13-05-11

Kleuterscholen in Tibet

Die zijn er omzeggens niet.

De lokale overheid wil daar nu verandering in brengen. Tegen 2015 willen ze het kleuteronderwijs garanderen voor minstens 60% van de kinderen. Het onderwijs (of de begeleiding) zal tweetalig zijn, Tibetaans en Chinees, zoals dit geldt voor alle geledingen van de maatschappij in de regio. Voor de boeren en herders wordt het kleuteronderwijs gratis, voeding, kledij en logies inbegrepen. De stedelingen zullen wel een zeker schoolgeld moeten betalen, net zoals in de rest van China.

11:02 Gepost door infortibet in onderwijs | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, scholen, taal

28-02-11

Culturele bloei in Tibet

De aanklacht van de kringen rond de dalai lama dat de Chinese overheid een ‘culturele genocide’ pleegt in Tibet begint stilaan zeer lachwekkend te worden. Nog nooit waren er zoveel subsidies voor de Tibetaanse cultuur. De realiteit ter plaatse is sprekend en de cijfers zijn overdonderend. Bibliotheken, culturele centra van groot tot klein, ze zijn er met honderden. Tienduizenden boeken in het Tibetaans, tientallen kranten of tijdschriften, TV en radio-uitzendingen, je kunt er niet meer naast kijken. Enkele honderden lokale folkloregroepen (dans en traditionele opera) worden gesubsidieerd. Tweehonderd ervan kregen de laatste jaren centen voor een internationale tournee. Ook in de rest van China zijn ze te zien op TV of tijdens bijzondere evenementen.

De ‘culturele’ domper betreft in de feiten enkel het verbod van het separatisme.

20:34 Gepost door infortibet in mensenrechten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, cultuur, taal

07-01-11

Soros in Tibet

Neen, niet Georges Soros, de Hongaars-Amerikaanse multimiljardair, maar zijn dochter, Andrea Soros. Zij heeft mooie projecten voor ontwikkelingshulp lopen in gebieden in China waar Tibetanen leven. Met een ‘laag profiel’, er komt geen politieke inmenging aan te pas. Dit strekt haar tot eer. Sinds 1993 sponsort haar ‘Trace Foundation’ voornamelijk onderwijsprojecten voor Tibetanen in de provincie Qinghai. Samen met de lokale overheid bevordert haar stichting het publiceren van boeken in het Tibetaans, voor de jeugd en voor de scholen. Ook handboeken in het Tibetaans van moderne wetenschappen: fysica, wiskunde, computertechnologie e.a.

Dit terwijl ons Europees parlement nog op 25 november 2010 een resolutie[1] stemde tegen China, waarin staat dat de Tibetaanse taal gemarginaliseerd wordt en dat dit niet mag, want “De inheemse volkeren hebben het recht hun onderwijssysteem in hun eigen taal te organiseren”, zo staat in de resolutie. Ja, natuurlijk, maar Europa is geen goede leermeester, indien je dit bv aan de Bretoenen vraagt. De provincie Qinghai is een provincie met ‘faciliteiten’. De meerderheid van de bevolking is er niet-Tibetaans. Toch zijn er streken waar de Tibetanen in de meerderheid zijn. Daar wordt de Tibetaanse taal dan wel gebruikt in het onderwijs, enfin, min of meer. Andrea Soros helpt om dat wat meer te doen worden. Lovenswaardig. Maar hoever moet of mag men daarin gaan? In de provincie Qinghai leven bv evenveel mensen van Arabische afkomst als dat er Tibetanen zijn. Zij wonen daar al 500 à 700 jaar. Zijn zij een ‘inheems’ volk of immigranten die zich maar moeten aanpassen? Trouwens, de Tibetaanse bevolking in Qinghai was daar niet veel eerder: ten dele in de 9e eeuw, zelfs grotendeels later, tijdens en na de Mongoolse dynastie in China (vanaf de 13e eeuw). Tevoren waren de ‘Tu’, de ‘Xixia’ en de ‘Qiang’ de ‘inheemse volkeren. Daar bestaan nu nog enclaves van. Wat met hun taal? China heeft 54 ‘inheemse’ volkeren. Sommigen zeggen dat er zelfs meer zijn. Ja, een Limburger is eigenlijk ook geen Vlaming en in de Nederlanden is het ABN nog niet zo oud (de reactie van mijn ouders bij het begin van het ABN: ‘op wat trekt dat nu, dat is géén taal’!). Het is een immense taak, voor een ontwikkelingsland dat China nog grotendeels is, om al die culturen en talen flink te ondersteunen. Er wordt wel in die richting gewerkt. ‘Bijna vergeten’ talen van grote bevolkingsgroepen worden opnieuw onderwezen, zoals de Yi-taal en het Mandchu.

