28-02-11

Culturele bloei in Tibet

De aanklacht van de kringen rond de dalai lama dat de Chinese overheid een ‘culturele genocide’ pleegt in Tibet begint stilaan zeer lachwekkend te worden. Nog nooit waren er zoveel subsidies voor de Tibetaanse cultuur. De realiteit ter plaatse is sprekend en de cijfers zijn overdonderend. Bibliotheken, culturele centra van groot tot klein, ze zijn er met honderden. Tienduizenden boeken in het Tibetaans, tientallen kranten of tijdschriften, TV en radio-uitzendingen, je kunt er niet meer naast kijken. Enkele honderden lokale folkloregroepen (dans en traditionele opera) worden gesubsidieerd. Tweehonderd ervan kregen de laatste jaren centen voor een internationale tournee. Ook in de rest van China zijn ze te zien op TV of tijdens bijzondere evenementen.

De ‘culturele’ domper betreft in de feiten enkel het verbod van het separatisme.

20:34 Gepost door infortibet in mensenrechten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, cultuur, taal

De ‘vlag’ van Tibet

De ‘vlag’ van Tibet bestond niet. Die is uitgevonden na de mislukte opstand van de onafhankelijkheidstrijders in 1959. Zelfs niet tijdens die opstand, die op gang kwam in 1956 en eindigde met de uittocht in 1959.

Algemeen waren vlaggen geen statussymbool in Tibet. Niet zoals bij ons, waar elke edele familie zijn embleem had. In Tibet waren er religieuze en mythische afbeeldingen of voorwerpen, maar geen vlaggen.  De ‘Tibetaanse vlag’ is door de gevluchte onafhankelijkheidstrijders uitgevonden om geloofwaardig te worden voor Westerse ogen. Sommige bronnen maken gewag van een Japanse militaire adviseur van de 13e dalai lama als ontwerper van de ‘Tibetaanse vlag’. Er is natuurlijk de gelijkenis met de Japanse vlag van tijdens de Tweede Wereldoorlog (de zonnestralen). Dit was tijdens de periode dat de zwakke en jonge Chinese republiek zijn invloed verloor op Tibet. Rusland, Japan en Engeland probeerden het vacuüm te vullen. Het werden de Engelsen, die het pleit wonnen tot bij het begin van de tweede Wereldoorlog. De Japanse ‘zonnestralen’ zagen nooit het licht. Het leger van de 13e dalai lama gebruikte een andere vlag, volgens Alexandra David Neel, die de periode meemaakte. De militaire vlag van de 13e dalai lama was een leeuw, de rechthoek vullend (Une parisienne à Lhassa, pag 26). Alle andere Westerse bezoekers in het Tibet van voor de Chinese revolutie hebben het nooit over een vlag gehad. Toch zegt de administratie van de huidige dalai lama dat hun vlag dateert van de 8e eeuw (het grote Tubo-imperium) en dat de 13e dalai lama die als officiële aannam. Maar niemand zag die tijdens de regeerperiode van de 13e dalai lama (eerste derde van de 20e eeuw). So what?

18:41 Gepost door infortibet in geschiedenis 20e eeuw | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, onafhankelijkheid, china, engeland

Inhaalbeweging van het inkomen van de Tibetaanse boeren tegenover de stedelingen.

Zoals in vele ontwikkelingslanden produceerden de Tibetaanse boeren weinig of geen overschot. Wat ze teelden of kweekten, diende voornamelijk voor eigen gebruik. Een landbouwerfamilie verkocht dus weinig en bezat omzeggens geen geld. Daardoor ligt het financiële inkomen van de plattelandsbevolking flink achter op dat van de stedelingen. Er is echter een inhaalbeweging ingezet. In 1990 kreeg een gemiddeld landbouwergezin acht maal minder geld binnen dan een stedelijk gezin. Twintig jaar later, in 2010, is dit herleid tot driemaal minder.

