17-02-12

Een mediabombardement op Tibet

 

De zelfverbrandingen in enkele Tibetaanse gebieden in China leiden tot een ongeziene mediacampagne vanwege de VS en de Tibetaanse gemeenschap in het buitenland.

Daarin prijzen invloedrijke Tibetanen in het buitenland de ‘moed van de zelfverbranders’. De dalai lama zien we op de VOA (‘Voice of America’) of op ’Radio Free Asia’ actief in gebedsstonden voor de zelfverbranders. Intussen zijn er dat al een twintigtal.

Sommige Tibetaanse leiders in ballingschap gaan zeer ver en garanderen ongeveer het ‘nirwana’ voor de zelfopoffering. Dit doet bv Jamyang Norbu vanuit de VS op de website van ‘Tibetan Youth Congress’, de grootste organisatie van Tibetanen in het buitenland in “een editoriaal met de titel: “self-immolation and Buddhism”.

Dit worden hysterisch-religieuze toestanden, die theologisch niet afgekeurd worden door de hogere boeddhistische leiding van de Tibetanen in het buitenland, ten dienst van de politieke actie voor onafhankelijkheid van Tibet. De ex-abt van het Kirti klooster in Sichuan, waar de meerderheid van de zelfverbrandingen plaatsvonden, was zelf op ‘toelichtingsrondreis’ in de VS in november 2011, als ‘ambassadeur van het protest’, op het moment zelf dat er nog enkele jongeren in de vlammen opgingen.

Het mediabombardement is op Tibet gericht, het zijn televisie-uitzendingen van de VOA of van RFA, in de Tibetaanse taal, die via schotelantennes in Tibet en aanpalende streken kunnen ontvangen worden. De zelfverbrandingen tonen als ‘moedige offers’, de dalai lama laten zien, die voor hen bidt, interviews met andere Tibetaanse bannelingen die hun ‘respect voor de moed’ komen betuigen, het maakt die daad meer en meer sacraal.

Twintig jongeren, nauwelijks twintig jaar oud, zijn er de dupe van.

Het is zeker dat de autoriteiten in Sichuan de scheiding van politiek en religie niet op de zachtste manier aangepakt hebben anders zouden er geen zelfverbrandingen geweest zijn. We kunnen enkel hopen dat ze samen met de lokale bevolking een weg zullen vinden. Er een internationaal ‘spektakel’ van maken of het gebruiken om China uit evenwicht te brengen zal letterlijk ‘olie op het vuur’ zijn.  

 

18:15 Gepost door infortibet in rellen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, sichuan, monniken

24-01-08

Het Sertar klooster, een vreemde controverse

Eerst situeren: het Tibetaanse Sertar klooster (of Larung Gar) bevindt zich in het noordwesten van de provincie Sichuan. Het is geen oud klooster en werd pas gesticht in het begin van de jaren tachtig, iets meer dan twintig jaar geleden, door de lama Khenpo Jigme Phuntsok van de nyingmapa school. Meer bedoeld als boeddhistisch vormingscentrum bevat het geheel bijna geen tempels. Het kende een spontane toevloed van leerlingen, vaste en tijdelijke, zowel Tibetanen als Chinezen. In 1995 verbleven er ongeveer 3.000 monniken en nonnen[1]. De Tibetaanse regering in ballingschap schrijft in 2002 dat de site uitgegroeid is tot 8.000 personen[2]. Een kennis van ons, die er in 2007 langskwam, schatte het aantal mensen in Sertar op 20.000, monniken, nonnen en tijdelijke retraitegangers, vooral vanuit Canton en Hongkong.

Wel, er is iets met die nederzetting. De Tibetaanse ballingen zeggen dat de Chinese overheid van de provincie Sichuan het min of meer afgebroken heeft in 2001[3]. Zij stellen: "Eerst werden 1.000 Chinese boeddhisten verdreven, daarna 4.000 nonnen. Beijing wou het aantal mensen in Sertar beperken tot 400. De huizen werden systematisch afgebroken om te verhinderen dat ze er zouden blijven." TCHRD, de mensenrechtenorganisatie van de Tibetanen in het buitenland, hebben foto's op hun website staan van wat evengoed huizen in afbraak of in opbouw kunnen zijn. De inlichtingendienst van de Amerikaanse ambassade in Beijing, in hun rapport over godsdienstvrijheid in China (2006, website USA-ambassade) spreekt van "de afbraak van 74 illegale woningen". De leider van de gemeenschap in Sertar, Khenpo Jigme, werd overgebracht naar Chengdu voor medische verzorging van een hartkwaal en TCHRD suggereert dat hij "gevangen gezet werd en in duistere omstandigheden stierf".

Blijft natuurlijk dat in 2007 er geen 400 verblijvende leerlingen waren, maar 20.000. Van vernielingen was er geen spoor of geen spoor meer. De lokale overheid had er zelfs telefoon geïnstalleerd.



[1] Gyurme Dorje, « Tibet Handbook », Footprint, London, 1996.

[2] Tibetan Center for Human Rights, website.

[3] ibidem

sertar

dat is een klooster, geen stad. Of een kloosterstad. Sertar nu. 