 

Terug naar de Tibetanen in de provincie Qinghai, waar een tiental ‘inheemse’ volkeren leven. Voor de Tibetanen is er nog een bijkomend  probleem. Te weinig Tibetanen van die provincie zijn de Chinese taal machtig en zijn daardoor benadeeld in de hogere jobs. Het zijn herdersjongens op overschot, zonder veel schoollopen. Een partijsecretaris van de provincie onderkende onlangs dit probleem en zei: “tweetaligheid is een uitstekend middel om hier te moderniseren” (dat klinkt ons zelf in België bekend in de oren). Hij bedoelde: vlugger Chinees onderwijzen aan de Tibetaanse kinderen. Dat namen die laatsten niet en betoogden voor het behoud van het Tibetaans als eerste taal in hun scholen. De lokale partijinstanties schrokken en zeiden: “akkoord, geen hervormingen zonder het akkoord van de ouders en de leerlingen.” Tot daar het verhaal, dat het Europees Parlement een volledige dag bezig hield en leidde tot een resolutie tegen het beknotten van de Tibetaanse taal (“repressie en marginalisatie van de Tibetaanse taal”, zo staat het er). Zwakke grond voor twee pagina’s resolutietekst na een tiental interventies in voltallige zitting. Het Chinese parlement verliest geen tijd aan het probleem van de Basken.

Nog dit: Op de website van DeWereldMorgen.be las ik onlangs nog dat “de Tibetanen geen recht hebben op onderwijs in hun eigen taal.” Wanneer leerlingen betogen voor ‘het behoud’ van Tibetaans als eerste taal op school, dan kunnen ze dat enkel doen wanneer er wel degelijk onderwijs is in het Tibetaans, me dunkt.

 

Terug naar Andrea Soros. Zij doet daar goed werk en zoals gezegd: samen met de lokale overheid. Haar NGO, ‘Trace Foundation’, heeft bureaus in Xining (Qinghai), Lhasa (Tibet) en Chengdu (Sichuan). Sinds 1993 sponsort de Trace Foundation projecten in deze drie provincies plus Yunnan en Gansu. De eerste tien jaar was dit onder de vorm van subsidies verlenen aan lokale projecten, maar sinds 2004 zette de Trace Foundation ook eigen projecten ter plaatse in gang, voornamelijk in het secundaire en hoger niet-universitair onderwijs. Het gaat bv over het verlenen van beurzen aan jonge afgestudeerden of onderwijzend personeel om handboeken en ander onderwijsmateriaal in het Tibetaans te produceren in de modernere domeinen zoals wetenschappen en techniek. Daarbij moeten zelfs nog woorden uitgevonden worden (het is nog niet lang geleden dat het Chinees vocabularium de wereld bijbeende). De Trace Foundation doet rechtstreeks aan begeleiding van het project. Eén project bv, liep van 2005 tot 2010 en verleende een drieduizendtal beurzen. Totale som: 10 miljoen US dollar, waarvan Trace er 5,3 miljoen op zich nam. De rest kwam van de lokale overheid. Bij het project zijn 27 Tibetaanse instituten betrokken, verspreid over de genoemde provincies. Andere projecten zijn bv het mee subsidiëren van de vorming van Tibetaanse leraars voor het secundaire en hoger onderwijs.

 

De totale jaarlijkse ontwikkelingshulp van Andrea Soros aan de Tibetanen bedraagt 6 miljoen US dollar (laatst gepubliceerd cijfer, 2007). Daarnaast zijn er nog de werkingskosten, de hoofdzetel in New York, permanenties in China, enz. Ongetwijfeld komt er wel wat zakgeld van vadertje Soros, voor hem zijn dat kruimels. Georges Soros verstopte het indertijd niet dat hij heel wat geld doorschoof naar bewegingen in Oost-Europa, die Oost-Europa naar het Westen zouden doen vallen. Zijn dochter, Andrea Soros, heeft het dus in de VS niet gemakkelijk, links nam haar onder vuur als ‘running-dog CIA front’. Maar haar website, haar publieke verklaringen, haar projecten vermijden met opmerkelijke nauwkeurigheid elke politieke inmenging in China. So what? Zij steunt in de feiten de Tibetaanse cultuur, in samenwerking met de lokale overheid. Indien ik papa Soros was, zou ik daar niets tegen hebben. Misschien denkt hij: ‘mijn dochter heeft daar een ferme voet aan de grond, al 20 jaar, dat kan niet slecht zijn’.

 

Andrea Soros is wel niet enkel actief in haar ‘Trace Foundation’ voor ondersteuning van de Tibetaanse cultuur. Er is nog de ‘Tsadra Foundation’, bedoeld om Amerikanen en Europeanen beurzen te verschaffen om zich te vervolmaken in het Tibetaans boeddhisme. Daar is de kans zeer groot dat de begunstigden wel tegelijk politieke activisten zijn voor de onafhankelijkheid van Tibet. Verder is Andrea een welbekende bij de ‘Rockefeller Foundation’, via nog een ander fonds dat ze beheert, het ‘Acumen Fund’. Dit laatste ‘investeert’ (ja, ontwikkeling via rentabiliteit) in mini-projecten in de Derde Wereld. Wat de Rockefellers betreft in de VS: die zitten in de hoogste politiek-financiële sferen, soms zeer controversieel ondemocratisch.



