13-05-11

DE "BURGERS" VAN "VRIJ TIBET"

In het "Charter of Tibetans in Exile",te vinden op www.tibet.com/govt/charter.html, daterend van 1991 en nog steeds van kracht - staat onder artikel 8 gedefinieerd wie straks, wanneer de kringen rond de dalai lama het voor het zeggen zouden krijgen in Tibet, aanspraak kan maken op het ‘Tibetaanse staatsburgerschap’. Het hoofdcriterium is etnisch: ben je een Tibetaan, dan ben je een Tibetaanse burger. Dat betekent dat de geëiste "autonomie" een apart "burgerschap" wil installeren in China. In onze taal betekent dat: een Waal, die in Vlaanderen woont, krijgt geen stemrecht in Vlaanderen. Er staat ook in dat bij gemengde huwelijken de niet-Tibetaan van het koppel een verzoek moet indienen om zich te laten naturaliseren. Zo zijn er al enkele duizenden in Tibet. De regels om aanvaard te worden als "Tibetaan" bestaan nog niet, die moeten "later" door het "autonome regime" bepaald worden, zo staat in het charter.

11:38 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, autonomie, etnisch

20-12-08

De onmogelijke onderhandelingen met Beijing

Wat zijn de voostellen van de Tibetaanse gemeenschap in het buitenland?

 

De Tibetaanse gemeenschap in het buitenland telt 120.000 personen, de Tibetanen in Tibet en in de rest van China een kleine 6 miljoen.

Vier teksten van de 14e dalai lama zijn cruciaal om zijn voorstellen te begrijpen: de toespraak voor de commissie voor de Mensrechten van het Amerikaans Congres in 1987, de toespraak voor het Europees Parlement in 1988, het "ontwerp van grondwet voor een Vrij Tibet" ("Vision for a future Free Tibet") van 1992 en vervolledigd in 1996 en tenslotte het "memorandum" van de onderhandelaars van de 14e dalai lama overhandigd aan de Chinese autoriteiten op 4 november 2008. Die teksten zijn te vinden op de persoonlijke website van de 14e dalai lama en die van zijn "regering in ballingschap" (CTA).

Een poging om de continuïteit van die teksten samen te vatten, met commentaar:

  • - De Tibetaanse bannelingen eisen een territorium op dat tweemaal zo groot is als de huidige "Autonome Regio Tibet". Wat zij "Groot Tibet" noemen is "Historisch Tibet" niet, want de dalai lama's hebben nooit over dit "dubbele" gebied geregeerd. Een ex-directeur van "Free Tibet" in Engeland, zei het onlangs nog: "Het is een kapitale fout van de huidige dalai lama om een gebied op te eisen, groter dan waarover zijn voorgangers geregeerd hebben" (New York Times 22 maart 2008). "Groot Tibet" is gelijk aan vijf maal Frankrijk, één vierde van China. De Chinese regering zal nooit akkoord gaan met het "afstaan" van een vierde van haar grondgebied.
  • - De Tibetaanse bevolking was ook nooit in de meerderheid in dat "dubbel" Tibet. De 14e dalai lama en zijn regering laten uitschijnen van wel. Echter, daar leven sinds eeuwen vele "anderen", hoofdzakelijk in de randgebieden van het hoogplateau in het noorden en het oosten. Die "anderen" dat zijn Han, Hui (moslims), Mongolen, Yi en nog enkele kleinere bevolkingsgroepen, samen goed voor ongeveer 10 miljoen mensen, groter in aantal dan de Tibetaanse bevolkingsgroep. Verhalen van reizigers en missionarissen in de 19e en begin 20e eeuw, naast oude Chinese bronnen, tonen evengoed dat dit "uitvergrote" Tibet niet eenkleurig was. De "regering in ballingschap" van de Tibetanen bestempelt die "andere" bevolking grotendeels als "recent ingeweken kolonisten". In de toespraak van de 14e dalai lama voor het Amerikaanse congres in 1987 staat: "7,5 miljoen te repatriëren mensen". Daar zal de Chinese regering niet mee akkoord gaan.
  • - De 14e dalai lama en zijn "regering in ballingschap" willen voor een toekomstig "Vrij Tibet" een eigen grondwet, gebaseerd op de "spirituele waarden van Tibet", in andere woorden: het boeddhisme als staatsgodsdienst. Dit zou de Tibetaanse bevolking fel verdelen, een groot deel van de actuele Tibetaanse intellectuelen is op zijn minst agnostisch geworden (eigen interviews). De voorstanders van de onafhankelijkheid, de gemeenschap in het buitenland, zegt natuurlijk dat dit onder invloed is van de communistische indoctrinatie. Wie zal het zeggen? Die van hen is even luid.
  • - De "regering in ballingschap" van de Tibetanen wenst dat zoveel mogelijk van de bannelingen, totaal 120.000 momenteel, terugkeren naar een "Vrij Tibet" om er kaderposten op te nemen, ter vervanging van de echte en vermeende Han kaders. Een belangrijk deel van die "expats", nu met hun kinderen, hebben meegevochten in de weerstandsoorlog tegen China van 1956 tot 1974. China is bereid om amnestie te verlenen, maar niet tegen garanties voor kaderposten.
  • - Het heikele punt: het demilitariseren van "Groot Tibet". De 14e dalai lama ziet er een "zone van vrede", zonder het Chinese leger. Dit laatste zal zich niet terugtrekken uit 1/4e van zijn grondgebied.
  • - Andere "lastige dingen" voor China:
  • o het meerpartijensysteem dat het toekomstige "autonome" Tibet onder de dalai lama wil instellen of de dominante rol van de CCP ter zijde schuiven. Geen "oranje" revolutie, maar een "rode", want de monnikspijen in Tibet zijn rood en een rol voor de geestelijkheid in het "autonome" staatsapparaat is voorzien.
  • o Het project voor "autonomie" voorziet eveneens dat de centrale Chinese staat geen subsidies meer mag geven. Die vormen nu 90% van het lokale budget. Welk ander land in de wereld zal ontwikkelingssteun aan Tibet verlenen ter hoogte van 4 miljard dollar per jaar (ongeveer de helft van wat de Europese Unie aan geheel Afrika toekent)?
  • o De "regering in ballingschap" vraagt ook een onafhankelijke wetgeving voor "Groot Tibet" en eigen buitenlandse betrekkingen in bijna alle domeinen, behalve een zetel in de UNO.

De Chinese overheid zal ook op die eisen niet ingaan.

 

Een gesprek zonder uitweg voor de Tibetaanse gemeenschap in het buitenland.

  

16:33 Gepost door infortibet in autonomie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, autonomie, onafhankelijk, dalai lama, china

15-11-08

"Mijn middenweg heeft gefaald"

Tijdens zijn bezoek aan Japan begin november 2008, zei de 14e dalai lama op een persconferentie (geciteerd via AFP in "Le Soir" van 4 november) dat zijn vraag naar "meer autonomie" voor Tibet in plaats van "onafhankelijkheid" gefaald heeft. "Mijn vertrouwen in de Chinese regering is steeds kleiner geworden, de repressie in Tibet verhoogt en ik kan niet zeggen dat alles goed gaat. Ik moet toegeven dat we mislukten. Ons plan om veranderingen teweeg te brengen faalde, terwijl op hetzelfde moment de kritiek binnen de Tibetaanse gemeenschap (in ballingschap, nvred) toeneemt." Hij riep de Tibetanen op om "alle opties open te houden". "Alle opties", betekent dat ook "niet vreedzaam ijveren voor onafhankelijkheid"? Daar gaan veel stemmen voor op binnen de Tibetaanse gemeenschap in het buitenland, dat bedoelt de 14e dalai lama met de "kritiek". En die 'stemmen' zullen dat niet luid verkondigen zonder hun broodheren, voornamelijk de USA, geraadpleegd te hebben. De Chinese regering is bijzonder kwaad dat de 14e dalai lama zich niet openlijk distantieert van de roep naar geweld binnen de Tibetaanse gemeenschap in het buitenland. Zij noemen dat "woordbreuk", gezien tijdens de onderhandelingen in juli de twee vertegenwoordigers van de 14e dalai lama gezegd hadden dat ze geen probleem hadden met "het uitsluiten van geweld en het niet streven naar onafhankelijkheid" (Xinhua, 11 nov).

