19-11-09

De Franse Senaat, het Amerikaans Congres en Tibet

Op 22 oktober 2009 publiceerde de Amerikaanse Congrescommissie over China een lijvig (152 pagina’s) rapport over de ‘mensenrechten’ in Tibet.[i] Dat doen zij ongeveer jaarlijks. China doet zoiets niet over een ander land, zij mengen zich niet in de interne keuken van anderen. Op internationaal vlak is China felle voorstander van dialoog en tegelijk niet-inmenging in elkaars binnenlandse aangelegenheden. Over het Amerikaans rapport rond Tibet zegt China gewoon: “Met wat bemoeien jullie zich?”, tegelijk zeggend dat de informatie in het rapport op geen grond van waarheid steunt, maar zonder in detail op de polemiek in te gaan.

 

Het rapport van de Amerikaanse Congrescommissie haalt zijn feiten voornamelijk uit de kringen rond de dalai lama, uit de Chinese dissidentenwereld en uit de satellietorganisaties van de CIA, zoals ‘Radio Free Asia’, ‘International Campaign for Tibet’ en het ‘Tibetan Center for Human Rights and Democracy’. Daar staan tal van precieze aanklachten in over “te weinig politieke vrijheid, arrestaties, gebrek aan persvrijheid, intomen van de invloed van de godsdienst” en dies meer. Maar wat opvalt is dat die aanklachten eigenlijk veel minder sterk zijn dan wat bij ons in het publiek in het Westen circuleert. Of met wat de dalai lama vertelt. En die twee laatste zijn ongeveer hetzelfde.

Het is leerrijk om hierbij de toespraak van de dalai lama te nemen, die hij hield voor een hoorcommissie van de Franse senaat, in augustus 2008, volop tijdens de periode van de Olympische Spelen in Beijing. Ik zet een paar stellingen van hem op een rijtje.

 

“Na de manifestaties van maart 2008 kregen wij talrijke getuigenissen over willekeurige executies en van folteringen tot ter dood. De lichamen van de verdwenen personen werden niet aan de familie teruggegeven. Terreur heerst alom”

Geen spoor daarvan in het nochtans door de Tibetaanse bannelingen en de CIA –satellieten gestoffeerd lijvig rapport van het Amerikaans Congres. En de terreur heb ik ook niet gevoeld toen ik er was op het moment van zijn speech.

 

“Nog voor de evenementen van maart 2008 zagen we een systematisch vervangen van Tibetaanse kaders door Chinese, ter voorbereiding van wat zou volgen. Een zeer betrouwbare bron vertelt ons dat de Chinese overheid van plan is om na de Olympische Spelen één miljoen Chinezen naar Tibet te doen emigreren. Een andere maatregel zou erin bestaan om alle Tibetanen, die in het buitenland studeren binnen de zes maanden te verplichten terug te komen.”

Geen spoor daarvan in het Amerikaans rapport en straffer: ook niet in de realiteit!

 

Maar er staan nog andere ‘straffe’ dingen in zijn toespraak voor de Franse Senaatscommissie, die niet direct verband hebben met het Amerikaans rapport over de mensenrechten. Ik zet er nog enkele op een rijtje, met een klein beetje commentaar.

 

“De winkels die Tibetanen openen in het binnenland van China, worden geboycot”.

Daar heb ik toch het tegendeel van gezien, in dezelfde periode als zijn speech (augustus 2008). Tibet is in de mode in de rest van China. Wat waar is: die modecentra mogen geen propaganda maken voor de onafhankelijkheid van Tibet. De dalai lama zou misschien wel graag een dergelijk netwerk voor zijn strijd in China willen.

 

“Ik heb het internationale Rode Kruis uitgenodigd om bijstand te verlenen bij de aardbeving in Tibet (noot redactie: niet in Tibet, maar in Sichuan, waarvan hij een deel opeist als Tibetaans grondgebied). De Chinese autoriteiten hebben geweigerd.”

