22-01-08

te vroeg reïncarneren

In het interview met "Le Nouvel Observateur" van 17 januari 2008, geeft de 14e dalai lama te kennen dat hij mogelijks zelf zijn gereïncarneerde opvolger zal aanduiden, nog voor hij sterft. Om zijn kruistocht tegen China te laten voortzetten door liefst een volwassen rondreizende opvolger[1].

De huidige 14e dalai lama zegt in het interview dat "dit theoretisch perfect mogelijk is" en beweert ondermeer dat de 7e dalai lama geboren was en aangesteld werd nog voor de 6e stierf. Dit is een prachtstaaltje van hoe hij de naïeve wereld grof om de tuin leidt. Een korte toelichting.

De 6e dalai lama, Tsangyang Gyatso, werd geboren in 1683. Hij trad in 1697 in functie. Hij stierf 8 jaar later in 1705. De 7e dalai lama, Kalsang Gyatso, werd geboren in 1708, dus na de dood van de 6e, werd in 1710 als reïncarnatie erkend door de Tibetaanse geestelijkheid en trad in functie in 1720. Sla er gelijk welke biografie van de dalai lama reeks op na en je vindt die data. Wat komt de huidige dalai lama dan vertellen dat de 7e geboren was voor de 6e stierf? Wel, er zat een indringer in de buurt. Lajang Khan, een Mongoolse krijgsheer, met basis ten noorden van Tibet, probeerde een eigen 6e dalai lama, een Mongool, Yeshe Gyatso, op de troon in Lhasa te plaatsen. Dat lukte hem half, maar de hoge Tibetaanse geestelijkheid verzette zich met hand en tand. De tand kwam van ter hulp ingeroepen...Chinese troepen. Er kwam een einde aan de halve en fake 6e dalai lama. De "normaal gereïncarneerde" 7e werd onder Chinese escorte op de troon gezet, Lajang Khan sneuvelde en de fake 6e dalai lama rende sneller dan zijn monnikskap. Hij was dus nog niet dood, toen de 7e aantrad. En onze huidige dalai lama beroept zich op een dergelijk figuur om nu zijn opvolging vroegtijdig te regelen, zodanig dat de onafhankelijkheidsstrijd kan verdergaan! "Te vroege reïncarnaties" waren in het oude Tibet politieke benoemingen, niet meer en niet minder. Die bestaan bij ons ook, maar wij noemen ze geen reïncarnaties.

In het interview met "Le Nouvel Observateur" zegt de huidige dalai lama dan: "De Chinezen waren verrast toen ik sprak over het aanduiden van een opvolger tijdens mijn leven. Zij stelden dat dit tegen de Tibetaanse gebruiken was en kennen die dus blijkbaar beter dan ikzelf. Ik zal bij hun in de leer moeten gaan. (lacht)". Het ergste is dat Frankrijk meelacht.

 



[1] Zie artikel "Wie wordt de volgende dalai lama", 18/01/08 op dit blog. In de papieren versie van "Le Nouvel Observateur" is slechts een verkorte versie van het interview met de 14e dalai lama te vinden. Het volledige interview staat op hun website. De verkorte versie is zachter van toon.

17:58 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, dalai lama, reincarnaties, mongolen, china

18-01-08

Wie wordt de volgende dalai lama?

 

De kwestie van zijn opvolging is door de huidige 14e dalai lama recent al enkele malen in de aandacht gebracht tijdens interviews. Daar zijn redenen voor. De 14e dalai lama wil dat zijn opvolger de strijd voor een verregaande autonomie of onafhankelijkheid van Tibet verderzet. Indien het zoeken naar een nieuwe reïncarnatie gebeurt door de hoge lama's die in Tibet gebleven zijn, dreigt dit niet het geval te worden. Er zijn ongeveer 1700 gereïncarneerde lama's in het totaal van de lamakloosters in de Tibetaanse gebieden in China[1]. In ballingschap verblijven er een honderdtal[2]. De 14e dalai lama liet uitschijnen dat hij zijn opvolging wel eens zou kunnen regelen nog voor zijn dood. Waarop de Chinese overheid prompt reageerde dat hij daardoor de boeddhistische tradities overboord zou gooien en dat bovendien alle gevonden reïncarnaties van hoge lama's bevestigd moeten worden door de legale overheid. De polemiek is gelanceerd.

Reïncarnatielijnen doorheen de geschiedenis

Hoge lama's[3] in het Tibetaanse boeddhisme reïncarneren in een volgende hoge lama. De opvolgingslijnen zijn aan een klooster verbonden en hebben onder elkaar geen hiërarchische band. Elk klooster is eigenlijk onafhankelijk. Het klooster van de stichter van een belangrijke school wordt wel als toonaangevend beschouwd. Dat is bvb het Samye klooster voor de oudste school, de nyingmapa. Het Sakya klooster voor de sakyapa, het Tsurpu klooster voor de karma-kagyu school en het Ganden klooster voor de laatst gekomen gelugpa school in de 14e eeuw. Enkel het Sakya klooster ligt ver verwijderd van Lhasa, in het westen, de drie andere scholen hebben hun stichtingsbasis in de omgeving van de hoofdstad. In het begin waren de dalai lama's kloosteroversten van het Drepung klooster, behorende tot de gelugpa school. Net zoals de panchen lama's kloosteroversten waren van het Tashilumpo klooster, of nog andere gereïncarneerde lama's in andere gelugpa kloosters. De abt van het Ganden klooster gold zowat als centrum voor de gelugpa, omdat de stichter van de school dit klooster liet bouwen. Maar de 5e dalai lama verliet in 1642 zijn Drepung klooster om de politieke leider van Tibet te worden. Dit bleef zo voor alle volgende dalai lama's.

tibet 05 (430)

Het Ganden klooster, bakermat van de gelugpa school 

Hoe wordt de reïncarnatie, ook tulku genoemd, van een hoge lama gevonden?