In elk geval, de toon is gezet voor de bijeenkomst van 580 afgevaardigden van de Tibetaanse gemeenschap in het buitenland, nu in "volksraadpleging" bijeen in Dharamsala in India, van 17 tot 22 november 2008. De hoogste leider, de 14e dalai lama in persoon, van wie een grote foto midden op de sprekerstribune staat, zei: "Mijn middenweg heeft gefaald." Dat zeiden vele Tibetaanse bannelingen de laatste  jaren al, maar nu krijgt die stelling de absolute zegen. Het is ook de eerste maal dat er een bijeenkomst van die omvang georganiseerd wordt in Dharamsala en met een bijzondere echo in de internationale media. Dit  grote en redelijk open "plebisciet" zou niet plaatsvinden, indien de komende strategie werkelijk "onbepaald" zou zijn en indien er geen steun in de rug zou gegeven zijn van 'internationale' strategen. "De situatie in Tibet verergert en is onhoudbaar," zegt de eerste minister en lama Samdhong Rinpoche van de "regering in ballingschap" in zijn openingsrede. De uitkomst lijkt me voorspelbaar: De "regering in ballingschap" zal een openlijk 'mandaat' krijgen van hun gemeenschap in het buitenland om zich harder op te stellen tegenover de Chinese regering. De "verregaande autonomie" zal opnieuw duidelijker "echte onafhankelijkheid" worden. Begin november overhandigden de twee vertegenwoordigers van de dalai lama een "memorandum" aan de Chinese overheid, met concrete voorstellen over hoe zij de "autonomie" in de praktijk zien. Enkele gekende stellingen staan erin verwoord: het creëren van één enkele administratieve eenheid "Groot Tibet", eentalig Tibetaans, kindmonniken opnieuw toelaten, geen bestuurscontrole op kloosters en reïncarnaties, boeddhistische psychologie, metafysiek en kosmologie als wetenschappelijke cursussen erkennen, Tibet als natuurreservaat reorganiseren op basis van de oude traditionele leefwijze, alle landeigendom in handen van Tibetanen, Tibet in zelfbeheer zonder subsidies van de centrale staat, een onafhankelijk politieapparaat in Tibetaanse handen, afzonderlijke wetgeving, immigratiestop voor niet-Tibetanen en repatriëring van vele recent ingeweken Han en andere nationaliteiten, een bureau voor internationale betrekkingen ivm "cultuur, kunst, onderwijs,wetenschap, gezondheid,sport, godsdienst, ecologie, economie, en zo verder..., met een eigen vertegenwoordiging in de internationale organen daaromtrent".  

Er zijn ook bekende stellingen van de 14e dalai lama en zijn "regering in ballingschap" niet in genoemd: het Chinese leger buiten uit "Groot-Tibet", instellen van een meerpartijenstelsel, repatriëren van Tibetaanse bannelingen in kaderfuncties, een eigen grondwet gebaseerd op het boeddhisme. ("The Offical Website of the Central Tibetan Administration" of "regering in ballingschap")

De "volksvergadering" zal waarschijnlijk een soort ultimatum stellen aan de Chinese regering: "Indien er geen positieve reactie komt op onze voorstellen binnen de x maand, dan stappen wij af van onze gematigde eis voor autonomie".

