03-12-10

Tibetanen onder de wapens in India

Naar het voorbeeld van de ‘Ladakh-scouts’, voornamelijk Tibetanen en ingezet tegen de Kashmir-separatisten, vormt de Indiase regering nu ook een paramilitaire divisie in Arunachal Pradesh. Arunachal behoorde voor de 20e eeuw tot Tibet, maar werd door de Engelsen bij India ingelijfd. China betwist dit nog steeds. India gaat er nu een divisie van 36.000 man plaatsen, althans volgens de BBC (www.bbc.co.uk/news/world-southe-asia-11818840). Het worden “local tribesmen”, dus Tibetanen.

18:35 Gepost door infortibet in internationale dimensie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, india

03-04-10

China en India coördineren wetenschappelijk onderzoek in de Himalaya

China en India zullen voortaan samen aan wetenschappelijk onderzoek doen naar het gedrag van de gletsjers in de Himalaya. Dat die zouden verdwenen zijn tegen 2050, is een niet wetenschappelijke kreet geweest van de UNO organisatie, die de klimaatverandering bestudeert. Dat de gletsjers krimpen is althans langs Chinese zijde (de droogste flank van de Himalaya) wel reëel opgemeten, jaarlijks met 10 tot 15m, de laatste twee decennia. Nu gaan China en India hun onderzoek coördineren, dat verklaarde Jairan Ramesh, staatssecretaris van ‘India’s Environment Department’ op 25 maart 2010 (Xinhua). Beide landen hopen er in zekere mate later ook Nepal, Bhutan en Pakistan bij te betrekken.

Een dergelijke regionale samenwerking is tegelijk vrede bevorderend en kan de spanning tussen India en Pakistan rond Kasjmier (nog steeds in het brandpunt) en het Chinees-Indiaas grensgeschil verzachten.

DSCN3977

op de grens met Bhutan

12:50 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, pakistan, india, himalaya, china, nepal, bhutan

25-01-10

Dalai lama: “ik ben een zoon van India”

Op een internationale boeddhismeconferentie in de Indische deelstaat Gujurat zei de 14e dalai lama op 16 januari 2010 dat hij een Tibetaans uiterlijk heeft omdat hij voortkomt uit puur Tibetaanse ouders, maar dat hij zich Indiër voelt qua spiritualiteit. Eerder al, in maart 2009, had hij zichzelf bestempeld als “zoon van India” (radio “Voice of America”, 16/04/09). Toen gaf hij zelfs te kennen dat hij “van nature Indiër is” en “mogelijks de Indische nationaliteit zou aanvragen, wanneer de voorwaarden daartoe gunstig zouden zijn”.

Wat moeten we dan denken van zijn regelmatig terugkerende uitspraak dat hij “alle Tibetanen vertegenwoordigt”?

Sinds zijn geboorte is hij natuurlijk officieel een Chinees burger. Die identiteitskaart wil hij hoogstwaarschijnlijk in de prullenmand werpen.

20:16 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, india, china, boeddhisme

15-11-09

De dalai lama op de grens tussen China en India

Begin november bracht de 14e dalai lama een bezoek aan de regio Arunachal Pradesh in India. Arunachal Pradesh is een strook land, ongeveer tweemaal zo groot als Zwitserland, in het uiterste noordoosten van India, tussen Bhutan en Myanmar. In het noorden grenst het aan Chinees Tibet, waarvan het voor 1913 een deel van was en gewoon “Tibet” heette. In 1913 werd de bosrijke regio door Engeland bij Brits India gevoegd, via het “Akkoord van Simla” met de toenmalige 13e dalai lama. China was toen te zwak om te reageren (dit viel samen met het begin van de 1e Chinese republiek), maar erkende nooit het “Akkoord van Simla”. Voor China bleef Arunachal Pradesh, zoals India het is gaan noemen, deel uitmaken van het Chinees/Tibetaanse grondgebied. Dat is nog steeds hun stelling vandaag. Door grensschermutselingen in 1962 tussen India en China bleven de relaties lange tijd koel tussen de twee groten. Maar de laatste tien jaar is er een opmerkelijke dooi ingetreden en is China Indiaas tweede handelspartner geworden. In 2003 besloten de twee landen om een gemengde commissie in het leven te roepen om een definitief tracé voor te stellen voor de grens tussen de twee landen (China claimt Arunachal Pradesh en India eist een gebied in Tibet op, ten noorden van Kashmir). Het overleg en de samenwerking tussen de twee grote landen gaan dus vreedzaam en flink vooruit.