Het klooster waartoe de overleden lama behoorde stelt een zoekgroep samen, meestal onder leiding van de "dharma lama", die binnen het klooster verantwoordelijk is voor het naleven van de wetten van Boeddha. De reïncarnatie wordt bepaald door het klooster zelf. Er is één uitzondering: de dalai lama, aangezien hij niet meer tot een klooster behoorde sinds de 5e. In dit geval is het de regent van Tibet, aangesteld door de Kashag, de feitelijke lokale regering in het oude Tibet, die een zoekcommissie kiest en volgt, meestal bestaande uit hoge lama's van de belangrijke kloosters van Lhasa. Zo werd de huidige 14e dalai lama gevonden onder toezicht van de overste van het Reting klooster, de Reting rinpoche, die regent werd na de dood van de 13e dalai lama in 1934. Door zijn losbandig leven moest de Reting rinpoche aftreden en de plaats laten aan regent Taktra rinpoche. Dit ging niet zonder intriges en een kleine paleisrevolutie. De Reting rinpoche werd in 1947 vermoord. Eén van de andere slachtoffers werd de vader van de huidige dalai lama, die Reting trouw gebleven was[4]. Even werd door de nieuwe regent gedacht aan het onecht verklaren van de huidige 14e dalai lama en aan het zoeken van een andere echte, maar zonder gevolg[5]. Het zoeken van reïncarnaties was doorweven met rivaliteit tussen clans van de elite, gedurende de gehele geschiedenis van Tibet. De 8e dalai lama (1758-1804) kan als kampioen gelden. De 7e panchen lama was zijn jongere broer. De hotogtu[6] lama, die het Tashilumpo klooster bestuurde en de zoektocht naar de 7e panchen lama leidde, was zijn oom aan vaders zijde. De 10e nyingmapa lama was een andere oom van de 8e dalai lama. Dorje Pagmu, belangrijke figuur van de kagyupa school, was zijn zuster. De kalon tripa, de "eerste minister", Dorin, was de echtgenoot van de nicht van de 8e dalai lama. Zo was de periode van de 8e dalai lama redelijk uniek in de lamageschiedenis van Tibet: de macht van bijna alle boeddhismescholen was gegroepeerd in één enkele familie, met erbovenop nog de leider van de lokale Tibetaanse regering[7].

drepung

Het Drepung klooster, waar de eerste dalai lama's oversten van waren

In normale omstandigheden worden reïncarnaties van hoge lama's gezocht via een welbepaald systeem: spiegelingen in heilige meren, raadplegen van het orakel, fysionomie en alertheid van de kandidaat kinderen, herkennen van voorwerpen die tot de overleden lama behoorden, enz. De zoekcommissie van het klooster bepaalt uiteindelijk wie de reïncarnatie is en dit werd geregistreerd of bekrachtigd door de sitsab, de overheidscommissie voor godsdienstzaken van de lokale Tibetaanse regering, sinds de dalai lama's aan de macht waren vanaf de 17e eeuw. In het huidige Tibet is er een commissie voor godsdienstzaken verbonden aan het lokale parlement. Zij doen hetzelfde: registreren en bekrachtigen. In het oude Tibet gaf de sitsab de namen van de belangrijkste reïncarnaties door aan de commissie voor boeddhismezaken van de Chinese keizer. Zij kregen een keizerlijke stempel. Dit werd in 1793 tijdens de laatste dynastie, de Qing (1644-1911), precies ook de periode van de dalai lama's, in een wet gegoten. De Chinese actuele regering beroept zich daarop om te zeggen dat zij uiteindelijk het laatste woord hebben wat betreft de erkenning van een gereïncarneerde hoge lama, van welke school of van welke rang die ook moge zijn.

Wat met de panchen lama?

De panchen lama is de lijn van de eerste leerling van Tsongkapa, de stichter van de gelugpa school. Zij werden en bleven oversten van het Tashilumpo klooster in Xigaze, in de regio Tsang ten westen van Lhasa. De streken U (Lhasa) en Tsang (Xigaze) lagen verscheidene malen overhoop wat betreft de politieke macht over Tibet. Toen een drietal dalai lama's jong stierven vroeg de Qing keizer aan de 7e panchen lama (1782-1853) om het lokale bewind tijdelijk over te nemen. De 7e panchen weigerde echter de wereldlijke macht,.maar zijn regio bleef min of meer onafhankelijk van Lhasa. Het zoeken van een nieuwe panchen lama gebeurde door het Tashilumpo klooster in Xigaze, niet door de dalai lama's van Lhasa. In bepaalde gevallen, zoals hoger vermeld bij de 8e dalai lama, kon Lhasa de keuze in hun voordeel beïnvloeden. Soms ging het er ook gewelddadig aan toe. In 1879 bvb, liet de 13e dalai lama de eerste minister van de toenmalige panchen lama executeren onder de beschuldiging een spion van Engeland te zijn[8]. De toenmalige panchen vluchtte eerst naar India en dan naar China. Toen na zijn dood, zijn opvolging moest gezocht worden probeerde de regent van Lhasa een eigen kandidaat naar voor te schuiven[9]. Maar de zoekcommissie van het Tashilumpo klooster haalde de bovenhand, wel met Chinese steun. Het werd in 1989 opnieuw bekvechten en touwtrekken toen de 10e panchen lama overleed. Een commissie van het Tashilumpo klooster leidde de zoektocht naar een reïncarnatie. Vanuit zijn ballingschap mengde de 14e dalai lama zich op het laatste moment in de keuze, schoof een eigen jongetje naar voor, dat het niet haalde, maar dat meteen van de internationale "Free Tibet" groepen het statuut van "jongste politieke gevangene ter wereld" kreeg.