De internationale pers heeft de Chinese autoriteiten geloofd om de efficiënte hulpverlening na de aardbeving. Voor de dalai lama is het openbreken van China via “internationale hulp of inmenging” een tactiek die hij deelt met de VS.

 

“In Binnen Mongolië zijn de oorspronkelijke Mongolen, 3 à 4 miljoen, overspoeld door 80 miljoen Han-Chinezen.”

De cijfers kloppen niet, want de autonome regio Binnen-Mongolië telt slechts 25 miljoen mensen. Maar wat erger is: hij predikt de etnische haat niet enkel voor Tibet.

 

“Nu ik buiten Chinees Tibet ben, voel ik me een vrij mens, ik kan zeggen wat ik wil, ik kan gaan waar ik wil. Ik voel me dus goed. Ik steek een hand uit naar de Chinezen, maar zij grijpen die niet. Dan ben ik wel verplicht om de andere hand uit te steken naar diegenen die ons werkelijk steunen in deze wereld.”

Hij bedoelt de VS en een beetje Europa, als het maar tegen China is.

 

“De internationale gemeenschap heeft geen enkele reden om zich te laten pesten door het Chinese communistische regime. Hier in het Westen heerst fundamentele vrijheid. Daarom is het belangrijk dat jullie de kant kiezen van volkeren, die nog niet van die vrijheid genieten.”

Een etnisch scenario om China te doen uiteenspatten.

 

“Frankrijk lijkt niet direct bedreigd door de troepen van China, maar India en Japan wel. Voor hen is deze gemilitariseerde supermacht een reëel gevaar. Het is een supermacht beschikkend over nucleaire wapens, die macht enkel ziet via geweld en niet aarzelt om dat in praktijk om te zetten. Hun intercontinentale raketten zijn misschien een bedreiging voor Rusland en Europa.”

Alle internationale strategen zijn het erover eens dat de militaire capaciteit van China om buiten zijn grenzen te treden zeer beperkt is. De DL zaait toch het idee, ‘diaboliseren’ heet dat in het Frans. Nochtans heeft China geen enkele militaire basis in het buitenland. Dat kunnen andere ‘groten’ niet zeggen, ondanks hun Nobelprijzen voor de vrede.

 

“Groot Tibet werd bestuurd door de opeenvolgende dalai lama’s.”

Dat is vrijwillig liegen. Alle historische documenten tonen dat het lokale gezag van de dalai lama’s zich beperkte tot de huidige provincie Tibet, niet de ‘verdubbelde extensie’ (zie elders op dit blog).

 

“Met de Chinese overheid in 1950 was ik overeengekomen dat Tibet een eigen leger mocht hebben.”

Grotendeels vals. Een Tibetaanse afdeling binnen het nationale Chinese ‘Volksbevrijdingsleger’ is iets anders.

 

“Er is nood aan een Tibetaanse bufferstaat tussen India en China.”

Ja, liefst geen toenadering tussen India en China. Beter een bufferstaat naar Westers model.

 

“Ik benadruk dat China, nu het zich integreert in de internationale markt, beter de idealen van de democratie zou omhelzen.”

Ja, uiteraard, zich te grabbel gooien aan het Westers neoliberalisme. Maar dat is China niet van plan blijkbaar.

 

Conclusie:

Zelfs al zijn de aangehaalde feiten in het Amerikaans rapport twijfelachtig maar toch niet fel overdreven, de dalai lama doet er in elk geval nog een marketingschepje bovenop gedurende zijn internationale tournee.   



[i] « Congressional Executive Commission on China, Special Topic Paper : Tibet 2008-2009 », te vinden op het net.

07-02-07

Het water van Tibet naar het noorden doen vloeien?