Het gaat zeker nog niet over flinke bedragen. Bovendien zijn die niet vergelijkbaar met hier. Toch het vermelden waard, al was het maar om een idee te hebben hoe laag de geldelijke inkomens nog zijn. Een gemiddeld Tibetaans landbouwergezin (vier personen) krijgt nu ongeveer 1800 euro in handen, … jaarlijks. Dat stemt trouwens overeen met het gemiddelde inkomen van de landbouwers in het geheel van China. Daarop moeten ze geen belasting betalen, het zou al te erg zijn. Terloops, in het oude Tibet van voor de landhervorming (1959) hadden de boeren tientallen keren minder centen en ze moesten er wel belastingen op betalen om een kleine elite te onderhouden!

Wij, Westerse toeristen in Tibet, moeten in die mensen hun ogen voorkomen als een goudmijn, want twee weken er wat rondtoeren met z’n tweeën en er is meer gespendeerd door ons dan het jaarinkomen van hun gezin.

tibet,armoede,inkomen

in de stad...

De gezinnen in de stedelijke agglomeraties verdienen gemiddeld dus drie maal meer, ongeveer 5000 euro per jaar. Die hebben dus ook allen al een gsm, de toerist is de uitzondering niet meer.

tibet,armoede,inkomen

 te lande

Gemiddelden zeggen niet alles natuurlijk. Er zijn in Tibet nog een half miljoen mensen, waarvan het inkomen beneden de armoedegrens ligt, dat is 17% van de bevolking! De overheid ‘herzag’ de ‘armoedegrens’ en bepaalde die op zoiets als 200 euro per jaar en per persoon (800 dus voor een gezin van vier personen). Een jaar geleden lag die lager: 140 euro. Naarmate de ontwikkeling van Tibet vordert en rekening houdend met de levensduurte legt de overheid het minimuminkomen om niet in armoede te verkeren hoger. Wie beneden die grens valt krijgt een kleine geldelijke steun, eventueel gratis graan en woon- of bouwsubsidie.

De komende vijf jaar wil China dat half miljoen mensen boven de armoedegrens brengen, met zeer diverse middelen maar vooral met economische hefbomen: opleiding en werk.

 

Algemeen in de landbouw zijn heel wat zaken verbeterd de laatste twintig jaar. Om er enkele te noemen: een betere zaadselectie, gerichter en matiger gebruik van irrigatiewater, lichte mechanisering (er verschijnen al pikdorsers), betere behandeling na de oogst (reinigen, opslaan, inpakken om naar de stad te vervoeren). De organisatie van het werk gebeurt op min of meer collectieve basis per dorp, de verdiensten echter zijn per familie en bepaald door de opbrengst op de hun toegewezen grond.

In de kantons met gemengde landbouwproductie – gerst, veeteelt én groenten in serres – is het aandeel van de groenteteelt ondertussen al één vijfde van de totale productiewaarde. Eén mu (1/15e van een hectare) met groenteserres brengt ongeveer 450 euro per jaar op. Voor één mu gerst is dat tienmaal minder.

17:16 Gepost door infortibet in landbouw | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, armoede, inkomen

25-02-11

De Tibetaanse export

Tibet exporteerde in 2009 ongeveer voor 300 miljoen euro, vooral naar Zuidoost-Azië. Er is weinig import, wat resulteert in een handelsoverschot van 250 miljoen euro. Dit exportvolume is nog bijna 1500 maal kleiner dan dat van België. Toch is dit voor Tibet driemaal meer dan 10 jaar geleden. De opening van grensposten met India, Nepal en Bhutan brengt die snelle stijging mee. Grenshandel vertegenwoordigt iets meer dan de helft van de totale handel, met vooral Nepal als belangrijkste afnemer. Export zijn hoofdzakelijk producten van de veeteelt, artisanale producten en borax, een natriumzout van boorzuur.

Begin 2011, voor januari, zit er weer een verhoging van maar liefst 40% in.

Bronnen: China statistics press 2010 + CTIC.

