09-05-11

Mensen, tamme en wilde dieren: een moeilijk evenwicht op de hoogvlakte van Tibet en Qinghai

Bruine beren, wilde yaks, wilde ezels en wolven, ze leven er naast de schaarse mensengemeenschappen met hun kuddes. In de hoogste gebieden, tussen 4000 en 5000m, over een grote oppervlakte, in Noord-Tibet en Zuid-Qinghai. Het gras is er schaars en iedereen wil er eten. Gezien de jacht verboden is verhoogt het wildbestand. En gezien het aantal mensen ook toeneemt, verhoogt de veeteelt. De trend van de lokale overheden is het verminderen van de veeteelt en niet het verminderen van het wildbestand. Het gebied, groter dan Frankrijk, is beschermd. Om de jacht te verbannen krijgen de veetelers vergoedingen voor geleden schade door wild. Voor een gedood schaap door een wolf krijgt de herder de marktprijs van de lokale overheid.

Naar het schijnt zijn het vooral de bruine beren, die privéschade veroorzaken. Zij breken binnen in de huizen van de herders, wanneer die laatste weg zijn met hun kudde. De beren zoeken en vinden er de aanwezige voedselvoorraad. Lokale functionarissen komen de schade vaststellen en de vergoeding volgt. Enkel in Tibet zelf liep het totaal van de schadevergoedingen in 2009 op tot 1 miljoen euro.

 

De wilde yaks van hun kant komen wijfjes kapen in de kudde van de herders. Die drijven ze met geweld mee. De tammere mannetjes van de kudde durven enkel toezien.

 

Een minder meetbaar gegeven zijn de wilde ezels. Die vallen niet aan, maar eten wel gras. Hun aantal is het laatste decennium verdubbeld. Zij zijn met tienduizenden. De overheid overweegt een beperkte ‘economische’ jacht. Het wordt hoeven tellen.     

21:31 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, dieren, hoogplateau

De commentaren zijn gesloten.