21-03-10

Hoog tijd om de zon te benutten in Tibet

In Lhasa zijn er gemiddeld 285 zonnige dagen per jaar. Dat is veel, daar valt wat te grijpen qua energie. Tot nu was Tibet voornamelijk op hydro-elektriciteit aangewezen. Die is ook ‘duurzaam’, maar door de ontwikkeling van het gebied is die stilaan te beperkt in capaciteit. De zonnecellen doen nu hun intrede. Er waren er al voor 9 megawatt, maar dat vertegenwoordigde slechts 1% van de elektriciteitsproductie. Dit jaar komt daar ineens 10 megawatt bij, dankzij een nieuwe zonne-energiecentrale ten noorden van Lhasa. Dit wordt dan bijna 3% van de totale elektriciteitsproductie in Tibet. Vergeten we daarbij niet dat de rest van de elektriciteit voornamelijk door waterkracht opgewekt wordt, het gaat hier om supplementaire nodige energie.

Dat supplement is nodig, want ongeveer één op vier Tibetanen zit nog zonder elektriciteit. Omdat het gebied zeer uitgestrekt is (drie maal Frankrijk) en de bevolkingsdichtheid zeer minimaal is (twee inwoners per km2). De belangrijkste reden is echter dat China zich uit zijn onderontwikkelde positie aan het opwerken is en nu voldoende middelen heeft om het gehele grondgebied op te tillen, terwijl het daarbij niet steeds de prioriteit legt op de meest winstgevende activiteiten, maar tegelijk op duurzame ontwikkelingsprojecten.

Een ervan is ook het verder uitbouwen van het gebruik van aardwarmte voor de opwekking van elektriciteit, nu al goed voor 3%. Dit lijken misschien lage cijfers, maar – samen met de waterkrachtcentrales - welke andere regio in de wereld kan er prat op gaan, dat zijn elektriciteit ongeveer 100% duurzaam is?

Tibet zal nog verbazen, indien het zo verder gaat.

zon in tibet

 

 

 

zhongdian3 (1)

 

Op familieschaal werd de zon al eerder gebruikt, om warm water te hebben.

21:27 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: duurzaam, energie, tibet

De commentaren zijn gesloten.