30-11-07

zon in Tibet

zon

Zonnepanelen voor twee lampen en een TV komen bij de op het eerste gezicht armste barakken voor. Bij het huisje was het een gift van de lokale overheid. De herders met de tent hadden er zelf enkele gekocht in de stad. Dat het werkt  zagen we, op het scherm.

zon herders

21:31 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, energie, wonen

14-09-07

Everest: een natuurreservaat zo groot als ons land

Het beschermde natuurgebied in de buurt van de Qomolongma (Everest) is net iets groter dan ons land. Het bevat de districten Tingri, Gyirong, Nyalam en Dinggye. Een internationale studie (China + de NASA, jawel) gespreid over twintig jaar (1981-2001) wijst uit dat de vegetatie langzaam veranderd is in dat gebied. Degradatie is vast te stellen tussen de 3.500 en 4.000 meter. De bosgrens zakt. Hoofdreden: de menselijke activiteit, teveel hout wordt gebruikt voor het bouwen van huizen en voor de verwarming. Voor de lagere en de hogere gebieden is de begroeiing stabiel of zelfs beter. Beter zijn vooral de lagere gebieden. Hier speelt de opwarming van het klimaat de hoofdreden.

21:24 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, everest, klimaat, bebossing, beschermde gebieden

24-06-07

bomen in de kloosters

Bomen zijn schaars in Tibet, gezien de grote hoogte van het plateau. Vroege westerse ontdekkingsreizigers beschreven het als "het land zonder bomen". De mensen gebruikten eeuwenlang gedroogde yakdrollen als brandstof. Toch is er hout voorhanden. In de kloosters. Hout voor de grootkeuken en hout voor pilaren. Hout was een voorrecht in het oude Tibet, voorbehouden aan de elite. Die traditie blijft nog verderleven in de huidige kloosters. 

IMG_1865

houtvoorraad voor de keuken in het beroemde Ganden klooster, niet ver van Lhasa

kloosterkeuken
en dat is dan de keuken
IMG_1217

pilaren van god weet waar

ganden

dat is het ganden klooster, op méér dan 4.500 m. Zonder bos. 

 

21:24 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, kloosters, houtkappen, monniken, bebossing

03-06-07

de 14e dalai lama en de luipaarden

Wolven, vossen, antilopen, tijgers en luipaarden zijn nog steeds een gegeerde pronkpels voor de Tibetanen. Op traditionele feesten verschijnen vooral Khampa’s met geschoten vellen. De jacht is al twintig jaar verboden, maar zoek maar de stropers op dit onmetelijke hoogland. Toch worden er gepakt en naast een zware straf zien zij hun foto opgehangen in diverse ecologische centra op het plateau. De 14e dalai lama vergat dit jagend cultuuraspect van zijn volk en verontwaardigd zei hij recent op een kalachakra ceremonie in India: “Ik heb gehoord en foto’s gezien van Tibetanen die kledij dragen versierd met verboden dierenpelzen of huiden en ik ben fier op de Tibetanen die ijveren voor het welzijn van de dieren en die een vegetarisch leven aanmoedigen”. Veel vroeger nog verklaarde hij, op de klimaattop in Rio in 1992, dat “De Tibetanen, tijdens de méér dan duizend jaar die de tragische Chinese invasie voorafgingen, in harmonie leefden met de natuur en het wildleven beschermden volgens de voorschriften van het boeddhisme”. En op zijn website kan je lezen: “Er was een compleet verbod op vissen en jagen”. Een Engelse journalist, die in 1955 op audiëntie mocht bij de 14e dalai lama in het Potala paleis, noteerde: “De grote poort die toegang gaf tot de zaal met de stupa’s van de vroegere dalai lama’s was geflankeerd door twee grote cylinders, waaraan tijgerhuiden vastgemaakt waren als teken van rechtvaardigheid en macht.” (Winnington).

De Tibetanen, inclusief de monniken, waren boeren, veehouders en jagers. Zonder hun veevlees en wild vlees waren ze al lang uitgestorven. Nu hebben ze serres met groenten en centen en kunnen ze nadenken om eventueel vegetariër te worden.

vellen te koop

modevellen te koop

10:00 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: luipaarden, jacht, tibet, dalai lama, beschermde dieren, elite

16-04-07

Tibet warmt op en droogt uit

In Europa kennen we min of meer de grote stromen die uit de Alpen vloeien: de Rijn, de Rhône en de Donau. En we weten hoe gevoelig die zijn voor wat het klimaat en de mens in het Alpengebied aanrichten. Het Qinghai-Tibet plateau is tientallen malen groter en tot bijna dubbel zo hoog. De gletsjers, de meren zijn er talrijk, de stromen gigantisch. 82% van alle gletsjerwater in China komt van het plateau. Wat op en aan de rand van dit plateau klimatologisch gebeurt, bepaalt direct het leven van wel twee miljard mensen. En er gebeuren rare dingen. Er zijn gevolgen van de menselijke planetaire activiteit maar ook lokale stooractiviteiten. Door de globale opwarming van de aarde verkorten de gletsjers, is er minder neerslag en meer woestijnvorming. Het overvloedige vee versnelt de verzanding en verzilting met volgehouden mondjesmaat. Illegaal jagen doet de populatie van kleine graseters, zoals ratten en marmotten, toenemen, wat ook weer meer zand veroorzaakt. Ten slotte is er nog steeds illegaal delven naar goud, ondanks strenge veroordelingen in het recente verleden, waardoor minder gras en meer erosie.  