En de 14e dalai lama zelf, wat gebeurt er na hem?

Toen de dalai lama's politieke macht hadden, moest er na hun dood eerst een regent  aangesteld worden door de vierkoppige ministerraad. Maar de 14e dalai lama heeft nu geen politieke macht meer in Tibet. Hij beschikt wel over een regering in ballingschap, met een eigen ministerraad. Die kunnen een regent in ballingschap aanduiden, belast met het leiden van een zoekcommissie om de reïncarnatie te vinden. De huidige dalai lama is ondertussen het zoeken aan het oriënteren. Dat is traditioneel zijn recht. Hijzelf werd gevonden op aanwijzen van zijn voorganger, die in zijn testament gezegd had in welke streek te zoeken. De nieuwe panchen lama, niet het jongetje van de dalai lama, is gevonden op aanwijzen van de vorige, die de manier van zoeken, lottrekking[10] onder de drie beste kandidaatjes, als sterfwens uitgesproken had. Maar de 14e dalai lama is stilaan het terrein aan het voorbereiden voor een hervorming van het tulku systeem, althans voor hem. Wat dikwijls voorkomt in interviews is het samenroepen van een conclaaf van hoge lama's, zoals voor de herverkiezing van een paus, dat dan een nieuwe en volwassen opvolger voor de dalai lama bij stemming aanduidt. In de loop van de geschiedenis was de minderjarige periode van de gereïncarneerde dalai lama vijf kansen op zes een onstabiele periode met teveel rivaliteit tussen de elitefamilies en onbeslistheid op politiek vlak. Dat wil de 14e dalai lama vermijden. Er zijn dus twee mogelijkheden: een conclaaf zoals de katholieken of een betrouwbare regent aanduiden. Hij sluit nog niets uit. Soms ziet hij de volgende dalai lama in de persoon van een westerling in plaats van een Tibetaan. Op een ander moment zegt hij dat er misschien geen volgende dalai lama moet komen. Maar bovenal mag de volgende geen Tibetaan zijn die nog in Tibet woont, want dan zitten de Chinezen ertussen. Waarbij hij voorbijgaat aan de wens van de Tibetaanse boeddhistische gemeenschap en hun lama's in Tibet zelf, toch vijf miljoen mensen tegenover 120.000 in ballingschap. Op zijn persoonlijke website zegt hij het duidelijk: "Als ik sterf voor we naar Tibet kunnen terugkeren, dan zal er een volgende dalai lama nodig zijn. Als er een vrij en democratisch Tibet komt voor ik sterf, dan is er geen dalai lama als Godkoning meer nodig." En in een interview: "Als het Tibetaanse volk een nieuwe reïncarnatie wil, dan moet die in staat zijn de taken af te werken die deze dalai lama niet heeft kunnen voleindigen. Dat betekent dat hij moet komen uit een vrij land. De Chinese regering zal ook een dalai lama aanduiden, hij zal een valse dalai lama zijn."[11]

Geruchten[12] lopen dat de 14e dalai lama de 17e karmapa lama[13] als zijn opvolger of als regent zal aanstellen. Dit is mogelijks één van zijn visjes gelost in de media[14]. Toch onwaarschijnlijk, gezien de karma-kagyu school de politieke macht had in Tibet, begin 17e eeuw, net voor de dalai lama's die veroverden en na een bloedige burgeroorlog. Die vete is nog niet uitgewist. De karma-kagyu school heeft veel aanhangers in Europa en de USA, meer dan de gelugpa school van de dalai lama zelf[15]. Dit kan een reden zijn waarom informeel aan de 17e karmapa "gedacht" wordt. Maar een rivaalorde de macht in ballingschap geven kan de eigen gelugpa bonzen van de 14e dalai lama moeilijk liggen. Een interreligieuze toenadering? Of de vrees dat de rivaliteit zal losbarsten na zijn dood?[16] Er bestaan ook twee "17e karmapa's", beiden in India en die elkaar het recht op de authentieke reïncarnatie betwisten. De huidige dalai lama heeft de uit Tibet ontsnapte onder zijn bescherming genomen, de andere is eerder een contestant. De karma-kagyu school in het westen is verdeeld over wie ze volgen. Kortom, het wordt geen gemakkelijke zaak, de 14e dalai lama moet aan politiek koorddansen doen binnen eigen rangen om een aanvaarde autoriteit als opvolger te vinden. Eén zaak staat vast: hij wil er een die buiten Tibet verblijft om de Tibetaanse onafhankelijkheidsgedachte verder uit te dragen. Hoe en wie is nog de vraag.

Wat is de Chinese regering van plan?

Zij kunnen perfect zeggen dat de huidige lokale overheid van Tibet hetzelfde is als de regenten van toen en dat die een commissie kan aanstellen om de reïncarnatie van de dalai lama te vinden, gezien er geen enkel klooster is waartoe de dalai lama behoort. Zullen zij het doen of schuiven zij de panchen lama, die wel nog tot een klooster behoort, als religieuze leider van de gelugpa school naar voor? Voor hen is er geen grote nood om een nieuwe dalai lama te zoeken, noch te vinden, gezien de dalai lama's meer een politieke functie hadden in het oude Tibet dan een religieuze.

