infortibet

In de 8e en 9e eeuw van onze tijdrekening waren de Tibetanen baas over het gehele hoogplateau en hadden er alle andere semi-nomadenvolkeren onderworpen, verdreven of uitgemoord. Dit was het grote Tubo Rijk. Zij waren tegelijk concurrenten en minnaars van het Chinese Tang keizerrijk, dat zijn hoofdstad had op enkele honderden kilometer van de rand van het hoogplateau. Er waren veldslagen en huwelijken. Welk van de twee uit het ander voortvloeit laten we aan jouw oordeel over. Het laatste vredesverdrag tussen de Tubo en de Tang dateert van begin 9e eeuw. Een gedenksteen werd opgericht op de plek, die de foto's laten zien. Die plaats bevindt zich in het noordoosten van de huidige provincie Qinghai. Er werden geen prikkeldraadgrenzen afgebakend. De gedenksteen was een verdrag in de zin van "we laten elkaar met rust". Precieze grenzen zijn een moderne uitvinding, toen de wereld gekoloniseerd werd door de westerse grootmachten. Vanaf midden 9e eeuw viel het Tubo Rijk uiteen en was er geen grens meer. Recent is de plaats opnieuw een historische attractie geworden.

de vroegere grens tussen Tibet en China is geplaveid

 

en het zijn Hui-vrouwen die ons Tibetaanse spullen proberen te verkopen

De Hui (moslims) logeren tijdelijk in de tenten, de Tibetanen in de huizen 

Amnesty a mené une action à propos d’une fusillade à la frontière entre le Tibet et le Népal. Un groupe de 70 Tibétains tentait de passer la frontière clandestinement et une personne du groupe a été tuée par les gardes-frontières, ce que confirment des alpinistes présents non loin de là. On peut marquer notre accord avec l’intitulé de l’action d’Amnesty : « recours à une force excessive ». Néanmoins, dans les commentaires générales, Amnesty va beaucoup plus loin. « D’après International Campaign for Tibet (ICT), 2000 à 3000 Tibétains fuient chaque année la Chine pour gagner l’Inde par le Népal. Environ un tiers de ces personnes sont des enfants…, les autres étant pour beaucoup des moines et des nonnes… ».            Commentaire:* "les 2000 à 3000 Tibétains par année qui quittent le Tibet": cela ne colle pas à la vérité. Le gouvernement en exil du dalaï-lama lui-même en donne la preuve. Il dit que la communauté tibétaine à l'étranger compte 120.000 personnes. Et ils sont réellement "comptés", car ils paient un légère contribution annuelle et les adultes participent aux élections du premier ministre en exil. Son gouvernement et lui-même disent aussi que la communauté tibétaine en exil comptait 80.000 personnes à la fin des années 50. Les 40.000 en plus constituent une évolution démographique +/- normale de cette communauté, même inférieure à la croissance de la population tibétaine en Chine, qui a plus que doublée depuis lors. Si on croit l'ICT et qu'on prend 2.500 sortants par année, multiplié par 45 ans, cela ferait 110.000 personnes en plus déjà sans tenir compter de l'évolution démographique. Ce qui n'est donc pas le cas.* Amnesty devrait se méfier des infos de l'ICT, qui sont au moins tendancieux. Le directeur de l'ICT, John Ackerly, est un agent de l'état américain et a fait ses preuves en Roumanie dans les années '80 en y organisant et finançant un parti d'extrême droite et favorable à l'occident. Le président d'honneur est Richard Gere et le président est Lodi Gyari (la famille Gyari appartenait à la grande noblesse dans le régime féodal au Tibet d'avant '59), l'ambassadeur du dalaï-lama auprès des Etats-Unis. Dans le conseil d'administration de l'ICT figurent encore plusieurs fonctionnaires des USA. L'ICT reçoit annuellement 3 million de dollars de subsides des Etats-Unis. (voir e.a. leur propre site web). Le mécanisme pour désinformer est parfaitement en place.* Il y a des familles Tibétaines qui veulent envoyer un enfant en Inde. La raison est plus "faire carrière" que "religieuse". L'enseignement religieux est parfaitement possible au Tibet même. Je l'ai vu dans des centaines de monastères et l'écrasante majorité des gens là-bas en témoigne. Mais en Inde ils apprennent plus vite l'anglais, reçoivent beaucoup de subsides et une petite carrière internationale est peut-être atteignable. Un Tibétain qui arrive aux Etats-Unis reçoit un logement gratuit, une assurance maladie gratuite, un ordinateur avec accès internet et 550 dollar d'argent de vie par mois (témoignage de Kim Lewis, bouddhiste américaine).Pour amener ces enfants clandestinement en Inde, il existe un réseau de "passeurs", que les familles paient. Un Tibétain, qui participait à la colonne des 75, qui ont essayé de franchir le col près du mont Cho Oyu et qui lui a réussi à arriver de l’autre côté, déclare que chacun a payé 4500 yuan (450 euros) pour le « passage » (site de France-Tibet, Ile de France – un site partisan de l’indépendance). C’est une somme énorme pour un Tibétain moyen. Chez nous on appelle cela de la "traite humaine".   

