01-02-10

Onderhandelingen Beijing – dalai lama, 2010

Einde januari 2010 reizen twee persoonlijke vertegenwoordigers van de dalai lama naar Beijing om er de 10e ronde van onderhandelingen sinds 2002 aan te vatten. De Chinese regering blijft ferm op haar standpunt staan: praten is mogelijk, maar geen maatregelen in de richting van separatisme en geen terugkeer naar een “Groot Tibet” noch naar een politiek klerikaal Tibet. China wil wel dat de dalai lama zijn religieuze rol binnen Tibet heropneemt en dat hij voor het politieke kan meewerken aan het bestaande lokale parlement.

De afgevaardigden van de dalai lama blijven bij hun ‘memorandum’ van najaar 2008, waarin de notie van “Groot Tibet” wel voorkomt en zeer verregaande politieke autonomie, eigen grondwet en partijenstelsel inbegrepen, naast het terugsturen van veel Han Chinezen naar het binnenland van China en het demilitariseren van de regio.

 

Of er een vriendelijke toon zal zijn, kunnen we even toetsen aan een toespraak van Samdhong Rinpoche, hoge lama en ‘eerste minister’ van de ‘regering in ballingschap’ van de dalai lama. Die toespraak hield Samdhong Rinpoche voor de 5e wereldconferentie van “parlementairen voor Tibet” in Rome op 18 november 2009. Dat is dus niet zo lang voor de onderhandelingen. Die heer is meestal veel duidelijker in uitspraken dan zijn ‘staatshoofd in ballingschap’, de dalai lama. Enkele uittreksels om de meedogende toon te tonen, die we van een boeddhistische hoge lama mogen verwachten.

 

“Wij weten allen dat Tibet steunen voor jullie geen materieel noch politiek voordeel brengt, in tegenstelling met onze Chinese onderdrukker.”

“Jullie zijn mensen, die weigeren om neutrale toeschouwers te zijn, wanneer een deel van de mensheid lijdt onder onderdrukking en uitbuiting door een totalitair regime.”

“De situatie in Tibet is erger dan tevoren. De systematische uitzinnigheid tegenover onze beschaving gaat verder. De sinistere politiek van vernietiging van Tibet’s culturele en raciale identiteit wordt met ijver voortgezet. Er is de escalerende demografische agressie, het eindeloze verhaal van diverse vormen van discriminatie, de stijgende golf van martelingen, van moordpartijen en onwettelijke opsluitingen. Er is de nooit geziene woeste aanval op de Tibetaanse taal, cultuur en religie. Er is de harteloze ‘sinizering’ van Tibet en de voortdurende vernietiging van het leefmilieu. Dat alles gaat onverminderd door, meer bepaald na de vreedzame betogingen in al de Tibetaanse regio’s in 2008. Het is niet onnodig om hier de talrijke schendingen van de mensenrechten terug in herinnering te brengen, noch de vernietiging van een cultuur en een beschaving, naast een onontziende uitbuiting van de natuurlijke rijkdommen. Onafhankelijke agentschappen hebben daar voldoende bewijzen en documenten voor geleverd.”

 

Opmerking:  een gewone reiziger naar Tibet kan het tegenovergestelde zien.

 

Samdhong Rinpoche somt dan vier punten op, die volgens hem belangrijk zijn:

 

1. “Zonder de Chinese bezetter zou Tibet zich ook hebben kunnen ontwikkelen, zoals zijn buren Nepal, Bhutan en Myanmar.”

Hoezo? Heeft Tibet onder China dan toch ontwikkeling gekend?

 

2. “Eén vijfde van de Tibetaanse bevolking kwam om tijdens het Chinese bewind, naast de vernieling van cultuur, taal, monumenten en milieu.”

Maar… de bevolking verdriedubbelde in vijftig jaar, er zijn evenveel kloosters en tempels als voor de Chinese revolutie en de Tibetaanse taal heeft og nooit zo gebloeid in Tibet.   

Een licht geoefende reiziger kan dit ook ter plaatse vaststellen.

 

3. “De Chinese overheid haalt meer waarde uit de Tibetaanse ondergrond dan het aan de lokale bevolking teruggeeft. De Chinese overheid zegt dat nooit publiek.”