Het is echter wel te verwachten dat de Tibetaanse en Mongoolse boeddhistische gemeenschap in China zelf er een wil. Die zullen zij dan zoeken volgens de traditionele methode en voorleggen ter bekrachtiging aan de regering. Waarmee er mogelijks twee zullen zijn, één in Tibet en één erbuiten.

China wil aantonen dat de huidige dalai lama de regels van het Tibetaanse boeddhisme overboord gooit, door een opvolger te kiezen in functie van zijn politieke actie voor onafhankelijkheid. Waarmee China een sterk punt heeft: kerk en staat gescheiden houden. De 14e dalai lama wil duidelijk een opvolger die het "land" wil heroveren. En dat zit China dwars. "Boeddhisme goed en wel," zeggen zij, "maar geen separatisme". In tal van geschriften hebben zij de 14e dalai lama als landverrader omschreven, waarbij zij ondermeer verwijzen naar de 15 jaar lange guerrilla-activiteiten[17] onder zijn leiding (1959-1974), naast beschuldigingen van "verlaten van traditionele boeddhistische rituelen". De kans is groot dat China vrij spel geeft aan de hoge lama's in Tibet om zelf een nieuwe reïncarnatie voor de huidige dalai lama te zoeken. Maar niet voor hij dood is. Terwijl de 14e dalai lama voorsprong neemt en het wil doen voor hij sterft. China zal in elk geval de door hem aangewezen opvolger niet "erkennen". Terwijl zij de huidige dalai lama nog als dalai lama bestempelen. Een opvolger, die naar hun mening niet volgens de traditionele regels gekozen wordt, zullen zij als fake bestempelen. Historisch is dat al voorgevallen toen Lajang Khan, een Mongoolse veldheer, begin 18e eeuw, een tweede 6e dalai lama zelf aanstelde, zonder regels te volgen. Het geheel van de Tibetaanse hoge lama's riepen de hulp in van een leger van de Chinese keizer om de nepdalai lama met zijn uitvinder te verdrijven en de door hen traditioneel gevonden reïncarnatie als 7e dalai lama naar de troon te escorteren, in 1720.

 



[1] "les religions en Chine", éd Nouvelle Etoile, Beijing, 1997.

[2] "Tibet Handbook", Gyurme Dorje, Footprint Handbooks, London, 1996.

[3] Soms wel "levende Boeddha's" genoemd, maar dat is een contradictie in terminis, een Boeddha is niet meer onder de levenden, hij trad het nirvana binnen.

[4] getuigenissen van moeder en broer van de 14e dalai lama in "A History of Modern Tibet", vol 2, Goldstein, pag 203, University of California Press, 2007.

[5] ibidem, pag 203, voetnoot 84.

[6] Een "hotogtu" hoge gereïncarneerde lama verschilt van een gewone hoge gereïncarneerde lama enkel door het feit dat hij "geregistreerd" werd door het centrale gezag in Beijing tijdens de Qing dynastie, die hem de titel "hotogtu" meegaven.

[7] "The 14th dalai lama", Siren and Gewang, pag 15, Intercontinental Press, Beijing, 1997.

[8] "Tibet, A Political History", Shakabpa, pag II,65, Yale University Press, 1967.

[9] "A History of Modern Tibet", Goldstein, vol 2, pag 268. University of California Press, 2007.

[10] "lottrekking in een gouden urne », voor het beeld van Sakyamuni in de Jokhang tempel van Lhasa is een traditie die rivaliteit moest beperken en zich in gang zette einde 18e eeuw, onder impuls van de Qing dynastie.

[11] MO magazine, nr 33, mei 2006.

[12] Association France-Tibet, interview Ursula Gauthier in le Nouvel Observateur, 29/11/2007.

[13] De jonge 17e karmapa vluchtte in 2000 - hij was toen vijftien jaar - weg uit Tibet, in een terreinwagen, vergezeld van een lama van het Tsurpu klooster, die in verbinding stond met de 14e dalai lama in Dharamsala in India. Aan de grens werd hij opgewacht door een Ambassador taxi van de Tibetaanse regering in ballingschap, die hem tot bij de 14e dalai lama bracht. ("The dance of 17 lives", Mick Brown, Bloomsbury Publishing, London, 2004).

[14] Ondermeer in een interview met Raimondo Bultrini, 15 juli 2007, JustOneTV.com.

[15] De 16e karmapa kwam veel eerder rondtoeren in Europa en in de USA dan de huidige dalai lama. Hij moeide zich weinig met politiek maar stichtte veel boeddhismescholen in het Westen. Vandaar de grotere karma-kagyu aanhang in onze landen.  

[16] In een interview met de Duitse ARD, 15/06/99, maakt hij daar allusie op: "Zolang de huidige dalai lama leeft, zal alles goed verlopen. Maar wanneer hij er niet meer zal zijn kan de situatie oncontroleerbaar worden." Het is bekend dat binnen zijn parlement in ballingschap een fractie bestaat die openlijk voorstander is van het hervatten van guerrilla-akties. 

[17] « Buddha's Warriors », Mikel Dunham, met voorwoord van de 14e dalai lama, Penguin Books, New York, 2004.