Sla een boek open over Tibet, bekijk een artikel in een tijdschrift of reis door de  websites van de vele “Tibet support” groepen verspreid over de gehele wereld en je vindt er steevast de kaart van “Groot-Tibet” in het oog springen: méér dan dubbel zo groot als het huidige Tibet (TAR of Tibetaanse Autonome Regio) en vijf maal de oppervlakte van Frankrijk. Vanwaar dit verschil? Het ingekrompen Tibet schuift de huidige 14e dalai lama, met zijn regering in ballingschap en zijn internationaal netwerk van activisten, in de laarzen van het Rode Leger, dat in 1951 Tibet binnenviel of bevrijdde, naargelang de versie. Toch hebben de dalai lama’s, van de 5e tot de huidige 14e, nooit over dit Groot Tibet geregeerd.

De eerste vier dalai lama’s waren gewoon kloosteroversten van de gelugpa school van het Tibetaans boeddhisme. De spirituele leider van de gelugpa is tot op heden niet de dalai lama, maar de abt van het oudste en belangrijkste klooster van Lhasa (Ganden). Maar de 5e dalai lama – de Grote Vijfde - kreeg de politieke macht over Centraal-Tibet in de 17e eeuw. Het was de Mongoolse krijgsheer Gushri Khan, vazal van Chinese Ming dynastie, die de Grote Vijfde op de lokale troon zette, na een burgeroorlog tussen twee boeddhismescholen in Tibet. Lhasa werd pas toen de hoofdstad en het immens mooie Potala paleis kreeg zijn huidige vorm. De volgende dalai lama’s, waaronder er enkele op jonge leeftijd geholpen werden om te sterven, regeerden steeds over Centraal-Tibet, de vallei van de Yarlung Tsangpo (Brahmaputra). Tot en met de laatste, de huidige. De Chinese Qing dynastie legde de provinciegrenzen definitief vast op wat nu nog de “autonome regio Tibet” is. Maar de helft van de Tibetanen leeft buiten dit gebied, elders op het hoogplateau. Daarvoor moeten we terug naar de 7e eeuw. Er ontstond toen een soort Karel de Grote in de omgeving van Lhasa: Songtsen Gampo. Hijzelf en zijn opvolgers van de Tubo dynastie veroverden het gehele plateau, onderwierpen volkeren, verjoegen of vernietigden er andere. Het plateau werd getibetaniseerd en gelamaïseerd. Dit grote rijk duurde tot begin 9e eeuw en viel toen uiteen na algemene slavenopstanden. Nooit meer was er een politieke eenheid. De dalai lama’s erfden veel later de lokale macht in Centraal-Tibet, maar de rest van het plateau was al lang rechtstreeks of via vazallen door de Chinese dynastieën bestuurd. Begin 20e eeuw zoekt de 13e dalai lama steun bij Engeland, de koloniale grootmacht van die tijd, om zich af te scheuren van China, gebruikmakend van de zwakte van het nieuwe Chinese republikeinse bewind. De Engelsen steunen hem en samen schuiven zij tegenover de Chinese republikeinen in 1913 de kaart van Groot Tibet naar voor en de eis voor verregaande autonomie, wat in de praktijk neerkwam op onafhankelijkheid (Chinees leger buiten). Het volledige hoogplateau wordt opgeëist en zelfs enkele randgebieden in het oosten. Uiteraard tekent de Chinese regering niet en de zaken blijven status quo, de 13e regeerde “slechts” over “Klein Tibet”. Tot de 14e dalai lama naar het westen vlucht in 1959. De kaart van “Groot Tibet” verschijnt opnieuw, dit keer duizenden malen en wereldwijd verspreid, vooral vanaf de jaren tachtig. Dit groot gebied bevat een mengeling van volkeren. De Tibetanen zijn er nooit in de meerderheid geweest. Eén op drie bewoners van het hoogplateau is Hui, moslim, een erfenis van Kublai Khan (er zijn ook Mongolen gebleven). Maar er waren ook altijd Han Chinezen in de randgebieden, naast een tiental andere volkeren. Als voorafgaande eis voor onderhandelingen met de Chinese regering wil de huidige 14e dalai lama die “vreemde” volkeren weg uit dat gebied. Het gaat om 10 tot 20 miljoen mensen. Zijn regering in ballingschap veroordeelt zelfs gemengde huwelijken tussen Tibetanen en “anderen” om de zuiverheid van het belaagde ras te behouden (toespraak Samdhong Rinpoche, 1e kalon).