30-11-07

Rongba Tibetanen, mensen zonder vee

 danba torenhuizen

 

Danba, op 350 km ten westen van Chengdu, de hoofdstad van Sichuan en waar de Dadu rivier zijn naam krijgt uit de samenvloeiing van vier kleinere rivieren, was ooit het centrum van een matriarchale maatschappij, de Dongnuguo, de Oostelijke Vrouwenstaat. De huidige Rongba bevolking stamt daarvan af. Zij werden door Songtsen Gampo, de Tubo koning, in de 7e eeuw ingelijfd bij het toenmalige Groot Tibet. Zij vertonen nu een duidelijk mengkarakter tussen Chinezen en Tibetanen. Hun dialect, het Gyarong, is een mengeling van Tibetaans en Chinees. "Gya" is trouwens de term voor de Han Chinezen in het Tibetaans. "Jong" of "Rong" betekent "valleien waar landbouw mogelijk is". Rongba zijn dan de mensen die in die valleien aan landbouw doen. Spectaculaire hoogteverschillen op relatief korte afstanden doen je dalen van de gletsjers via beboste hellingen tot in de velden van de dorpen. Eigenaardigheid van de streek zijn de woonuitkijktorens, quasi uniek in China. Van ver bekeken zie je dorpen met tientallen hoge schouwen, net als cichoreiovens, maar slanker. En niet rond, maar vierkantig tot 13-hoekig. Deze torens dienden tegelijk als wachttorens, opslagplaatsen en als schuilhuis. Ze zouden een erfgoed zijn van de aloude Qiang bevolkingsgroep in China, één der voorvaderen van de Chinezen en de Tibetanen. In vervlogen tijden was de trechter van de Dadu rivier een noord-zuid migratieroute voor tal van volkeren. De sedentaire lokale mensen bouwden hoge torens, om de passerende migranten in de gaten te houden en zich te verschansen wanneer die grimmig werden. Hun granenoogst was er ook veilig opgeslagen  De traditie van dergelijke torens te bouwen is tot in de vorige eeuw bewaard gebleven. Nu staan er nog een driehonderdtal.

 danba typ huizen

De huizen in Danba hebben witte dakhoektorentjes ter ere van de besneeuwde bergtoppen 

 

10:01 Gepost door infortibet in aardrijkskunde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, danba, rongba, torenhuizen, etnisch, subras, sichuan, qiang

28-11-07

een gevluchte lama op bezoek

litang (556)

Litang, augustus 2007.

Het Tibetaanse klooster van Litang is in de recente geschiedenis een onderwerp van kletterende disputen geweest. Litang bevindt zich in het westen van de Chinese provincie Sichuan. Het behoorde ooit tot het grote Tibetaanse rijk van de 8e eeuw. Nadien ontsnapte het aan de lokale Tibetaanse leiders, maar de religieuze band bleef. Toen de jonge Volksrepubliek China de grote landeigendom in Sichuan afschafte in het begin van de jaren vijftig, was het klooster van Litang een verzetshaard. Het werd door het Rode Leger gebombardeerd in 1956. Hoge lama's vluchtten naar India. De tolerantere houding van de Chinese overheid gedurende de laatste decennia leidde tot enige verzoening. Een hoge lama, gevlucht in 1956, kwam ceremonies voorzitten in het klooster gedurende de zomer van 2007. Wij waren getuige.

litang667

Een "dobdo", een gestoffeerde opzichter staat in voor de orde tijdens de ceremonie  

litang444
Veel te jonge monniken kregen bij deze gelegenheid hun zakgeld. Kinderen inlijven in kloosters is eigenlijk verboden, maar nog wijd verspreid en getolereerd.

19:13 Gepost door infortibet in religie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: monniken, money, tolerantie, tibet, litang, lama, sichuan, ceremonie, kloosters

02-03-07

oude cultuurschatten

Derge ligt op 3.000m en op de grens tussen Sichuan en Tibet, langs de oever van de bovenloop van de Yangzi. Tibetaanse goudzoekers ziften het modderige water op beide oevers. Maar de stad is vooral bekend om zijn drukkerij. Geen reclamefolders, maar boeddhistische sutra’s, artisanaal vermenigvuldigd. De drukkerij dateert van de Qing-periode (1729) en bevoorraadt alle grote verkooppunten in Tibet en zelfs een aantal in het buitenland. Tibetaanse ballingen vertellen graag dat de Chinezen alles en overal verwoest hebben tijdens de Culturele Revolutie. Voor Dêgê hebben de Rode Gardes toch een ommetje gemaakt of de boeken gespaard, want een soort museum aldaar bevat een paar honderdduizend oude en soms unieke kopieën van Tibetaanse klassiekers en boeddhistische sutra’s. De staat heeft in 1989 een speciaal budget uitgetrokken om de drukkerij te vergroten en de oude te renoveren en te onderhouden. Het basiswerk van de traditionele Tibetaanse geneeskunde, de “Vier Medische Tantra’s”, is ook in het Derge klooster te vinden. Achter het klooster kan je op bezoek bij een oude klassieke dokter, Lore Phuntsog, in een klein Tibetaans huisje. Een kommetje tsampa deeg vermengd met wat water naast een draagbare computer toont het samengaan van nieuw en oud op zijn werktafeltje. Vragen beantwoorden, urineonderzoek, het voelen van de pols en het bekijken van de tong leidden tot zijn diagnose, waarbij de twee laatste methodes gelijkaardig zijn aan de Chinese traditionele geneeskunde, die samen met een prinses haar intrede deed in Tibet in de 7e eeuw. Lore Phuntsog is geen monnik maar omwille van zijn kennis toch gekozen als administratief directeur van het nabije Dzongsar klooster en voorzitter van de lokale boeddhistische universiteit. In het klooster heeft hij zijn eigen kruidenfabriekje ondergebracht. De streek ten zuiden van Derge, langs de Jinshajiang (bovenloop van de Yangzi), is bekend omwille van zijn overvloedig en verscheiden aanbod van geneeskrachtige kruiden.

21:07 Gepost door infortibet in culturele revolutie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: derge, sutra s, sichuan, vernielingen, tibet, yangzi, china