08-12-07

Het gas in de metro van Tokyo

 

Men kan zeggen dat de band die de 14e dalai lama en zijn regering onderhield met de Japanse sekte Aum Shinrikyo een strategische misser was uit onwetendheid. De Japanse sekte was verantwoordelijk voor de vergassing van metroreizigers in Tokyo op 20 maart 1995. De sekte werd verboden in Japan en een honderdtal activisten werden gevangen gezet. De 14e dalai lama had in de jaren tachtig een relatie met die mensen. Hij prees de leider Shoko Asahara als een "verdediger van Boeddha Sakyamuni" en als voorvechters van de mensenrechten. Zijn regering ontving zelfs financiële steun van de sekte (26/5/1989). De 14e dalai lama ontmoette Shoko Asahara vijf maal en gaf hem aanbevelingsbrieven mee voor de Japanse regering, om hem te doen vrijstellen van belastingen en verdenkingen. Het was een strategische misser. Maar niet uit onwetendheid. In Japan was er een sterke boeddhismeschool, die niets gaf om de 14e dalai lama en bovendien redelijk goede relaties onderhield met de boeddhisten in China. De Japanse sekte in kwestie was hiertegen in oppositie. De 14e dalai lama hoopte, door de sekte te steunen, enige wind uit de zeilen te nemen van zijn Aziatische concurrenten, het Chinese en het officiële Japanse boeddhisme. Maar die keffer van een Shoko vergaste alles. Sindsdien is het doodstil op dat front.

21:36 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sekte, tokyo, vergassing, metro, dalai lama

02-12-07

Een gouden Bush-medaille en engel Merkel voor de 14e dalai lama

Er waait weer wat in de zeilen van de 14e dalai lama.

De USA, Canada, Oostenrijk, Duitsland, de hoge recepties volgen elkaar op.

Op 17 oktober 2007 kreeg de 14e dalai lama de "Gouden Medaille" van het Amerikaanse Congres. Die gouden medaille is de hoogste onderscheiding die het Congres aan markante wereldfiguren geeft en wordt slecht zelden uitgereikt. De 14e dalai lama staat nu in de rij van George Washington, Ronald Reagan, Winston Churchill, de vorige paus, Mandela en moeder Teresa. De uitreikingceremonie, in aanwezigheid van Bush en Richard Gere*, was rechtstreeks te volgen op CNN en dus ook de toespraak van de 14e dalai lama. Daar kunnen we een aantal elementen uit oplichten.

 
- Hij prees Bush voor al zijn werk in de wereld voor vrijheid, democratie en mensenrechten. Hij noemt de USA zelfs "de kampioenen van de democratie en de vrijheid". Hij zei daarbij duidelijk: "niet enkel voor mijn volk, maar ook in andere delen van de wereld." Op andere momenten had hij al de oorlog in Afghanistan een bevrijding genoemd en de oude Koreaanse oorlog een halve bevrijding, terwijl die van Vietnam een misser was.**

- Hij noemde - buiten zijn voorbereide geschreven tekst - de USA "mijn supporters, mijn vrienden van het eerste uur. Niet voor macht en niet voor geld, maar uit menselijke vriendschap". De USA steunden het onafhankelijkheidstreven van de 14e dalai lama reeds van voor zijn vlucht uit Tibet in 1959.

- China roept hij op tot "transparantie, wettelijkheid en vrijheid van informatie". Het woord "transparantie" is vrij nieuw in zijn discours en doet denken aan "glasnost". "Vrijheid van informatie" is een gekende eis om een deel van de media te kunnen sponsoren vanuit het Westen. De "wettelijkheid" verwijst naar het officieel toelaten van nationalistische partijen, het breken van het éénpartijsysteem.

- Hij wil dat Tibet bij China blijft, maar met een "betekenisvolle autonomie". In andere toespraken gaf hij al te kennen wat "betekenisvol" is: het Chinese leger buiten, een eigen grondwet, vrije markt, Chinese inwijkelingen buiten. Over die "inwijkelingen" valt veel te zeggen, maar het is vooral interessant om zien waarom hij bij China wil blijven. "Economische liberalisering heeft geleid tot modernisering, welstand en macht," zo zegt hij. "Om dit verder te zetten, moet China transparanter, meer wettelijk en vrijer worden." We zagen al wat die termen voor hem en zijn souffleurs inhouden.

Eigenlijk wil hij China veroveren, niet Tibet.

- maar Tibet blijft een springplank. En de tijd dringt. "Als we de bevolking van Lhasa bekijken, dan is er een reëel gevaar dat de Tibetanen herleid worden tot een verwaarloosbare minderheid in eigen land." En het ecologische wereldbewustzijn moet mee marcheren: "De ecologie van Tibet dreigt te verloederen onder de bevolkingsdruk***. Dat zal een invloed hebben op honderden miljoenen mensen in Azië."