Een Chinese expert in waterhuishouding, Guo Kai, pleitte in 2006 voor een kolossaal project: 200 miljard kubieke meter water van de Yarlung Tsangpo (Brahmaputra), de Lancang (Salween) en de Nujiang (Mekong) naar de Gele Rivier en de droge streken in het noorden van China versassen. Hij werd door diverse wetenschapslui en door de regering krachtig teruggefloten. Minister van “Waterzaken” Wang Shucheng, zelf ingenieur hydraulica, bestempelde het voorstel als “onnodig, ondoenbaar en onwetenschappelijk”. Hij voegde eraan toe dat de Gele Rivier al overstromingen veroorzaakt bij 58 miljard kubieke meter. “Voeg daar 50 aan toe en alle dijken breken direct, zonder te denken aan 200,” zei hij. “Er is genoeg water in het noorden van China, het moet beter en grootser opgeslagen worden gedurende het natte seizoen en de werken daarvoor zijn in uitvoering,” aldus nog de minister. Ook de minister van Buitenlandse Zaken mengde zich in het debat, voor wat zijn terrein dan aanbelangde: “Als wij de watertoevoer naar Zuidoost-Azië zouden verminderen, brengt dat natuurlijke catastrofes mee bij onze zuiderburen. Daar komen internationale disputen van en die willen wij niet. Daarom verkozen wij van staatswege het idee van professor Guo’s hoofd openlijk tegen te spreken. Er bestaan geen plannen.” Het internationale netwerk van supporters van de 14e dalai lama had ondertussen al heftig en jarenlang verspreid dat China van plan was om Tibet’s water te stelen. Al kunnen we daarbij ook simpelweg antwoorden dat China mag doen met zijn water wat het wil, het gaat niet om “stelen” gezien Tibet deel uitmaakt van China. Vlamingen drinken ook Waalse Spa.

18:23 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, water, dalai lama, propaganda, china

09-01-07

Tibet en extreem rechts

Het is soms verhelderend of schrikwekkend om te zien wat extreem rechts bij ons vertelt over Tibet. Schrikwekkend in de zin van: vele van hun stellingen komen overeen met wat linkse intellectuelen ook min of meer vertellen. Zou er dan toch een universele waarheid zijn?

Een website van een extreem rechtse militant uit Dilbeek, geen officiële partijtekst, maar het illustreert best het gedachtegoed. De aanklachten krijgen een uitvergroot elan en dat maakt ze verhelderend.

Uittreksels:

 “Voor 1950 leefden de meeste boeren onder een door het boeddhisme gemilderd feodaal systeem.” De kloosters waren de kern van het feodale systeem, niet milderend.

“Er waren geen daklozen, iedereen was goed gekleed en dankzij de voedselreserves in de kloosters werd er zelfs in jaren van misoogsten geen honger geleden.” Sprookje. Engelse foto’s van begin 20e eeuw tonen havelozen en ondervoede mensen.

“De Tibetanen waren het meest religieuze volk ter wereld.” Wij waren dat ook.

“Het doden van dieren is in hun ogen een gruwel, zelfs als het slechts om insecten gaat.” Leugen, de Tibetanen eten geit, schaap en yak. En die doden ze alvorens ze op te eten.

“In religieus, artistiek en cultureel opzicht was het land een schatkamer. En zelfs de armsten deelden in de spirituele rijkdom.” Alleen in de spirituele rijkdom.

“In een eerste fase was de Chinese bezetting verrassend mild. Er was een strategische reden: er werd ondertussen koortsachtig gewerkt aan wegen om vooral tanks het land te laten binnenrollen.” China bracht nooit tanks naar Tibet.

“Amdo en Kham werden door China openlijk geannexeerd.” Dit was al zo tijdens de Mongoolse dynastie in de 13e eeuw. De dalai lama’s hebben nooit over Kham en Amdo geregeerd.

“Ieder dorp moest minstens 50 kinderen afstaan, die met vrachtwagens naar China getransporteerd werden om daar opgevoed te worden. Zelfs baby’s.” Belachelijk onwaar.

“Een voorbeeld: in het stadje Kham werden 84 kinderen gedeporteerd, die nog niet eens één jaar oud waren. Vijftien ouders die daartegen protesteerden werden door het leger in de rivier verdronken.” Het stadje Kham bestaat niet.

“Tegen 1952 was de toch al kwetsbare Tibetaanse economie volledig geruïneerd. Het graan was opgeëist door het Chinese leger met hongersnood als gevolg.” De 14e dalai lama meldt geen hongersnood in zijn memoires en hij was daar toen nog.