gras

gras wordt schaarser op het plateau

 

Het Qinghai-gedeelte van het plateau wordt ook wel genoemd “San Jiang Yuan”, “de tuin van de drie stromen”. De Gele Rivier, de Yangzi en de Mekong ontspringen er. Qinghai is anderhalve keer Frankrijk, bevindt zich voor het grootste gedeelte boven de 4.000 meter en telt slechts 6 miljoen mensen, keurig verdeeld onder Tibetanen, Han en Hui (moslims), elk één derde. Qinghai is gekend als een “arme” provincie. Van de 16 districten zijn er 7 die “prioritair” genoemd worden in het nationale Chinese armoedebestrijdingplan. In het zuidwesten van de provincie is er de uitgestrekte Hol Xil regio, boven de 5.000m en met “duizend meren”, vergelijkbaar met Finland, beiden met 8% van hun oppervlakte ingenomen door meren. Wat we ons niet realiseren is dat de oppervlakte van de bergketens in Qinghai groter is dan die van de Himalaya in Tibet, beter bekend bij ons. Wat we ons nog minder realiseren is dat Qinghai 5.000 jaar geleden nog redelijk groen was, toen lag het nog 300m minder hoog boven de zeespiegel. Opgravingen haalden versierde pottenscherven boven die gelijkenissen tonen met sedentaire oude culturen langs de Gele Rivier. De tijden zijn veranderd. Het plateau werd kouder, de steppevolkeren kwamen in de plaats en in de 8e eeuw werd het ge-“tibetaniseerd” door de zuidelijkere Tubo-clan. Maar de laatste dertig jaar zijn het de milieuomstandigheden die veel veranderen of dreigen te veranderen.

De Geladandong gletsjer, één van de voedingsbronnen van de Yangzi, is 700m korter geworden in 13 jaar tijd. Algemeen in Qinghai is de sneeuwlijn zich beginnen terug te trekken gedurende de jaren ’80. Het wordt warmer en droger. Meren verkleinen, verdwijnen of worden zoutig. Minder neerslag maakt alle meren meer zoutig. De karpersoort, die de omgeving kende en redelijk wat zout gewoon was, heeft het moeilijk en sterft traag uit. Het Ngoring meer in de omgeving van Madoi, een bronmeer voor de Gele rivier, zakt elk jaar met 2 à 3 cm. Het gemeentehuis van Madoi werd al drie keer verplaatst omdat de waterbron, die het gebruikte, opdroogde. Er waren ook teveel kuddes die het gras schaarser maaiden. En katastrofe erbovenop, Madoi was ooit een centrum van goudzoekers, die putten in het landschap maakten waar dan het regenwater en het slib naar toevloeiden en waarin de fortuinzoekers aan het ziften sloegen. Zij kampeerden er en om zich in voedsel te bevoorraden durfden ze antilopen roosteren, waarvan ze de huid illegaal verkochten om er “shahtoosh” sjaals van te maken, gegeerd in Hongkong en in Engeland in de jaren ‘90. Dit werd streng verboden, maar controleer maar eens een zeer dunbevolkt gebied, anderhalve keer Frankrijk en op grote hoogte. We zullen het Sarkozy’s politie vragen. Pas nu in de 21e eeuw verhoogt de antilopenbevolking opnieuw. Het jagen op vossen en wolven heeft een explosie van kleine knaagdieren veroorzaakt, die rivaliseren met de yaks om planten en gras te verorberen. De pelzen van vossen en wolven zijn sinds eeuwen een gegeerde feesttooi voor de Tibetanen. Maar vroeger waren het enkel de lekennotabelen en hun dames, die ze mochten dragen. Nu het voorrecht voor de adel weggevallen is, kan en wil iedereen die wel. Om het probleem op te lossen worden er synthetische vellen geproduceerd.

 

Bij de bronnen van de Mekong waren 20 jaar geleden nog goede weilanden, nu is het gebied grotendeels dor geworden. In de omgeving van het Qinghai meer in het noorden vormden zich duinen, waar vroeger graasland of landbouwgrond was. In het district Qumarleb, op de hoge bovenloop van de Yangzi, is 300 km2 grasland veranderd in woestijn. In het totaal op het plateau is ongeveer het dubbele van de oppervlakte van Frankrijk bedreigd met woestijnvorming. Is de politie van Sarkozy hiertegen wel opgewassen? Het wordt dringend, zoniet te laat. Zandstormen komen in de plaats van sneeuwstormen. De Chinese overheid stelt geld ter beschikking voor mensen die het gebied willen verlaten. Hier wordt dit soms afgedaan als gedwongen volksverhuizing. Een half miljoen mensen koos er al voor. Er is de noodzaak - er kunnen geen kuddes meer grazen – om hongerrampen te voorkomen. Een ander recent experiment is kunstmatig veroorzaken van sneeuwbuien. Op 18 april 2007 verwekten meteorologen in Noord-Tibet neerslag, die leidde tot 1cm sneeuw op de grond (persagentschap Xinhua). Hoe, werd er niet bijgezegd. Kunnen we straks gletsjers “made in China” bestellen? Wetenschappers voorzien dat in 2050 alle gletsjers op het hoogplateau zullen gesmolten zijn en dat drinkwater een groot probleem wordt voor de omliggende honderden miljoenen mensen. Het gebeurt nu al dat de gevreesde Gele Rivier soms stopt met vloeien.