Europa was niet achtergebleven, met de ontvangst van de 14e dalai lama door Angela Merkel in Duitsland op 23 september. Geen publieke toespraken, enkele interviews voor kranten. Het was de eerste Duitse kanselier die de 14e dalai lama ontving. Opmerkelijk is dat zij daarbij de afkeuring kreeg van de socialisten maar de steun van de groenen, in de oppositie. C. Roth, fractieleider van de Duitse groenen: "De mensenrechten in Tibet zijn in het belang van Duisland."**** 

 
* voorzitter van "International Campaign for Tibet"

** zie "14e dl en oorlog in het algemeen", elders op het blog.   

*** hij bedoelt de Chinezen.

**** DPA.

18:22 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, dalai lama, usa, merkel, autonomie, liberalisering

10-06-07

de scouts van Ladakh en oorlog in het algemeen

Sinds 1999 zijn de volgelingen van het Tibetaanse boeddhisme in Ladakh verwikkeld in de Indisch-Pakistaanse oorlog om Kashmir. De moslims van Kashmir verdreven de hindoes maar botsen nu op de Tibetanen. Die wijken niet en zijn trouwens goed bewapend. Sinds begin jaren zestig werden door de broer van de 14e dalai lama Tibetaanse vluchtelingen gerekruteerd om dienst te doen in een speciale legerbrigade, de Special Foreign Forces (SFF), totaal 10.000 soldaten. De dalai lama zelf heeft zijn stem in de beslissing waar die ingezet worden. Oorspronkelijk bedoeld om commando-opdrachten uit te voeren in Tibet, dienen ze nu vooral als grenstroepen van India. De Tibetaanse soldaten van het SFF zaten, met de goedkeuring van de dalai lama, in de voorlinie bij de Indiase aanval in 1971 op Oost-Pakistan, dat toen Bangladesh werd. (*). Tegenwoordig zijn er 4.000 manschappen van de SFF in Ladakh gestationeerd, vlakbij Kashmir en voeren regelmatig slag met moslimsmilities. De dalai lama ging ze persoonlijk zijn zegen geven in 1999, in Leh, de hoofdstad van Ladakh. (**).

Op een persconferentie in Straatsburg, na zijn toespraak voor het Europese Parlement in oktober 2001, betoonde de 14e dalai lama zijn steun aan de Amerikaanse bombardementen in Afghanistan: “Ik bewonder het feit dat de Amerikanen zorgvuldig hun doelwitten uitkiezen met een maximum aan voorzorgen om burgerslachtoffers te beperken. Dat lijkt mij een beschaafdere vorm dan tijdens de Eerste en de Tweede Wereldoorlog, of tijdens de Korea- en Vietnam oorlog.” Hij voegt eraan toe: “Bommen kunnen enkel fysieke dingen uitschakelen, geen denken noch emoties. Praten en overtuigen is de enige oplossing op lange termijn.” (***). Dat levert hem een banbliksem op van Elton John, die jarenlang naar hem opgekeken had: “forget the f---ing dalai lama, it’s a f---ing joke. Waar zit die man met zijn vredesboodschap, wanneer oorlogen altijd maar erger worden? F---ing nowhere to be seen”. (****).

Over de oorlog in Irak wenst de dalia lama geen veroordeling uit te spreken. In een interview net na zijn ontmoeting met ondermeer Bush, Powell en Cheney: ”Het is te vroeg om te zeggen dat de oorlog in Irak een vergissing was. De geschiedenis zal dat uitwijzen. Terrorisme is de ergste vorm van geweld, dus moeten wij wel antwoorden, wij moeten tegenmaatregelen treffen. Ik geloof in principe in geweldloosheid als beste oplossing. Maar sommige oorlogen kunnen goed zijn. De Vietnam oorlog was een vergissing, terwijl de Koreaanse oorlog en de Tweede Wereldoorlog de rest van de beschaving en de democratie beschermden. En de Afghaanse oorlog was een soort bevrijding voor de bevolking, die veel geleden had onder de vorige regimes. Maar de oorlog in Irak is ingewikkelder en vraagt tijd om te beoordelen.” (*****). Iets later verklaart hij nader wat hij bedoelt met zijn oordeel over Korea en Vietnam: “De oorlog in Korea was toch een halve overwinning, terwijl die in Vietnam te veel doden veroorzaakte en geen resultaat opleverde” (ARTE). Hij moet bedoeld hebben dat de Amerikanen de laatste verloren. Op de verjaardag van 11 september riep hij het Amerikaanse volk op om hun verdriet tot “innerlijke sterkte” om te vormen. Innerlijke sterkte en uiterlijke kracht zijn één in het Tibetaanse boeddhisme en verwijzen naar de strijders van het mythische Shambala koninkrijk, die met superieure moraal en superieure wapens het Rijk van het Kwaad verslaan. Vertaald zou dit kunnen klinken als “een chirurgische oorlog tegen de As van het Kwaad”. (*) WTNN, World Tibet Network News, 8/1/2003(**) PNS, Pacific News Service, 31/7/2001(***) Agence France Presse, Strasbourg, 24/10/2001  (****) ABC news 17/10/2001(*****) AP, Associated Press, New York, 11/9/2003

11:48 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dalai lama, elton john, precisiebommen, tibet, geweld, oorlog, ladakh

26-05-07

de geboorteplaats van de 14e dalai lama: een politieke keuze

In zijn testament had de 13e dalai lama, zoals gebruikelijk in Tibet sinds de 17e eeuw, aanduidingen gegeven over de plaats waar zijn reïncarnatie moest gezocht worden. Hij liet schrijven: “Daar in het verre noordoosten is het ook nog Tibet.” Hij bedoelde Amdo in de huidige provincie Qinghai. Daar hebben de hoge lama’s de huidige 14e dalai lama gevonden in 1937. De streek stond niet meer onder Tibetaans bestuur sinds het uiteenvallen van het grote Tubo Rijk in de 9e eeuw. Mongoolse leiders regeerden er vrij lang, onafhankelijk of als vazallen van het Chinese keizerrijk. Uiteindelijk werd het gebied in 1725 als “Kokonur Territorium” door de grote Manchu keizer Kangxi definitief ingelijfd bij het Beijing-regime, na het neerslaan van een opstand van de Qoshot Mongolen in Qinghai, die steun gezocht hadden bij de Dzungaren van Xinjiang. Keizer Kangxi had enkele jaren tevoren de Dzungaren reeds uit Tibet, dat ze overrompeld hadden, verdreven. Het “Kokonur Territorium” was een mengeling geworden van diverse volkeren: Tibetanen, Mongolen, Hui (moslims) en Han.

