07-01-11

Soros in Tibet

Neen, niet Georges Soros, de Hongaars-Amerikaanse multimiljardair, maar zijn dochter, Andrea Soros. Zij heeft mooie projecten voor ontwikkelingshulp lopen in gebieden in China waar Tibetanen leven. Met een ‘laag profiel’, er komt geen politieke inmenging aan te pas. Dit strekt haar tot eer. Sinds 1993 sponsort haar ‘Trace Foundation’ voornamelijk onderwijsprojecten voor Tibetanen in de provincie Qinghai. Samen met de lokale overheid bevordert haar stichting het publiceren van boeken in het Tibetaans, voor de jeugd en voor de scholen. Ook handboeken in het Tibetaans van moderne wetenschappen: fysica, wiskunde, computertechnologie e.a.

Dit terwijl ons Europees parlement nog op 25 november 2010 een resolutie[1] stemde tegen China, waarin staat dat de Tibetaanse taal gemarginaliseerd wordt en dat dit niet mag, want “De inheemse volkeren hebben het recht hun onderwijssysteem in hun eigen taal te organiseren”, zo staat in de resolutie. Ja, natuurlijk, maar Europa is geen goede leermeester, indien je dit bv aan de Bretoenen vraagt. De provincie Qinghai is een provincie met ‘faciliteiten’. De meerderheid van de bevolking is er niet-Tibetaans. Toch zijn er streken waar de Tibetanen in de meerderheid zijn. Daar wordt de Tibetaanse taal dan wel gebruikt in het onderwijs, enfin, min of meer. Andrea Soros helpt om dat wat meer te doen worden. Lovenswaardig. Maar hoever moet of mag men daarin gaan? In de provincie Qinghai leven bv evenveel mensen van Arabische afkomst als dat er Tibetanen zijn. Zij wonen daar al 500 à 700 jaar. Zijn zij een ‘inheems’ volk of immigranten die zich maar moeten aanpassen? Trouwens, de Tibetaanse bevolking in Qinghai was daar niet veel eerder: ten dele in de 9e eeuw, zelfs grotendeels later, tijdens en na de Mongoolse dynastie in China (vanaf de 13e eeuw). Tevoren waren de ‘Tu’, de ‘Xixia’ en de ‘Qiang’ de ‘inheemse volkeren. Daar bestaan nu nog enclaves van. Wat met hun taal? China heeft 54 ‘inheemse’ volkeren. Sommigen zeggen dat er zelfs meer zijn. Ja, een Limburger is eigenlijk ook geen Vlaming en in de Nederlanden is het ABN nog niet zo oud (de reactie van mijn ouders bij het begin van het ABN: ‘op wat trekt dat nu, dat is géén taal’!). Het is een immense taak, voor een ontwikkelingsland dat China nog grotendeels is, om al die culturen en talen flink te ondersteunen. Er wordt wel in die richting gewerkt. ‘Bijna vergeten’ talen van grote bevolkingsgroepen worden opnieuw onderwezen, zoals de Yi-taal en het Mandchu.

 

Terug naar de Tibetanen in de provincie Qinghai, waar een tiental ‘inheemse’ volkeren leven. Voor de Tibetanen is er nog een bijkomend  probleem. Te weinig Tibetanen van die provincie zijn de Chinese taal machtig en zijn daardoor benadeeld in de hogere jobs. Het zijn herdersjongens op overschot, zonder veel schoollopen. Een partijsecretaris van de provincie onderkende onlangs dit probleem en zei: “tweetaligheid is een uitstekend middel om hier te moderniseren” (dat klinkt ons zelf in België bekend in de oren). Hij bedoelde: vlugger Chinees onderwijzen aan de Tibetaanse kinderen. Dat namen die laatsten niet en betoogden voor het behoud van het Tibetaans als eerste taal in hun scholen. De lokale partijinstanties schrokken en zeiden: “akkoord, geen hervormingen zonder het akkoord van de ouders en de leerlingen.” Tot daar het verhaal, dat het Europees Parlement een volledige dag bezig hield en leidde tot een resolutie tegen het beknotten van de Tibetaanse taal (“repressie en marginalisatie van de Tibetaanse taal”, zo staat het er). Zwakke grond voor twee pagina’s resolutietekst na een tiental interventies in voltallige zitting. Het Chinese parlement verliest geen tijd aan het probleem van de Basken.

Nog dit: Op de website van DeWereldMorgen.be las ik onlangs nog dat “de Tibetanen geen recht hebben op onderwijs in hun eigen taal.” Wanneer leerlingen betogen voor ‘het behoud’ van Tibetaans als eerste taal op school, dan kunnen ze dat enkel doen wanneer er wel degelijk onderwijs is in het Tibetaans, me dunkt.