 

21:28 Gepost door infortibet in economie algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, export

feminisme

De feministische Tibetaanse organisatie Shem coördineert tal van projecten om de vrouwen op gelijke hoogte te tillen als de mannen. Tibet was vroeger een super macho maatschappij. Shem vormt vrouwen om dorpschef te worden, haast ondenkbaar in de traditionele sociale context. Door hen opgeleide vrouwen winnen aan zelfvertrouwen en leiden nu ontwikkelingsprojecten in de dorpen. Mevrouw Chugpilhamo ontwierp een brug en leidde de werken. Wendedrolma bracht kraantjeswater naar haar dorp en nog een andere leidde de installatie van zonnepanelen. Shem zorgt ervoor dat hun leden drietalig zijn: Tibetaans, Chinees en Engels, wat bestuurscapaciteit verhoogt en tegelijk een aansporing is voor andere Tibetaanse families om hun dochters onderwijs te laten volgen.  

Michelle Kleisath, UK

http://shemgroup.org/aboutus.html

13:01 Gepost door infortibet in sociaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, vrouwen

Sociale woningen in de steden

De Tibetaanse overheid bouwt 20.000 ‘sociale’ appartementen in de periode 2011-2015.  De criteria om daarop aanspraak te maken zijn vrij strikt bepaald en interessant om weten. Meer dan één jaar in Tibet verblijven en er een officiële werkvergunning hebben, een stabiel inkomen hebben maar dat lager is dan het gemiddelde in Tibet, nu slechts wonen in een huis met minder dan 15m2 bewoonbare oppervlakte per persoon van het gezin, geen woonst betrekken voorzien door een firma. Afgestudeerden van technische scholen, hogescholen of van de universiteit kunnen zich eveneens kandidaat stellen. Daarnaast kunnen senioren boven de 60, zieken, gehandicapten, gepensioneerde functionarissen zich ook aandienen.

Ctic, 9/11/2010

12:58 Gepost door infortibet in sociaal | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, woningen

22-02-11

Tibet zal zijn elektriciteitsproductie meer dan verdubbelen tegen 2015

Door het pijlsnel stijgen (ongeveer 15% per jaar) van het elektriciteitsverbruik in Tibet kan de bestaande opwekkingscapaciteit niet meer volgen. Er staat een flinke uitbreiding in de steigers, voornamelijk waterkrachtcentrales en paar parken voor zonnecellen. Tegen 2015 wil Tibet een capaciteit beschikbaar hebben van 2500 Megawatt (nu amper 1000 MW), ongeveer het equivalent van drie kernreactoren bij ons. Ondertussen worden pieken in de vraag opgevangen door twee ‘noodcentrales’, één op gas en één op diesel. Er zijn geen nieuwe thermische centrales gepland. Tegen 2015 zal hun aandeel dan ook weer teruggevallen zijn op 10% van de elektriciteitsproductie.

Bovendien wordt flink gas gegeven om de zonne-energie meer en meer te benutten. Na de Sahara heeft Tibet het grootste aantal zonneschijnuren ter wereld. Er zijn al een 400-tal parkjes met zonnepanelen, niet verbonden met het net, enkel voor lokaal gebruik en samen goed voor 20 MW. Enkele grotere parken zijn al klaar en nieuwe zijn in aanbouw. Het ziet er naar uit dat de zonne-energie vrij binnenkort ongeveer 10 à 15% van de elektriciteitsopwekking zal vertegenwoordigen. Mogelijks is Tibet op weg naar een wereldrecord.

Folkloristisch, zo lijkt het, maar toch het vermelden waard zijn de bekende zonneparabolen om een potje te stoven of een theeketel op te zetten. Ongeveer een vijfde van de Tibetaanse bevolking gebruikt die. De parabolen werden veelal gratis uitgedeeld, door de overheid, door bedrijven en… door de Duitse ambassade. En dit sinds de jaren 1990.

tibet,energie

  Ook de monniken halen het warm water uit de zon en slaan dit op in... Chinese thermossen.

Een andere merkwaardigheid zijn de ‘terrascentrales’, voorzien in de omgeving van de stad Qamdo. Op drie bijrivieren van de Mekong voorziet de lokale overheid een totaal van 25 kleine waterkrachtcentrales, in opeenvolgende terrassen na elkaar.

Gedurende de vijf jaar na 2015, van 2016 tot 2020 is opnieuw een verdubbeling gepland van de totale elektriciteitscapaciteit om te komen tot 5000 MW.

Bronnen:

‘Climate Connect’, London

Xinhua

Solar energy review

19:07 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, energie