De bestuurlijke macht van de dalai lama’s, als ze die al hadden en pas vanaf de 17e eeuw, reikte nooit verder dan het huidige Tibet. De reïncarnaties werden telkens gevonden in Centraal-Tibet (buiten één geforceerde Mongoolse kleinzoon). Waarom pinde de 13e dalai lama voor zijn opvolging dan een punt op de kaart dat hij “ook nog Tibet” noemde en dat er eigenlijk ver buiten lag? Moeten we ons dat wel afvragen? Bij ons hoeft een paus ook geen Romein te zijn, het kan wel eens een Pool te beurt vallen. Hoewel, daar kunnen redenen voor zijn. En er waren redenen voor de 13e dalai lama. Hij had de kaart van “Groot Tibet” heropgediept, toen hij in 1913 samen met de Engelsen zijn onafhankelijkheid bedong bij de toen nog jonge Chinese Republiek. De kaart van het Groot Tibet van tijdens het Tubo koninkrijk in de 8e-9e eeuw. De huidige 14e dalai lama is, op aanduiden van zijn voorganger, geboren net op de vlottende grens met China van dat vroegere rijk. In gesprek met de Amerikaanse journalist Laird* vertelt hij: “De (huidige) panchen lama en ikzelf zijn beiden geboren op de grens met China, in Amdo. De mensen van Amdo hebben nu een bijzonder gevoel tegenover Tibet, want de dalai lama en de panchen lama zijn beiden afkomstig van die streek. Tijdens de vorige eeuwen waren zij gescheiden van Centraal-Tibet, maar aangezien wij beiden van Amdo afkomstig zijn, voelen zij zich nu nauwer verbonden. In die zin heeft het (mijn geboorteplaats) een invloed gehad.”

Hij zegt ook aan Laird dat zijn moedertaal Chinees was. “In die tijd sprak men in mijn dorp een soort slecht Chinees. Als kind ben ik begonnen met Chinees als taal, maar het was een slecht Xining, een Chinees dialect.” Xining is steeds een belangrijk centrum geweest van dit noordelijk deel van het hoogplateau. Minstens vier talen coëxisteren er sinds lang: Tibetaans, Mongools, Chinees en Arabisch. Volgens de 14e dalai lama was de spreektaal in de hoofdstad (én in zijn dorp) Chinees, maar  “slecht” Chinees. In een interviewboek met Irène Frain (Paris Match) vertelt de zuster van de 14e dalai lama, Jetsun Pema, hoe ze over haar geboortestreek onderwijst aan de kinderen van de Tibetanen in ballingschap in India: “Op de kaart kunnen de kinderen vaststellen dat het geboortedorp van de 14e dalai lama zich nu in de Chinese provincie Qinghai bevindt. De meeste families zijn er sindsdien Chinees. Demografische studies tonen de kinderen dat in Tibetaanse provincies, die door de Chinezen geannexeerd werden, er nog slechts één Tibetaan leeft voor wel 300 of 400 Chinezen.”**     

* verschenen in boekvorm in 2006. “The Story of Tibet, Conversations with the Dalai Lama”, Thomas Laird, Grove Press, New York. Het boek is uitgegeven onder co-copyright van de 14e dalai lama, die drie onderzoekers opdracht gaf om zijn citaten dubbel te controleren (vermeld in het voorwoord). Laird zelf, in zijn commentaren, neemt geregeld een loopje met geschiedenisfeiten. Om in het geboortedorp te blijven, Laird schrijft bv.dat de moeder van de 14e dalai lama 16 kinderen ter wereld bracht, waarvan er 11 overleefden. In zijn autobiografie schrijft de 14e dalai lama dat er slechts 7 overleefden. De drie experts, die het boek nalazen, hebben erover gelezen. Weinig belang, indien het slechts de énige geschiedenisverfraaiing in het boek zou zijn, wat niet het geval is. Het boek kreeg een boodschap van de 14e dalai lama mee: “Een actie trouw aan de waarheid en aan de gerechtigheid laat zich niet ontmoedigen”.

** Het boek van Jetsum Pema kreeg de titel “Opdat de wereld zou herbloeien”.

Tibet in bloei

De hoogvlakte in Qinghai in bloei

15:47 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, dalai lama, reincarnatie, qinghai, manchu, china, hui moslims, amdo

29-04-07

een etnische oorlog

In een interview met “Der Spiegel” van 26 maart 2007 zegt de 14e dalai lama: “Het gevecht rond Tibet is er een is tussen twee etnische groepen. Deze strijd zal blijven doorgaan na mijn dood.”

Op 27 maart staat in “Der Spiegel” een interview met Kelsang Phuntsok (45j), voorzitter van het Tibetaanse Jeugd Congres, die een belangrijke vertegenwoordiging hebben in het Tibetaanse parlement in ballingschap. Hij zegt: “Streven naar een autonomie ( de ‘middenweg’ zoals de 14e dalai lama die nu predikt), is een kapitale fout. Wij willen onafhankelijkheid. Het begrip ‘geweld’ is voor ons geen taboe. Voor ons is het de eenvoudigste zaak ter wereld om een Chinees te doden. Maar in deze fase dient het tot niets.”

