24-01-11

Tibetaanse herders met draagbare digitale TV

Dat klinkt bijna als een appelsienenboom op Mars, toch is het zo. Het stadsbestuur van Chengdu, in de provincie Sichuan, deelde in januari 20.000 Tv’s uit aan Tibetaanse herders van de provincie. Deze schenking komt via het budget voor ontwikkelingshulp van de stad. De digitale Tv’s zijn speciaal ontworpen voor herderfamilies die in de uitgestrekte graaslanden soms maanden onderweg zijn met hun kudde. Ze zijn uiteraard draagbaar, in een koffer, die openslaat zoals een draagbare computer, maar iets groter en zwaarder. Aangezien er op de grasvlaktes geen stopcontacten zomaar bij de hand zijn, is er ook een draagbaar zonnepaneel bijgeleverd en een controleapparaat voor de stroom. Om het geheel af te ronden komt er nog een kleine schotelantenne bij, want er is ook geen kabel-tv in de weilanden.

Bron: People’s Daily

15:34 Gepost door infortibet in modernisering | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, herders, energie, ontwikkelingshulp

27-02-09

Tibet is in de mode in de rest van China

En dat beseffen sommige Tibetanen. In grote steden in China zie je Tibetaanse restaurants opduiken, met waarachtige Tibetaanse eigenaars en keukenchefs. Niet dat de Tibetanen een culinaire traditie hebben om van te watertanden. Zoute ranzige boterthee ligt moeilijk voor onze papillen en ook voor de Chinese. Gedroogd vlees, van schapen, geiten en yaks gaat iets beter, maar deegballen bevochtigen met boterthee en die dan binnenkauwen is helemaal buiten kwestie. Hoe komt het dan dat Tibetaanse restaurants in het Chinese binnenland nu succes kennen? Omdat er gezongen en gedanst wordt, op traditioneel Tibetaanse wijze en omdat er gerstebier en gerstalcohol geschonken wordt. Het eetmenu is evident een beetje aangepast.

In Parijs ook zag ik onlangs een “Tibetaans” restaurant. Dat zijn “andere” Tibetanen, niet die van het huidige Tibet, maar de “geëmigreerden”. Op hun venster uiteraard de vlag van de Tibetaanse separatisten. Op het menu zag ik kokosnootsaus, scampi’s en steak, niet van een yak en ook geen boterthee. In Parijs hebben de Tibetaanse restaurants de onafhankelijkheid op het menu, begeleid door een kokosnootsaus. De gemiddelde “Tibetaan met de hoed” in Tibet zelf heeft nog nooit een kokosnoot gezien, verre van de saus. De landadel in het begin van de 20e eeuw kende wel enkele exotische gerechten. Dat beschrijft Alexandra David-Neel in haar reisverhalen begin 20e eeuw. Het “exotische” waren de Chinese gerechten van een Chinese kok in hun dienst. Echter geen kokosnoot.

Terug naar de Tibetanen in China. In Kunming, de hoofdstad van de provincie Yunnan, is er ondertussen een “Tibetaanse straat”, in het Fengning district. Niet enkel in Kunming, ook in Beijing en Shanghai is de Tibetaanse cultuur in de mode, met winkeltjes van artisanaat, met restaurants en met ateliers van Tibetaanse modernistische schilders.

tibet op zijn best

18:52 Gepost door infortibet in modernisering | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, china, kunst, demografie

10-12-08

mode

door jp desimpelaere

Tibetaanse jongeren in de steden zijn meer en meer gekleed volgens de mode. Niet dat ik dit prima vind, integendeel, het is maar een vaststelling, want ikzelf begin er op te vallen als 'niet erg in de mode'. Grappig vond ik de monddoekjes met elastieken achter de oren, tegen stof en koude wind. Vele dames in de steden dragen er een. Die dingen zijn overgewaaid uit het binnenland van China en blijkbaar goed bevonden. En in alle kleuren, verschillende motieven, met tekeningen erop, met kant op de rand of gewoon egaal. Je vindt winkeltjes met rekken vol van die monddoekjes. Waardoor ik er dus ook drie gekocht heb, 10 eurocent per stuk. Maar de mannen dragen die niet, die zijn uiteraard staalhard bestand tegen kou, stof en sneeuw. De tekeningen op de monddoekjes zijn braaf, ik heb er geen gezien met "I love Obama" of "fuck die of die" (vrije meningsuiting), ook niet met "Free Tibet" (er zijn grenzen, al lang). Zou de Tibetaanse cultuur dan toch nog authentiek zijn, ondanks de monddoekjes?

monddoekjes

hier uniform wit, niet zozeer mode volgend

monnikmonddoek

monniken volgen de nuttige rage

generaties

vestimentaire generaties. Zouden sommigen durven zeggen dat zij verplicht moeten worden (de jongeren) om zich traditioneel te kleden?

 

18:06 Gepost door infortibet in modernisering | Permalink | Commentaren (0) | Tags: authentiek, tibet, mode, cultuur, modern