16-09-08

besprekingen tussen China en de dalai lama

In mei en juli 2008 vonden ontmoetingen plaats tussen de Chinese regering en vertegenwoordigers van de "regering in ballingschap" van de 14e dalai lama. Weinig kwam naar buiten via verklaringen achteraf. De gesprekken worden dit najaar verdergezet. De basis van de discussie is dat de Tibetaanse bannelingen 1/4e van het Chinese grondgebied opeisen als "Tibetaanse zone", een zone van "vrede", waar het Chinese leger zich moet uit terugtrekken en daarin moet een autonomie komen met een eigen wetgeving en een zelfstandig parlement. De Tibetaanse bannelingen vroegen ook om alle gevangenen van de rellen van maart 2008 vrij te laten, de repressie te stoppen en ongehinderde vrije toegang tot het gebied te geven voor buitenlandse bezoekers en journalisten. De Chinese regeringsvertegenwoordigers eisten dat de Tibetaanse organisaties in het buitenland geen steun zouden verlenen aan geweld en geen steun zouden verlenen aan het "Tibet Youth Congress" (TYC), dat zij verdenken van terroristische bedoelingen. Of minstens dat de kringen rond de 14e dalai lama het TYC daarop zouden controleren. En tenslotte het cruciaal punt: "geen steun aan voorstellen of activiteiten om Tibet onafhankelijk te verklaren". De belangrijkste struikelblok blijft: één vierde van het Chinese grondgebied "apart" verklaren, een statuut geven zoals Hongkong er een heeft, wat de Tibetaanse bannelingen nastreven.

21:25 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, china, autonomie, onderhandelingen, groot tibet

02-12-07

Een gouden Bush-medaille en engel Merkel voor de 14e dalai lama

Er waait weer wat in de zeilen van de 14e dalai lama.

De USA, Canada, Oostenrijk, Duitsland, de hoge recepties volgen elkaar op.

Op 17 oktober 2007 kreeg de 14e dalai lama de "Gouden Medaille" van het Amerikaanse Congres. Die gouden medaille is de hoogste onderscheiding die het Congres aan markante wereldfiguren geeft en wordt slecht zelden uitgereikt. De 14e dalai lama staat nu in de rij van George Washington, Ronald Reagan, Winston Churchill, de vorige paus, Mandela en moeder Teresa. De uitreikingceremonie, in aanwezigheid van Bush en Richard Gere*, was rechtstreeks te volgen op CNN en dus ook de toespraak van de 14e dalai lama. Daar kunnen we een aantal elementen uit oplichten.

 
- Hij prees Bush voor al zijn werk in de wereld voor vrijheid, democratie en mensenrechten. Hij noemt de USA zelfs "de kampioenen van de democratie en de vrijheid". Hij zei daarbij duidelijk: "niet enkel voor mijn volk, maar ook in andere delen van de wereld." Op andere momenten had hij al de oorlog in Afghanistan een bevrijding genoemd en de oude Koreaanse oorlog een halve bevrijding, terwijl die van Vietnam een misser was.**

- Hij noemde - buiten zijn voorbereide geschreven tekst - de USA "mijn supporters, mijn vrienden van het eerste uur. Niet voor macht en niet voor geld, maar uit menselijke vriendschap". De USA steunden het onafhankelijkheidstreven van de 14e dalai lama reeds van voor zijn vlucht uit Tibet in 1959.

- China roept hij op tot "transparantie, wettelijkheid en vrijheid van informatie". Het woord "transparantie" is vrij nieuw in zijn discours en doet denken aan "glasnost". "Vrijheid van informatie" is een gekende eis om een deel van de media te kunnen sponsoren vanuit het Westen. De "wettelijkheid" verwijst naar het officieel toelaten van nationalistische partijen, het breken van het éénpartijsysteem.

- Hij wil dat Tibet bij China blijft, maar met een "betekenisvolle autonomie". In andere toespraken gaf hij al te kennen wat "betekenisvol" is: het Chinese leger buiten, een eigen grondwet, vrije markt, Chinese inwijkelingen buiten. Over die "inwijkelingen" valt veel te zeggen, maar het is vooral interessant om zien waarom hij bij China wil blijven. "Economische liberalisering heeft geleid tot modernisering, welstand en macht," zo zegt hij. "Om dit verder te zetten, moet China transparanter, meer wettelijk en vrijer worden." We zagen al wat die termen voor hem en zijn souffleurs inhouden.

Eigenlijk wil hij China veroveren, niet Tibet.

- maar Tibet blijft een springplank. En de tijd dringt. "Als we de bevolking van Lhasa bekijken, dan is er een reëel gevaar dat de Tibetanen herleid worden tot een verwaarloosbare minderheid in eigen land." En het ecologische wereldbewustzijn moet mee marcheren: "De ecologie van Tibet dreigt te verloederen onder de bevolkingsdruk***. Dat zal een invloed hebben op honderden miljoenen mensen in Azië."