“Etnische oorlogen” zijn op zijn minst verdacht. Er zit altijd een ander belang achter, economisch en geopolitiek. Waarom herleidt de 14e dalai lama het probleem Tibet tot een “etnisch conflict”? En waarom houdt zijn regering in ballingschap het gewapende alternatief open?

troepen dl
In 1974 schouwde de 14e dalai lama nog zijn troepen in India.

 

02-04-07

De 14e dalai lama had Chinees als moedertaal

De 14e dalai lama werd geboren buiten het actuele Tibet, nabij Xining in het noorden van Qinghai. Zijn ouders waren vrije boeren, geen lijfeigenen zoals in Tibet, en spraken het Chinees dialect van de streek. Dat laatste vermeldt hij niet in zijn memoires, maar wel schoorvoetend in een interview einde 1999 met Patrick French: “In mijn geboortedorp sprak men ongetwijfeld een Chinees dialect. Mijn oudste broer nochtans sprak het Tibetaans Amdo dialect in zijn klooster Kumbum. Ik denk dat mijn moeder zeer goed het Tibetaans van Amdo begreep.” Zijn moedertaal was Chinees en in zijn heimat waren de Tibetanen een kleine minderheid. Zowel in het interview als in zijn memoires vertelt hij dat Amdo toen bestuurd werd door Ma Pufang, een generaal van de Chinese republiek en Hui moslim. Toch laat hij zijn regering in ballingschap en het wereldwijde net van “Tibet support” groepen blijvend beweren dat Amdo pas door het Mao regime aan Tibet ontfutseld werd. Consequent tekent hij die streek ook mee in zijn “Groot Tibet”, als openingspagina van zijn memoires. In dezelfde paragraaf waar hij het over Ma Pufang heeft, situeert hij zijn geboortedorp “dichtbij” de grens tussen Tibet en China en laat uitschijnen dat dit zo was sinds het Tubo regime in de 7e eeuw: “Toen de boeddhistische principes de Tibetaanse samenleving veroverden, was Tibet een groot rijk, met Centraal-Azië, belangrijke delen van Noord-India, Nepal, Bhutan en ook van China. De verhouding met de buurlanden kreeg nadien een meer spirituele klemtoon, minder politiek, en werd een relatie tussen spirituele leider en beschermheer, vooral met China. De Manchu keizers waren zelf boeddhisten en bestempelden de dalai lama als Koning van het Onthulde Boeddhisme.” Waarom dan een veel te grote kaart tekenen met politieke grenzen? Maar die zin in zijn memoires toont ook zijn verdere droomintentie: de machthebbers in Beijing zouden beter boeddhisten worden in plaats van communisten en mij als spirituele koning aanvaarden zoals de Manchu’s dat deden. Dan moeten we niet meer over politiek zeuren. Kortom, hij betreurt het verdwijnen van de “goede” ideologie in China.

De 14e dalai lama was slechts 4 jaar oud toen hij naar Lhasa overgebracht werd om er een opgesloten opleiding te krijgen als dalai lama.

geboortestreek 14e dalai lama

groene geboortestreek 14e dalai lama

 

10:31 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: chinees, tibet, dalai lama, qinghai, amdo, manchu, moedertaal

20-01-07

Bhutan als voorbeeld

In de “Guidelines for international development projects ans sustainable development in Tibet”, een tekst van de administratie van de 14e dalai lama als handleiding voor buitenlandse investeerders in Tibet, staat een verwijzing naar Bhutan als modelstaat. De 14e dalai lama haalt graag de notie “Bruto Nationaal Geluk” aan, die hij ontleent aan Bhutan naar zijn zeggen. Dit ziet hij als lijfspreuk voor het toekomstig “vrij” economisch systeem in Tibet. Een reportage in Le Soir beschrijft een naar kantje van dit Bruut Geluk in Bhutan: 106.800 Bhutanese vluchtelingen, sinds 15 jaar in Nepal, gevoed door Europa. Zij zitten in barakkenkampen in het zuidoosten van Nepal. 106.800 is het officiële aantal genoteerd door PAM, een UNO organisatie voor voedselbedeling. De UNO wil ze nu opnieuw tellen, want hun nieuwe kinderen zijn nog niet opgenomen in de statistieken. Waarom die vluchtelingen uit Bhutan? Bhutan, een lamaïstische staat, vaardigde in 1985 een discriminerende wet uit, die de rechten van Hindoes beperkt (stemrecht, werkgelegenheid). Bhutan heeft bijna één miljoen inwoners, waarvan één op tien hindoe waren en afstammelingen van Nepalezen die zich begin 20e eeuw in Bhutan vestigden. Die moesten nu blijkbaar buiten, uit compassie. Europa voedt die mensen voor 2 miljoen euro per jaar. Voor Bhutan zelf vinden we op de website van de CIA een BNP per inwoner van ongeveer 1000 euro per jaar en een gemiddelde levensverwachting van 55 jaar. Dat ligt inderdaad iets hoger dan in het oude Tibet van voor 1959. Bhutan leeft voor 90% van de landbouw. Voor de rest levert het waterkrachtelektriciteit aan India. Het economisch systeem is gebaseerd op grondbezit en privé-bedrijven, waarbij de inkomensverschillen enorm zijn. De koninklijke familie en haar administratie maken grote sier in India en in het Westen, Puur Nationaal Geluk.

Website Central Tibetan Administration, administratie van de 14e dalai lama in ballingschap.

Le Soir, 3/1/2007

CIA, World Factbook on internet.  

18:02 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bhutan, dalai lama, vluchtelingen, tibet, armoede