“Monniken moesten heilige boeken vertrappen of in het publiek seksuele gemeenschap hebben met prostituees.” Leuk, maar onwaar. Monniken - nonnen waren toen zeldzaam, dat is een nieuw verschijnsel de laatste decennia - werden de dorpen (en de velden) ingestuurd tijdens de Culturele Revolutie. Een groot deel ervan huwde een boerendochter zonder verplicht vertoon op het dorpsplein.

“1959 in Lhasa: toen de slachting voorbij was lagen de lijken in stapels op het plein. Naar schatting 20.000.” De 14e dalai lama doet daar nog iets bij: 69.000. De toenmalige bevolking van Lhasa, aangedikt met de vluchtende elite uit het oosten, was 40.000.

“Minstens 1,5 miljoen Tibetanen verloren het leven.” Demografisch onmogelijk. De 14e dalai lama voerde in 1953 zelf een volkstelling uit in zijn gebied, met als resultaat: 1 miljoen Tibetanen in “zijn gebied” (de huidige autonome regio). Er leefden iets meer  Tibetanen buiten “zijn” regio, totaal dus 2,5 miljoen Tibetanen toen. Daar meer dan de helft van uitroeien zou nu geen 6 miljoen Tibetanen kunnen opleveren. Tenzij de reïncarnatiemachine in meer dan duplo werkte.

“De barbaarse geboortebeperkingspolitiek vormt een apart hoofdstuk in het verhaal van deze holocaust.” Tibet is nooit onderworpen geweest aan de één-kind-per-gezin politiek.

“Het land is nu volledig ontbost. De wilde yaks, arenden, eenden, ganzen, beren en kraanvogels zijn verdwenen.” Er stonden geen bomen op 4.000m, behalve wat schaduwgevende struiken rond de huizen van de elite. Waarom anders zouden de Tibetanen “traditioneel” gedroogde yakdrollen gebruiken voor de keuken? Uit oerrespect voor een “levende” boom? En de wilde dieren zijn er nog. Zelf gezien.

bomen

 

Bomen dienen en dienden ook om kloosters te bouwen, zelfs al zijn de struiken laag.

21:58 Gepost door infortibet in extreem rechts | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, extreem rechts, propaganda