 

Precies daar komt de dalai lama een beetje olie op het vuur gooien. Net voor zijn bezoek aan Arunachal Pradesh had de dalai lama in Tokyo aan de pers verklaard dat hij achter het Indisch standpunt staat, namelijk dat Arunachal Pradesh bij India behoort (AFP, 31/10/09). Dat herhaalde hij nog eens toen hij er was (Indisch persagentschap ANI, 8/11/09). In Tokyo had hij ook de Indische democratie toegejuicht en het ‘één-partij-systeem’ van China met zijn ‘staatspers’ fel bekritiseerd (AFP). In Tawang, het stadje in Arunachal Pradesh waar hij met zijn privéhelikopter neerdaalde, zei hij dat hij daar enkel was om religieuze lezingen te geven. Maar de omgeving stond vol vlaggen van de Tibetaanse onafhankelijksbeweging. ¨De Indische eerste minister Manmohan Sinh zei tegen zijn Chinese collega Wen Jiabao dat de dalai lama welkom blijft op Indisch grondgebied, er mag rondreizen zoals hij wil, maar dat hij er zich niet met politiek mag bemoeien. India liet enkel Indiase journalisten toe in het gebied tijdens het bezoek van de dalai lama.

 

Hier loopt de dalai lama dus op scherp met zijn bezoek aan Arunachal Pradesh en zijn uitspraken in de marge ervan. Door zijn zegen te geven aan het Indiaas standpunt in het grensgeschil probeert hij natuurlijk China te irriteren. Maar hij geeft tegelijk steun aan de (tegenover China) minder verzoeningsgezinde krachten in India rond de kwestie. Dat ‘mag’ hij normaal niet doen, want hij mag zich niet mengen in de Indiase politiek. Dat heeft ook de belangrijke Indische krant verontwaardigd geschreven (The Hindu, 13/11/09).

Maar mogelijks zit achter die symboliek nog meer achter. De toenadering tussen India en China wordt met een scheef oog bekeken vanuit Washington, dat schrijven de belangrijke strategen in de VS, ondermeer Brezinski, adviseur van Obama. De dalai lama luistert blijkbaar naar de stem van zijn geldschieters en gooit wat roet in het eten tussen India en China. China antwoordt dat het grensconflict met India zal opgelost worden wanneer de dalai lama er niet meer is. Zij hebben tijd zat. “En,” zeggen zij, “wij hebben geen schrik van 130.000 Tibetaanse separatisten in het buitenland, tenslotte zijn zij een kleine minderheid, zelfs al beschikken zij over een uitgebreid gesponsord propagandanet in de wereld. Wij hopen dat de Westerse landen beter begrijpen dat samenwerken beter is dan tegen ons dit kleine groepje te steunen.” (Xinhua).

19:55 Gepost door infortibet in internationale dimensie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: usa, tibet, india, dalai lama, china

02-03-07

Lipulekh pas: Chinees, Nepalees of Indisch?

De Lipulekh pas (5029m) in de Himalaya bevindt zich in het uiterste noordwestelijk puntje van Nepal. Op de politieke landkaarten ligt ze binnen de grenzen van Nepal, waarvan de westgrens in het Sugauli Verdrag van 1816 op de Kali rivier vastgelegd werd, verder naar het westen. Dat zegt ook de Nepalese overheid nu. Nochtans is het Indiase leger baas over de Lipulekh pas. Op 10 km ervandaan hebben zij een permanente legerbasis, in Kalipani, met vlakbij een heuveltop (6180m), die hen een goed uitzicht geeft op de pas. Er zijn barakken, bunkers en enkele buildings. Modern wapentuig is er opgeslagen en satellietcommunicatie is voorhanden. De Lipulekh pas is door het Indiase leger bezet sinds 1962, na een korte grensoorlog met China. Het Indiase leger was opgerukt naar het noorden om de grens met China vast te leggen op de Mc Mahonlijn, een door Engeland in 1913 getekende arbitraire grens, die stukken van Manchu-Chinees Tibet afknabbelde. China bleef na de revolutie in 1949 vasthouden aan de kaarten van de Manchu’s en dreef het Indiase leger grotendeels terug in een korte oorlog (oktober-november 1962). Premier Nehru van India gaf echter opdracht aan zijn leger om enkele strategische punten te behouden. Eén ervan was de Lipulekh pas op Nepalees grondgebied. Dit is zo gebleven tot op heden. Nepali mogen er niet binnen, Indiërs wel. Er is zelfs grenshandel met Chinees Tibet. 115 licenties werden door de Indiase overheid in 2006 aan Indische handelaren uitgereikt. Zij kochten voor 26 ton wol en een beetje yakboter in Tibet en verkopen er katoen, tabak en ijzeren gereedschap. De Lipulekh pas was van oudsher een toegangspoort naar de heilige berg Kailash in Tibet, zowel voor hindoes als boeddhisten. Via Indiase reisorganisaties kan je er als westerse trekker ook over. Nu China en India hun oud conflict diplomatiek aan het oplossen zijn, komt Nepal beide grootmachten herinneren dat Lipulekh aan Nepal toekomt en dat ze dat best in hun onderhandelingen voorzien.