Europa was niet achtergebleven, met de ontvangst van de 14e dalai lama door Angela Merkel in Duitsland op 23 september. Geen publieke toespraken, enkele interviews voor kranten. Het was de eerste Duitse kanselier die de 14e dalai lama ontving. Opmerkelijk is dat zij daarbij de afkeuring kreeg van de socialisten maar de steun van de groenen, in de oppositie. C. Roth, fractieleider van de Duitse groenen: "De mensenrechten in Tibet zijn in het belang van Duisland."**** 

 
* voorzitter van "International Campaign for Tibet"

** zie "14e dl en oorlog in het algemeen", elders op het blog.   

*** hij bedoelt de Chinezen.

**** DPA.

18:22 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, dalai lama, usa, merkel, autonomie, liberalisering

25-06-07

landeigendom in Tibet

Emily T.Yeh, een aardrijkskundige van de universiteit van Colorado (USA), maakte recent een studie over de grondeigendom in Tibet (published in Conservation and Society. 2,1, 2004. Sage Publications New Delhi/Thousand Oaks/London). Zij geeft openlijk steun in de USA aan de onafhankelijkheidsbeweging rond de dalai lama. Maar zij deed concreet veldonderzoek in Tibet. Enkele opmerkelijke citaten uit haar studie:

* land werd niet ten volle geprivatiseerd zoals in Oost-Europa het geval was. Het is veeleer verhuren via een contract.

* verantwoordelijken voor districten en departementen roteren regelmatig. Dorpshoofden niet, die blijven dicht bij de lokale bevolking gedurende hun mandaat.

* Chinese boeren sturen brieven en petities naar hogere politieke instanties om lokale corrupte kaders aan te klagen. Tibetaanse boeren hebben die gewoonte nog niet.

* Alle functionarissen van kleine steden waren Tibetanen tot voor kort. De laatste jaren heeft de centrale regering er opnieuw een minderheid aan Han kaders aan toegevoegd.

* het contractsysteem voor de boeren en veehouders in Tibet is soepeler qua termijn dan in de rest van China. Veestapel en land worden aan gezinnen toegekend voor onbepaalde duur, “for the long term” zoals dat heet. In de rest van China is dit voor een bepaalde tijd. Wel gelijkaardig als in de rest van China zijn de quota. Een afgesproken deel van de productie wordt aan de staat verkocht, over het surplus beschikken de families vrijuit.

* in het departement Nagqu is er zelfs nog een district dat de oude communestructuur behield, omdat die er goed werkte.

* in de landbouwregio rond Lhasa betreuren de boeren het wegvallen van de “onderlinge hulp teams”, zoals die waren ingesteld in 1959. Boeren werkten samen en verdeelden de opbrengst volgens inbreng van elk zijn middelen.

* Wanneer boeren of veehouders ophouden en een job in de stad zoeken keren de gronden die ze beheerden terug naar de collectiviteit. Er worden collectieve taken uitgedeeld. De boeren zien liever een herverkaveling. Maar de bureaucratie is zeer traag, men zit ongeveer nog op het toewijssysteem van 1984, zonder nieuwe verkaveling.

* de Tibetaanse lokale overheden voorzien acht collectieve taken voor de dorpsbewoners: aankopen van zaad, meststoffen, pesticiden, landbeheer, het zaaien, oogsten, dorsen, ploegen en irrigeren. Daarnaast twee individuele rechten: verdeling van de oogst en het veevoer in verhouding tot de eigen beheerde landoppervlakte.

* landonteigening voor projecten of gebouwen is eigenlijk geen echte onteigening, gezien de boeren geen eigenaar van de grond zijn. De Tibetaanse dorpshoofden laten zich gemakkelijk overhalen door de belofte van economische vooruitgang. In de omgeving van Lhasa gebeurt de inbeslagname van land al te dikwijls voor het bouwen van een mooi huis door de talrijk geworden Tibetaanse middenklasse.