07-01-07

Amnesty International et l'ICT

Amnesty a mené une action à propos d’une fusillade à la frontière entre le Tibet et le Népal. Un groupe de 70 Tibétains tentait de passer la frontière clandestinement et une personne du groupe a été tuée par les gardes-frontières, ce que confirment des alpinistes présents non loin de là. On peut marquer notre accord avec l’intitulé de l’action d’Amnesty : « recours à une force excessive ». Néanmoins, dans les commentaires générales, Amnesty va beaucoup plus loin. « D’après International Campaign for Tibet (ICT), 2000 à 3000 Tibétains fuient chaque année la Chine pour gagner l’Inde par le Népal. Environ un tiers de ces personnes sont des enfants…, les autres étant pour beaucoup des moines et des nonnes… ».            Commentaire:* "les 2000 à 3000 Tibétains par année qui quittent le Tibet": cela ne colle pas à la vérité. Le gouvernement en exil du dalaï-lama lui-même en donne la preuve. Il dit que la communauté tibétaine à l'étranger compte 120.000 personnes. Et ils sont réellement "comptés", car ils paient un légère contribution annuelle et les adultes participent aux élections du premier ministre en exil. Son gouvernement et lui-même disent aussi que la communauté tibétaine en exil comptait 80.000 personnes à la fin des années 50. Les 40.000 en plus constituent une évolution démographique +/- normale de cette communauté, même inférieure à la croissance de la population tibétaine en Chine, qui a plus que doublée depuis lors. Si on croit l'ICT et qu'on prend 2.500 sortants par année, multiplié par 45 ans, cela ferait 110.000 personnes en plus déjà sans tenir compter de l'évolution démographique. Ce qui n'est donc pas le cas.* Amnesty devrait se méfier des infos de l'ICT, qui sont au moins tendancieux. Le directeur de l'ICT, John Ackerly, est un agent de l'état américain et a fait ses preuves en Roumanie dans les années '80 en y organisant et finançant un parti d'extrême droite et favorable à l'occident. Le président d'honneur est Richard Gere et le président est Lodi Gyari (la famille Gyari appartenait à la grande noblesse dans le régime féodal au Tibet d'avant '59), l'ambassadeur du dalaï-lama auprès des Etats-Unis. Dans le conseil d'administration de l'ICT figurent encore plusieurs fonctionnaires des USA. L'ICT reçoit annuellement 3 million de dollars de subsides des Etats-Unis. (voir e.a. leur propre site web). Le mécanisme pour désinformer est parfaitement en place.* Il y a des familles Tibétaines qui veulent envoyer un enfant en Inde. La raison est plus "faire carrière" que "religieuse". L'enseignement religieux est parfaitement possible au Tibet même. Je l'ai vu dans des centaines de monastères et l'écrasante majorité des gens là-bas en témoigne. Mais en Inde ils apprennent plus vite l'anglais, reçoivent beaucoup de subsides et une petite carrière internationale est peut-être atteignable. Un Tibétain qui arrive aux Etats-Unis reçoit un logement gratuit, une assurance maladie gratuite, un ordinateur avec accès internet et 550 dollar d'argent de vie par mois (témoignage de Kim Lewis, bouddhiste américaine).Pour amener ces enfants clandestinement en Inde, il existe un réseau de "passeurs", que les familles paient. Un Tibétain, qui participait à la colonne des 75, qui ont essayé de franchir le col près du mont Cho Oyu et qui lui a réussi à arriver de l’autre côté, déclare que chacun a payé 4500 yuan (450 euros) pour le « passage » (site de France-Tibet, Ile de France – un site partisan de l’indépendance). C’est une somme énorme pour un Tibétain moyen. Chez nous on appelle cela de la "traite humaine".   

28-12-06

De 14e dalai lama per trein naar Tibet?

Lhasa eindstation. Gloednieuw, flink buiten het stadscentrum, waar een boerendorp een even gloednieuw stadje geworden is . Sinds 1 juli sluit Lhasa aan op het Chinese spoorwegnet en kan per dag een paar duizend reizigers en ettelijke tonnen goederen in beide richtingen verwerken. De ontsluiting van de Westhoek? Gedaan met de colonnes dieselrook pruttelende vrachtwagens op het vijftal wegen dat naar Lhasa leidt? Een Chinese invasiemachine of een rollende pelgrimskaravaan?

