelingen omdat het daar in bedekte termen nog steeds gaat over ‘onafhankelijkheid’. Gesprekken blijven mogelijk, maar niet op die basis. Op welke basis dan wel? Indien de dalai lama zijn internationale kruistocht tegen China stopt, dan kunnen we praten over zijn terugkeer. Tijdens zijn bezoeken aan hoge leiders van landen doet hij niets anders dan de relaties van die landen met China verstoren. Dat zijn politieke interventies, geen religieuze. Tegenover de ‘Deutsche Welle’ zei hij op 2 augustus dat “de Chinese Communistische Partij beter op pensioen zou gaan”. Dat lijkt mij geen religieus discours. Hoe kan dat samengaan: hij wil praten met ons maar tegelijk zegt hij dat we met pensioen moeten gaan. Praten is geen show. Zo’n stellingen zijn volgens mij ingegeven door de kringen in zijn directe omgeving, buitenlandse mogendheden incluis, sponsoring inbegrepen. Een bepaald land, dat ik niet wil noemen, heeft hem dit jaar 16,75 miljoen dollar steun bezorgd. Die steun heeft de dalai lama sinds lang in een val gelokt.

 

De vrijheid van meningsuiting is gevrijwaard in Tibet, behalve wanneer die ingaat tegen de eenheid van de diverse etnische groepen. Bovendien moeten politiek en godsdienst gescheiden blijven en wij willen geen parallel systeem van onderwijs (officieel en religieus).”  

 

 

 

21:04 Gepost door infortibet in Chinese standpunten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dalai lama, china, onderhandelingen