* de Wereld Voedsel Organisatie sponsorde een landonteigening in de buurt van Lhasa om er serres te bouwen en te verhuren aan Tibetaanse boeren. Maar er was gebrek aan startkapitaal, aan kennis of aan boeren. Uiteindelijk werden de serres voor drie vierden verhuurd aan ingeweken Han boeren.

* landbeheer is geen privé-kwestie geworden in Tibet, het blijft een politieke zaak.

* Tibetaanse partijkaders in de dorpen vertellen je steevast dat de grond aan de partij toebehoort. Pas op districtniveau vind je Tibetaanse kaders, die spreken van “collectief beheerde grond”.

een huis, een veld

een huis, een veld

 

21:52 Gepost door infortibet in landbouw | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, landbouw, eigendom, bestuur, collectief, autonomie

08-01-07

De "verregaande autonomie" van de 14e dalai lama

De “betekenisvolle autonomie”, zoals ze ook genoemd wordt, is wat de 14e dalai lama vraagt in de onderhandelingen met China. Wat bedoelt hij daarmee? In de verklaring van de Tibetaanse regering in ballingschap van 10 maart 2006 staat duidelijk dat zij een regio opeisen die dubbel zo groot is als het Tibet waar de dalai lama’s over regeerden (1). Zij noemen dat de “drie provincies van Tibet” (2). De 14e dalai lama spreekt van “Cultureel Tibet” of van “de Tibetaanse natie in zijn geheel” (2). De kaart van “Groot Tibet” werd voor het eerst in de geschiedenis naar voor geschoven in 1913 door Engeland, samen met de 13e dalai lama, om een strategisch deel van China te ontfutselen. In dat gebied leven 6 miljoen Tibetanen en enkele tientallen miljoenen “anderen”, sinds eeuwen. Eén op drie is zelfs Hui en moslim. (de website van de regering van de dalai lama vermeldt verwaarlozend slechts 30.000 moslims!). Als voorafgaande eis voor werkelijke onderhandelingen stelt de regering van de 14e dalai lama dat 7,5 miljoen “Chinezen” dit gebied moeten verlaten, die ze als kolonisten bestempelen (3). Dit lijkt op een balkanisering. Een tweede voorwaarde om tot een akkoord te komen is het wegtrekken van het Chinees leger uit dit gebied tweemaal groter dan Tibet (3). Alsof het Franse leger niet verder dan Bordeaux mag komen om de Basken hun spirituele vrijheid te gunnen. Maar de kers op de taart is wat de 14e dalai lama zelf zegt in zijn verklaring van 10 maart 2006: “China moet een meer open maatschappij worden, met persvrijheid en politieke transparantie”(2). Wat hij daarmee bedoelt zegt zijn regering duidelijker: een afzonderlijke grondwet voor Groot Tibet, terugkeer van de vroegere elite, westerse democratie, vrije pers en vrije markt. Eigenlijk ziet hij dat nog het liefst voor China in zijn geheel – Tibet is een hooglandspringplank - hij wil China tot het boeddhisme bekeren, China een nieuwe ideologie schenken.

Ter info nog dit: enkele maanden geleden (14/5/06) werd een “thuisbasis” voor de 14e dalai lama ingehuldigd door J. Haider, in Oostenrijk. Twintig miljoen euro staatsgeld voor een vormingscentrum en een hotel met 1.000 bedden. In het geboortedorp van de overleden Heinrich Harrer, voormalig SS officier en tutor van de 14e dalai lama. (2)+(4).   

 (1) Barry Sautman and June Teufel in “Contemporary Tibet”, ME Sharpe, 2006, New York(2) zie website van de regering in ballingschap

(3) Samdong Rimpoche, eerste minister en lama, “Tibet: A Future Vision”, 1996. Document dat als basis dient voor de huidige toenaderingen tot China.

(4) www.trimondi.de/NewsApo

 

noot: “dalai lama” is een titel zoals “paus” of “maarschalk” en van Dale schrijft dit met een kleine letter.  

 

peage

 

geen tol voor Tibetanen te paard op de snelweg naar China?