Wie mag er op de trein naar Lhasa?
De prijzen voor een boeddhistische gelovige uit Xining, hoofdstad van de provincie Qinghai, om nu naar Lhasa te reizen zijn binnen zijn betaalbereik: 50 euro voor een traject van 2000 km in een comfortabele slaapplaats. Het kan goedkoper in een zetel voor 30 euro. In elk geval met minder kastijding dan dezelfde afstand te voet en neerknielend af te leggen. Wij gaan ook niet allen te voet naar Compostella. De 14e dalai lama vreest echter dat er teveel Chinezen de trein zullen nemen. Hij zegt het als goddelijk diplomaat redelijk voorzichtig, maar zijn regering in ballingschap zegt het duidelijker en zijn internationaal netwerk zegt het vrij krachtig. Eerst de 14e dalai lama: “Indien er geen verborgen politieke motivatie in de trein zit, kan die goed zijn voor Tibet. Maar als de trein de Chinese kolonisatie bevordert of het ecologisch evenwicht verstoort wordt hij een ramp voor Tibet.” (1). In deze brave uitspraak zit er al minstens één geopolitieke stelling van hemzelf in: ‘Tibet is nu al een kolonie, die door de trein kan bevorderd worden’. Daar kan een boek over geschreven worden. Dit zomaar meegeven in kleine losse uitspraken is een wereldklimaat creëren, waarin  dit zonder nadenken noch onderzoek communicerend genuttigd wordt. Een kolonie is iets dat men uitbuit. Terwijl de Chinese overheid gedurende 55 jaar niets anders deed dan er veel geld en hulp instoppen. Het lokale Tibetaans budget is voor 90% centrale overheidssubsidie. Daar kan Wallonië alleen maar van dromen. De Tibetaanse boer of herder betaalt geen cent belasting. Dat moest hij wel doen aan… de dalai lama, vooral in natura en voor een deel in centen als hij er had. De koopkracht van de gemiddelde werkende Tibetaan was in de jaren vijftig ongeveer nul, hij kon net in leven blijven met een beetje gerst, wat yakboter en een zeldzaam stukje schapen- of geitenvlees, uit eigen opbrengst. Nu kan hij een huis bouwen met een minimum aan sanitair, zondagse kledij kopen, per moto rijden en een zonnepaneel installeren. Bovendien is onderwijs en gezondheidszorg vrijwel gratis, wat stukken beter is dan in de rest van China. Zoiets kan moeilijk een klassieke “kolonisatie” genoemd worden. In alle “klassieke” Europese kolonies werd de lokale bevolking als werkslaaf ingeschakeld om tonnen grondstoffen naar het noorden te verschepen. De inheemse economie stortte in, de bevolking verarmde en epidemieën en hongersnoden dunden ze uit. Enkel de kerk bracht hier en daar wat zalf mee. Dit kan van Tibet niet gezegd worden. Er is geen massale grondstoffenuitbuiting en bovendien is de regio financieel autonoom: wat ginder geproduceerd wordt komt in het lokale budget terecht. En zoals gezegd, een budget dat nog voor 90% staatssubsidie vanuit Beijing is.
Maar de 14e dalai lama wil zelf terugkeren, met de vrije markt en de westerse democratie in het bagagerekje (2). Wie zal wie koloniseren? Hij wil ook alle daar aanwezige Chinezen op de trein richting Beijing zetten, voorgoed (2). En dat zijn er veel meer dan er Serviërs verspreid leefden in ex-Yougouslavië. Want de 14e dalai lama heeft het over een gebied dat drie maal groter is dan het huidige Tibet en waar al eeuwen verschillende volkeren gemengd samenleven. Kortom, hij wil nu geen of weinig Chinezen op de trein, anders moet hij straks nog méér retourkaartjes betalen. De trein op zich mag er volgens hem zijn, als technische vooruitgang, maar zonder Chinezen (1). Het is gemakkelijk te begrijpen waarom de trein op zich welkom is: de lijn ligt volledig op het grondgebied van zijn begeerd “Groot Tibet”. Een aangename reis voor hem, van het Kumbum klooster in Xining, zijn geboortestreek, naar het zomerpaleis in Lhasa, beter dan kouwelijk te paard zoals vroeger. Dat zegt ook letterlijk de Amerikaan John Ackerly, de directeur van het ICT (International Campaign for Tibet): “deze spoorlijn kan op termijn enkel goed zijn voor de Tibetanen als ze zelf baas worden over zowel de lijn als het land dat ze doorkruist”(3). Dit komt neer op annexatie van de provincie Qinghai bij “Groot Tibet” (4). De erevoorzitter van ICT is de gepolijste acteur Richard Gere. Uitvoerend voorzitter is Lodi Gyaltsen Gyari, hoge geestelijke van de Tibetaanse invloedrijke aristocratische familie Gyari en vertegenwoordiger van de 14e dalai lama in de USA. In de raad van beheer en onder de stafmedewerkers van ICT vinden we verschillende ambtenaren van de Amerikaanse staat. Ackerly zelf was agent voor de USA in Roemenië om er de dissidentenbeweging te steunen om Ceaucescu letterlijk te doen vallen (5). Richard Gere pleegde ook een artikel, waarin hij de trein beschrijft als een “rampsituatie in volle duisternis”(6). De teneur van het artikel is: ‘Het was er al zo slecht en nu nog dit!’. De trein brengt volgens hem en volgens het gehele internationale netwerk rond de 14e dalai lama “een verhoogde Chinese militaire aanwezigheid in Tibet” met zich mee. Alsof de Britse soldaten per TGV in 1e klas slaapcouchettes van London naar Bagdad reisden. Als China gelijk waar op zijn grondgebied militairen stationeert, vervangt of opleidt, dan staan zij niet eerst aan het loket ergens in een station aan te schuiven. Wie mag dus de trein nemen naar Lhasa? Geen Chinezen en zeker geen soldaten, alleen Tibetanen. Wij gaan de Polen in Brussel verbieden om de trein naar Lourdes te nemen, anders gaan ze daar alle lekkende kraantjes repareren en dat is cultuurgenocide. Richard Gere spreekt van de “schending van de heilige grond in Tibet”, waar nu rails op liggen. En Dhondup Dolma Bhartso, stafmedewerkster van het kantoor voor Buitenlandse Zaken van de 14e dalai lama schrijft dat de yakkuddes zullen schrikken bij het zien van de trein (7). Het kan belachelijk klinken, maar het wordt ernstig geschreven, door hooggeplaatsten rond de 14e dalai lama, betaald verspreid en sektarisch geloofd.