De overheid zegt dat wel. Artikels, statistieken, buitenlandse contacten getuigen daarvan. De hoeveelheid aan ertswinning is bovendien nog uiterst beperkt voor het ogenblik en in de mijnen is de lokale Tibetaanse overheid meestal hoofdaandeelhouder.

 

4. “Het levensniveau van de meerderheid van de Tibetanen is er niet op vooruit gegaan, zelfs dikwijls achteruit gegaan.”

Een blauwe grove leugen. Regelmatige reizigers kunnen niet anders dan het tegenovergestelde zeggen.

“De Tibetanen zijn een minieme minderheid geworden in eigen land.”

Ook daar spreken de nationale volkstellingen en internationale sociologische onderzoeken dat simpelweg tegen, de Tibetanen maken wel degelijk de meerderheid uit, ook in de regionale regering, administratie en politie.

 

Samdhong Rinpoche heeft nog enkele mooie woorden toegevoegd:

“Onze strijd is er een van waarheid tegen valsheid, van rechtvaardigheid tegen onrechtvaardigheid, van moreel gedrag tegen immoraliteit, van juist tegen verkeerd.”

Slik.

 

En dan nog een eigenaardige analyse van het gedrag van de multinationals:

“Het Chinese totalitaire regime is beter geschikt voor de inplanting van multinationals dan om het even welk democratisch regime. De economische liberalisering in China bevordert het totalitaire regime. Voor de multinationals is het gemakkelijk om Chinese staatsambtenaren om te kopen.” 

Een hint voor de aanwezige wereldparlementairen?

 

Samdhong Rinpoche besluit nochtans ‘cool’:

“Wij hebben altijd geprobeerd om de Chinese overheid met liefde en compassie te benaderen. Onze oppositie tegenover hun daden is niet ingegeven door haat noch boosheid.”

Ook slik.

 

Bij een dergelijk verhaal staan vele Europarlementariërs te applaudisseren.

Nogmaals slik.

De volledige tekst van de toespraak van Samdhong Rinpoche is hier te vinden:

 http://www.tibet.net/en/?id=114&articletype=press&...

Daarnaast misschien dit:

De lokale Tibetaanse regering verstrekt een soort “minimum leefloon” aan alle behoevenden in de regio. Dat gegarandeerd minimum inkomen is de laatste vijf jaar met 30% verhoogd en het ligt 40% hoger dan in de rest van China. Momenteel zijn er nog 10% van de mensen, die daar beroep moeten op doen. Herders en boeren kenden de laatste tien jaar een jaarlijkse stijging van hun netto-inkomen van meer dan 10%. In 2009 werd door de lokale overheid ongeveer 1 miljard euro extra besteed aan landelijke sociale ontwikkeling, onderwijs en consumptiesubsidies inbegrepen.

22:39 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tibet, dalai lama, china, onderhandelingen

Commentaren

mooie blog, bij dit artikel heb ik dan toch weer mijn bedenkingen.
Uiteraard is er sprake van propaganda, zowel van Chinese kant als van Tibetaanse kant.
1.Op het vlak van ontwikkeling ga ik akkoord.
2.Dat er veel Tibetanen zijn gestorven is waar, ook veel Chinezen trouwens.
De meeste tempels die je nu ziet zijn de laatste 30 jaar heropgebouwd.
3. Chinese statistieken en artikels zijn vaak gefabriceerd. Het klopt ook wel dat de lokale bevolking alleen maar toekijken hoe hun bergen worden uitgegraven zonder er zelf rijker van te worden. De lokale regering uiteraard wel. Niet alleen in China/Tibet uiteraard, maar daarom niet prettig.
4. Akkoord, behalve de nomaden dan.
Bevolking: In de steden gaat het toch vaak richting 50-50.
Taal: hier kom je ook hoe langer hoe meer kindjes tegen die beter Chinees praten dan hun eigen moedertaal.
Regeringen: deze zijn toch vaak heel pro-Beijing, ook al zijn ze hoofdzakelijk Tibetaans. Maar dan toch wel Tibetanen in gevorderde stadia van sinificatie.
Corruptie: Is uiteraard menselijk, maar in China en op het platteland toch ook niet altijd mooi om aan te zien. Zeker wat betreft verschil in levensstandaard en toegang tot allerlei faciliteiten. Anderzijds ook weer niet even erg als in vele andere ontwikkelingslanden.


Gepost door: Matthieu | 16-02-10

De commentaren zijn gesloten.