 

Terug naar Andrea Soros. Zij doet daar goed werk en zoals gezegd: samen met de lokale overheid. Haar NGO, ‘Trace Foundation’, heeft bureaus in Xining (Qinghai), Lhasa (Tibet) en Chengdu (Sichuan). Sinds 1993 sponsort de Trace Foundation projecten in deze drie provincies plus Yunnan en Gansu. De eerste tien jaar was dit onder de vorm van subsidies verlenen aan lokale projecten, maar sinds 2004 zette de Trace Foundation ook eigen projecten ter plaatse in gang, voornamelijk in het secundaire en hoger niet-universitair onderwijs. Het gaat bv over het verlenen van beurzen aan jonge afgestudeerden of onderwijzend personeel om handboeken en ander onderwijsmateriaal in het Tibetaans te produceren in de modernere domeinen zoals wetenschappen en techniek. Daarbij moeten zelfs nog woorden uitgevonden worden (het is nog niet lang geleden dat het Chinees vocabularium de wereld bijbeende). De Trace Foundation doet rechtstreeks aan begeleiding van het project. Eén project bv, liep van 2005 tot 2010 en verleende een drieduizendtal beurzen. Totale som: 10 miljoen US dollar, waarvan Trace er 5,3 miljoen op zich nam. De rest kwam van de lokale overheid. Bij het project zijn 27 Tibetaanse instituten betrokken, verspreid over de genoemde provincies. Andere projecten zijn bv het mee subsidiëren van de vorming van Tibetaanse leraars voor het secundaire en hoger onderwijs.

 

De totale jaarlijkse ontwikkelingshulp van Andrea Soros aan de Tibetanen bedraagt 6 miljoen US dollar (laatst gepubliceerd cijfer, 2007). Daarnaast zijn er nog de werkingskosten, de hoofdzetel in New York, permanenties in China, enz. Ongetwijfeld komt er wel wat zakgeld van vadertje Soros, voor hem zijn dat kruimels. Georges Soros verstopte het indertijd niet dat hij heel wat geld doorschoof naar bewegingen in Oost-Europa, die Oost-Europa naar het Westen zouden doen vallen. Zijn dochter, Andrea Soros, heeft het dus in de VS niet gemakkelijk, links nam haar onder vuur als ‘running-dog CIA front’. Maar haar website, haar publieke verklaringen, haar projecten vermijden met opmerkelijke nauwkeurigheid elke politieke inmenging in China. So what? Zij steunt in de feiten de Tibetaanse cultuur, in samenwerking met de lokale overheid. Indien ik papa Soros was, zou ik daar niets tegen hebben. Misschien denkt hij: ‘mijn dochter heeft daar een ferme voet aan de grond, al 20 jaar, dat kan niet slecht zijn’.

 

Andrea Soros is wel niet enkel actief in haar ‘Trace Foundation’ voor ondersteuning van de Tibetaanse cultuur. Er is nog de ‘Tsadra Foundation’, bedoeld om Amerikanen en Europeanen beurzen te verschaffen om zich te vervolmaken in het Tibetaans boeddhisme. Daar is de kans zeer groot dat de begunstigden wel tegelijk politieke activisten zijn voor de onafhankelijkheid van Tibet. Verder is Andrea een welbekende bij de ‘Rockefeller Foundation’, via nog een ander fonds dat ze beheert, het ‘Acumen Fund’. Dit laatste ‘investeert’ (ja, ontwikkeling via rentabiliteit) in mini-projecten in de Derde Wereld. Wat de Rockefellers betreft in de VS: die zitten in de hoogste politiek-financiële sferen, soms zeer controversieel ondemocratisch.



[1] In die resolutie vernemen we dat de Europese Unie in haar budget van 2009 1 miljoen euro voorzien heeft voor “het behoud van de Tibetaanse cultuur, meer specifiek onder de Tibetanen buiten China”. Het is niet enkel het Amerikaans Congres dat de kringen rond de dalai lama geld toestopt. De VS geven echter veel méér.

tibet 05 (51).JPG

Een klasje, per toeval bezocht, in de omgeving van Qamdo, Oost-Tibet, gesponsord qua uitrusting. Neen, niet door Andrea Soros, maar door het stadsbestuur van Chengdu (Sichuan).

17:47 Gepost door infortibet in onderwijs | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, usa, china, qinghai, taal

De commentaren zijn gesloten.