De radicale arm van de 14e dalai lama wil een boycott
De Tibetaanse jeugdbond (Tibetan Youth Congress) is de grootste politieke formatie van de Tibetanen in ballingschap. Zij noemen zichzelf een NGO. De voorzitter Kalsang Phuntsok Godrukpa kijkt wel tegen zijn zestigste aan, hij was er al bij van in het begin in 1970. We vinden andere belangrijke elitemensen terug: Lodi Gyari (ICT, USA) was één van de vier oprichters; Samdong Rinpoche, de huidige eerste minister van de 14e dalai lama, was op zijn éénendertigste vice-voorzitter van de jeugdbond in 1970, samen met de zus van de 14e dalai lama, Jetsun Pema, toen ook al de dertig voorbij. Het is niet zomaar een “radicale oppositie” tegen de zo vreedzame 14e dalai lama. Het waren en zijn vertrouwelingen van hem. Radicaal zijn ze, want in hun basistekst staat als één van de vier hoofdlijnen van hun politiek: “totale onafhankelijkheid van Tibet, zelfs als dit levens moet kosten” (8). Dat laatste is een eufemisme voor “zelfs met geweld”. Zij vormen het tweede gezicht van de 14e dalai lama. De trein willen ze boycotten en betoogden in Delhi en Mumbai voor (en in) de Chinese ambassade of consulaat. Er waren schermutselingen met de Indiase politie en enkele tientallen verdwenen voor een paar dagen of weken in de cel, waaronder de 40-jarige vice-voorzitter van TYC jeugdbond, Lobsang Yeshi. De TYC wil betere en meer wegen naar Nepal en India in plaats van de spoorlijn, als het maar weg van China is. Het internationale netwerk van “Tibet support” groepen is tegen trein-, weg- of vliegverbindingen met China. Vergrendelen van de grens met China: een muurtje bouwen op het dak van de wereld. Wellicht is het eerste gevaar niet een brug die inzakt onder de gesmolten en bewegende ondergrond, maar een springlading van het TYC. De oproep tot boycott werd verlengd in de USA door het ICT, je weet wel: dat van Lodi Gyari en de Amerikaanse staat. Aanbeveling aan alle economische entiteiten in de USA om geen enkele technische noch financiële steun te geven aan de bouw van de spoorlijn en alles er rond. Maar de Canadezen hielpen China met het bouwen van wagons uitgerust met luchtdrukregeling. Wat Dhondup Dolma Bhartso, de ernstige experte van de administratie van de 14e dalai lama, doet zeggen: “toeristen worden als in een vliegtuigkooi vervoerd, zonder voeling met de werkelijkheid van het plateau” (7). ’t Is nooit wel.