eKantipur, Nepal’s N° 1 News Portal, 9/5/2005

Zee News, India, 16/01/2007

 

21:50 Gepost door infortibet in buurlanden | Permalink | Commentaren (0) | Tags: grensposten, tibet, india, china, nepal, manchu

10-01-07

Grensovergangen

Tientallen grensposten zijn de laatste jaren opnieuw open voor handel met Zuidoost-Azië. Yadong (Sharsingma in het Tibetaans) is er zo één. Het was tot in 1963 de belangrijkste doorgang voor de handel naar India, via Gangtok en Kalimpong in Sikkim. Vele rijke Tibetaanse handelaren uit Kham hadden in die tijd een kantoor in Kalimpong of Darjeeling. Het was een ontmoetingspunt met mensen uit Bhutan, India, Nepal en een deel van de zuidelijke Zijderoute. Vanuit India kwamen kledij, tabak, zeep en Rolex uurwerken. Naar India vertrok wol, leder en zijde. Het stadje Phari, op 4360 m en aan de voet van de berg Chomolari (7314m), is de districtshoofdstad en ligt op 46 km van Yadong, dat 1000m lager ligt. Onderweg zijn nog resten van zowel Engelse officiële verbindingshuizen als van oude postkantoren van de Qing dynastie te zien. Sommigen zijn nog in goede staat en worden nu gebruikt als opslagplaats. Het Engels handelskantoor in Yadong, gebouwd in 1936, is opgekocht door een Tibetaanse leraarkunstenaar. De handelsmarkt met de buurlanden in Yadong werd in april 2005 heropend. De handelaren uit Kham wonnen de concurrentie in het verleden, want fysisch waren zij groter en forser en konden méér dieren per karavaan leidden dan de andere Tibetanen. In 1961 was er geen controle, geen douaneregister en geen belasting op de grenshandel. Maar in 1963 bracht het grensconflict tussen China en India een lange stilstand van de activiteit mee. Yadong en Phari slankten af tot kleine dorpjes. Het grensconflict had te maken met de veroveringen door de Engelsen, in de eerste helft van de 20e eeuw, van de gehele zuidflank van de Himalaya. Het gaat om gebieden die boven de 3000m liggen en ooit behoorden tot de Tibetaanse en Chinese invloedszone, vanaf Kashmir en Ladakh in het westen, via delen van Nepal, tot Sikkim, Bhutan en vooral Arunachal Pradesh in het oosten, waarover de 13e dalai lama zich tegenover de Engelsen nog bijzonder kwaad maakte indertijd. De handel stopte, veertig jaar lang. Mensen, die in Phari of Yadong bleven waren gedurende jaren aangewezen op voedselhulp vanwege de lokale autoriteiten in Tibet. De 80-jarige Cewang Yexei heeft er altijd geleefd. Hij bleef een kruidenierswinkeltje uitbaten en ziet nu de heropende grens als een prima opportuniteit voor zijn familie: “een restaurant openen en ons 50-jarig huisje opknappen”. De markt in Yadong was nog maar pas open en enkele pientere Chinezen kwamen er ook standplaats kiezen. Een schoenenverkoper en een soort “Veritas”-winkeltje (uit Wenzhou, de streek van de beste handelaren uit China) met ritssluitingen, knopen en dies meer, gretig leeggekocht door de Indiërs.

handel

 

men verkoopt wat men kan

17:19 Gepost door infortibet in handel | Permalink | Commentaren (0) | Tags: handel, yadong, tibet, grensovergang, india, zijderoute, china, kalimpong