28-12-06

Een dorp langs de spoorlijn op 100 km van Lhasa

In het dorp wonen 64 families, samen 286 Tibetanen. Zij bewerken een zestigtal hectaren, dat is nauwelijks 1 hectare per familie. Dertig jaar geleden hadden ze nog 2 hectare per familie want toen waren ze met de helft minder mensen. Hogere opbrengsten per hectare hebben de bevolkingsgroei net kunnen volgen. Gerst en wintertarwe krijgen elk 25 hectare en daarnaast nog 7 hectare voor koolzaad en 2 voor aardappelen. Rond de huizen telen ze groenten voor eigen gebruik. Het dorp beheert een kudde van 320 beesten, yaks en schapen samen. Enkele mensen van het dorp leidden die in de zomer de bergen in om te grazen. De arbeid op de velden wordt in samenwerkingsverband georganiseerd. Na afname van een deel voor eigen gebruik wordt de rest van de oogst verzameld voor een centrale verkoop. Na aftrek van de gemeenschappelijke aankopen, wordt de winst verdeeld volgens de opbrengst van elk veld en omdat de oppervlakte van de velden nagenoeg dezelfde is voor elke familie, is dat ook het geval met de centenverdeling. Wat zijn de gemeenschappelijke aankopen? Zaaigoed is het niet, want dit produceren ze zelf en verbeterde zaadsoorten krijgen ze gratis van de overheid. Mest hebben ze van de dieren, maar die zijn dikwijls het huis uit. Soms kopen zij chemische supplementen. Vroeger werd mest van de dieren verbrand om de huizen te verwarmen. Nu zijn ze overgeschakeld op steenkool. Gemeenschappelijk zijn ook de kleine infrastructuurwerken in het dorp. Er is een klein lokaaltje voor eerste medische hulp. Of het bouwen van een nieuwe stupa met een tempeltje, wat zij enkele jaren geleden deden. Of enkele te vernieuwen irrigatiebuizen. Het is niet ingewikkeld om te begrijpen dat die hectare per jaar en per familie weinig winst opbrengt: 200 euro, dat is het dan. Hoe wordt dit allemaal geregeld? Door de “harmonieuze ecologische samenleving” van weleer, zoals de 14e dalai lama ze beschrijft? Een “klein” verschil is dat zij toen tweederden moesten afgeven aan de heer of het klooster, zonder er 200 euro voor te krijgen en bovendien nog gratis corveewerk moesten verrichten. Nu krijgen die dorpsbewoners 170 euro per maand als zij bijvoorbeeld mee aan de spoorweglijn werken of aan een bebossingproject op een berghelling vlakbij. De bedoeling van de overheid is bebossen en de helling aan iemand geven voor latere bosbouw. Wie regelt? De dorpschef, de burgemeester van onze vroegere landelijke kleine gemeentes. Bij algemeen stemrecht verkozen voor een periode van vier jaar, is hij de “manager”, zoals hij het graag modernistisch uitdrukt. Manager van economische zaken voor het dorp, contact met de hogere instanties en bemiddelaar bij ruzie’s in het dorp. Er zijn bijeenkomsten voor dorpschefs op districtsniveau om ervaring uit te wisselen en overheidsinitiatieven te leren kennen, zoals opleidingsmogelijkheden voor landbouwers. Nog dit: 2 op 3 families hebben een kleine tractor en vier families hebben een vrachtwagen kunnen kopen. Paarden en moto’s zijn er niet. Een lagere school is op wandelafstand in een nabijgelegen dorp. En de jongeren op de middelbare school in het districtscentrum Tulun blijven er de gehele week. Op de vraag wat de dorpsmanager van plan was in de komende jaren kreeg ik als prompt antwoord: betere huizen bouwen met de opbrengst van een nieuw fabriekje. Een fabriekje? Ja, een Chinees uit Hongkong heeft in de omgeving een bedrijfje laten bouwen dat hooglandgierst in koekjes zal verwerken. Enkele mensen kunnen er gaan werken en het dorp kan de gerst aan een hogere prijs kwijt.

Eigen “spontaan” en “ongecontroleerd” bezoek, augustus 2005.

IMG_2000

de dorpschef

IMG_2001

in het dorpscafé, tevens winkeltje en vergaderzaal voor de dorpsraad

IMG_2002de vrouw van de dorpschef