18:39 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, woestijnvorming, klimaat, qinghai, yangzi, gele rivier, mekong, china

07-02-07

Het water van Tibet naar het noorden doen vloeien?

Een Chinese expert in waterhuishouding, Guo Kai, pleitte in 2006 voor een kolossaal project: 200 miljard kubieke meter water van de Yarlung Tsangpo (Brahmaputra), de Lancang (Salween) en de Nujiang (Mekong) naar de Gele Rivier en de droge streken in het noorden van China versassen. Hij werd door diverse wetenschapslui en door de regering krachtig teruggefloten. Minister van “Waterzaken” Wang Shucheng, zelf ingenieur hydraulica, bestempelde het voorstel als “onnodig, ondoenbaar en onwetenschappelijk”. Hij voegde eraan toe dat de Gele Rivier al overstromingen veroorzaakt bij 58 miljard kubieke meter. “Voeg daar 50 aan toe en alle dijken breken direct, zonder te denken aan 200,” zei hij. “Er is genoeg water in het noorden van China, het moet beter en grootser opgeslagen worden gedurende het natte seizoen en de werken daarvoor zijn in uitvoering,” aldus nog de minister. Ook de minister van Buitenlandse Zaken mengde zich in het debat, voor wat zijn terrein dan aanbelangde: “Als wij de watertoevoer naar Zuidoost-Azië zouden verminderen, brengt dat natuurlijke catastrofes mee bij onze zuiderburen. Daar komen internationale disputen van en die willen wij niet. Daarom verkozen wij van staatswege het idee van professor Guo’s hoofd openlijk tegen te spreken. Er bestaan geen plannen.” Het internationale netwerk van supporters van de 14e dalai lama had ondertussen al heftig en jarenlang verspreid dat China van plan was om Tibet’s water te stelen. Al kunnen we daarbij ook simpelweg antwoorden dat China mag doen met zijn water wat het wil, het gaat niet om “stelen” gezien Tibet deel uitmaakt van China. Vlamingen drinken ook Waalse Spa.

18:23 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, water, dalai lama, propaganda, china

Tijgers in de tuin

Tibetaanse tijgers zijn zeldzaam geworden. In het zuidoosten van Tibet, daar waar de Yarlung Rivier zijn wijde boog richting India maakt dwaalt nog een kleine gemeenschap rond, in de bossen van de berghellingen rond het stadje Metok (Medog of Motuo). In de jaren tachtig zijn er teveel tijgers en panters neergeschoten voor hun pels. Die pelzen, rond de lenden, waren in het oude Tibet het voorrecht of het symbool van lokale clanleiders in Oost-Tibet. Met de modernisering in Tibet verloren de pelzen hun elitekarakter en werden een populair statussymbool, waardoor de vraag pijlsnel steeg en de jacht ook, niet met pijl en kruisboog zoals soms in het oude Tibet, maar met precieze jachtgeweren. De streek is nu een natuurreservaat, jagen op luipaarden en tijgers is er verboden. Binnen het park zijn er verspreide dorpen, met een gemengde bevolking van Tibetanen, Memba en Lhoba, samen ongeveer 15.000 mensen. Zij fokken paarden, yaks en varkens. Daarnaast hebben ze dikwijls nog een archaïsche manier van landbouw, zij laten een stukje bos afbranden dat dan één jaar als akker dienst doet. En wat gebeurt er? Niet enkel is dit niet zo best voor een evenwichtig bosbeheer, maar het vee scharrelt vrij rond in het struikgewas van vroeger platgebrande stukjes bos en daar ligt de tijger op de loer. Jaarlijks moet één op de tien dieren van de veestapel het ondervinden. Maar er is een bijkomende reden waarom de tijgers de paarden en de yaks lastig vallen: er is te weinig ander klein wild. De mens zit hier opnieuw voor iets tussen. Jagen op tijgers en panters is verboden, maar op de rest niet. De plaatselijke bevolking blijft jagen. Dat deden ze van oudsher, maar nu zijn ze talrijker. Waardoor er minder overblijft voor de tijgers, die dan maar een steak wegroven in de achtertuin van de mensen.  

pelzen

meer feestkledij op straat

 

12:00 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, tijgers, jagers, yaks, beschermde dieren

11-01-07

plastiek

Plastieken zakken zijn sinds 2006 verboden in de supermarkten van Lhasa. Kleine winkeltjes volgen nog niet.

kapsel

 

18:36 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: plastiek, tibet, lhasa