Toeristen welkom… bij de Tibetanen
Thubten Samphel, van het departement van informatie en internationale relaties van de 14e dalai lama, verwelkomt buitenlandse toeristen in Tibet, geen Chinese. Ze mogen met de trein komen (1). Hij zegt: “Het toerisme kan in zekere mate gefilterd worden om het direct bij de Tibetanen te brengen.” In klare taal betekent dit een advies aan buitenlandse toeristen om zoveel mogelijk “officiële” agentschappen te mijden, te slapen in 100% zuiver Tibetaanse hotels, te kijken of de kok in een restaurant een Chinees gezicht heeft of een Tibetaans alvorens te bestellen en Japanse 4X4 wagens uit te kiezen als ze maar een Tibetaanse chauffeur hebben. Dat zegt een woordvoerder van de 14e dalai lama, vol compassie. Terwijl racisme aanstuurt op oorlog. Deze boodschap wordt door het gehele internationale netwerk van de 14e dalai lama overgenomen. Je vindt het bij de Tibetgroepen in ons land, in Frankrijk, Duitsland, e.a. bij de vleet. Ooit gezien in een Tibet-info tijdschrift in België: een foto van één enkele ingedommelde Chinese soldaat op de trappen van één of ander cultureel monument in Lhasa, met als ondertitel: “de militarisering van Tibet”. Want toeristen worden ook aangemaand om foto’s te nemen van “troepenverplaatsingen”. Het voorbeeld in kwestie kon moeilijk “verplaatsend” genoemd worden en nog minder “troepen”.

De spoorlijn: een bagatel?
Uiteraard niet. Het is een technisch gedurfd en letterlijk hoogstaand project. Het heeft politieke, economische en sociale bedoelingen. Alles wat de mens construeert heeft dat. Turkije of Roemenië bij Europa brengen heeft dat ook. China investeert een massa geld in de spoorlijn. Dat bevestigt de nationale eenheid (in verscheidenheid), brengt diversificatie van de economie mee, zorgt voor werk, vergemakkelijkt de handel. Wat is daar slecht aan? Nostalgici hier dromen van een ongeschonden oerras. De Duitsers dachten zelfs dat het Ariërs waren, afkomstig van de Indo-europeanen die de oude Indus cultuur vernietigden. Mis, het is een volk verwant aan de Chinezen. Tibet treedt de moderne wereld binnen, of we dat nu willen of niet. Eigenlijk wil de 14e dalai lama dat ook, maar dan in de moderne westerse wereld, niet in de Chinese. De spoorlijn is een dwarsligger.

(1) DPA, interview met Duits persagentschap 30/6/2006  
(2) “Tibet: A Future Vision” van Samdhong Rinpoche, hoge geestelijke, door de 14e dalai lama in 1991 aangesteld als voorzitter van het parlement van de Tibetanen in ballingschap en sinds 2001 eerste minister. De 14e dalai lama schreef zelf in 1992 de grote lijnen van de basistekst “A Future Vision” en Samdhong Rinpoche vulde de details in en publiceerde een uitgebreide tekst in 1996. In interviews heeft de 14e dalai lama het over de “uitroeiing van het Tibetaanse ras door de massale aanwezigheid van Han Chinezen.” En “culturele assimilatie of genocide” (Barry Sautman in Contemporary Tibet, USA, 2006).   
(3) The Wall Street Journal Asia, 30/06/06. Het artikel is overgenomen in het “Tibetan Bulletin”, het officiële blad van de administratie van de 14e dalai lama in India.
(4) De bevolking van Qinghai bestaat ongeveer uit één derde Hui (moslimminderheid), één derde Han en één derde Tibetanen, naast nog wat kleinere groepen zoals Mongolen, Tu, Kazakken en nog een paar hele kleintjes. De spoorlijn Xining-Lhasa ligt voor 3/4e in Qinghai.
(5) website ICT, kort curriculum Ackerly (we mogen aannemen dat een volledig curriculum nog wat meer zou tonen).
(6) The New York Times, 17 juli. Eveneens overgenomen in het blad van de 14e dalai lama (juli-nummer). 
(7) Tibetan Bulletin, administratie dalai lama, juli
(8) website TYC

spoor