[1] In die resolutie vernemen we dat de Europese Unie in haar budget van 2009 1 miljoen euro voorzien heeft voor “het behoud van de Tibetaanse cultuur, meer specifiek onder de Tibetanen buiten China”. Het is niet enkel het Amerikaans Congres dat de kringen rond de dalai lama geld toestopt. De VS geven echter veel méér.

tibet 05 (51).JPG

Een klasje, per toeval bezocht, in de omgeving van Qamdo, Oost-Tibet, gesponsord qua uitrusting. Neen, niet door Andrea Soros, maar door het stadsbestuur van Chengdu (Sichuan).

17:47 Gepost door infortibet in onderwijs | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, usa, china, qinghai, taal

15-12-08

de dalai lama in het Europees Parlement, 4 dec 2008

 

door Jean-Paul Desimpelaere

De toespraak ligt in dezelfde lijn als vele van zijn recente toespraken. Hij begint met: "Ik ben hier vooral voor de promotie van menselijke waarden, zoals hartelijkheid onder de mensen." Dat neemt dan één zin in beslag, waarop een klein uur politiek betoog volgt rond de kwestie Tibet. Ook daar zijn de grote lijnen dezelfde sinds jaren. Toch is het nuttig om enkele nieuwe klemtonen aan te halen.

  • Hij beschrijft de rellen van maart in Lhasa als "spontaan" en "dapper". Via toeristen van dat moment weten wij dat dit brandstichtingen en lynchpartijen waren.
  • Hij eist van China dat een "internationaal inspectieteam" toegelaten wordt in Tibet. Die eis wordt ook door de USA verwoordt.
  • "De Tibetanen leven in een constante sfeer van angst: ben ik de volgende om gearresteerd te worden?," zo verwoordt hij de stem van binnenin Tibet. Dit ergert mij het meest. Ik was in Tibet in oktober 2008. Die spanning is er totaal niet. Ik kon vrijuit praten met gewone stedelingen, intellectuelen, boeren: zij beschouwden de rellen als schadelijk voor Tibet, beter zoiets niet meer, zeggen zij! De stad Lhasa was in zijn gewone doen: winkels, pelgrims, toeristen.
  • "In ons Memorandum aan de Chinese overheid zeggen wij dat wij er niet op uit zijn om niet-Tibetanen uit Tibet weg te sturen. Ons punt is wel de massale invoer van Han Chinezen in bepaalde delen. Dat stelt de Tibetanen in de minderheid en bedreigt het ecologisch evenwicht." Zij zijn er "niet op uit", maar het zal wel moeten.
  • De verwijzingen naar andere etnische minderheden in China worden steeds talrijker. Zijn discours beperkt zich niet tot Tibet. Etnische minderheden op de uiteinden van China, niet in het binnenland want die interesseren hem niet. Die uiteinden zouden vroeg of laat ook wel onafhankelijk kunnen worden, als we die toespeling goed interpreteren. De 14e dalai lama verwijst naar "Oost-Turkestan" (Xinjiang), Binnen-Mongolië en Mandsjoerije. Hij voegt er aan toe dat in Binnen-Mongolië de autochtone bevolking voor 80% onder de voet gelopen is door de Han Chinezen. Moeten die laatste daar ook weg (18 miljoen)? Hij vermeldt ook niet sinds wanneer daar veel Han wonen, dat dateert niet van eergisteren.
  • "Mijn geloof in de Chinese leiders wordt zwakker en zwakker. Maar ik zie meer Chinese bewegingen van intellectuelen die mij steunen." Het gedroomde Tibet van de 14e dalai lama zal inderdaad nooit onafhankelijk worden als niet tegelijk binnen China zelf een soort "Oranje Revolutie" plaatsvindt. Hij feliciteerde het Europese Parlement voor het toekennen van de Sacharov prijs aan een Chinese dissident. Hij heeft het dus niet enkel over Tibet, maar over China zelf.
  • "Ik hoop het beste, maar ben op het slechtste voorbereid." Het zal wellicht niet altijd vreedzaam blijven.

Dat dit discours een staande ovatie van het Europees Parlement meebracht, gaat mijn begrip te boven. Europa staat daar te applaudisseren voor pure politieke fictie en propaganda, dat is gevaarlijk.

 

Nog een onooglijk detail: de Manchu's

In zijn toespraak zegt de 14e dalai lama op een bepaald moment: "Today, the language, script and culture of the Manchu people have been extinct." (Taal en cultuur van de Manchu's is uitgedoofd).

In de zin ervoor had hij het over: "(de Chinese overheid) veroorzaakt massale Han inwijking in Tibetaanse gebieden, die gradueel zal leiden tot het uitdoven van de aparte Tibetaanse identiteit en cultuur."

Een Europese toehoorder zal verrast denken: "Er was al een precedent! De Manchu's bestaan al niet meer en die waren zelfs een tijd keizer! Dat wisten we niet. Die cultuuruitroeiing moet dus inderdaad erg zijn in China." Normale reactie, want wie weet er hier bij ons echt iets over de Manchu's, laat staan over hun taal?

De dalai lama laat dus uitschijnen dat de Manchu taal verdween door massale Han instroom in hun gebied, op aansturen van de huidige communistische overheid. Dat is een zeer handige verdraaiing van de geschiedenis voor onze onwetende oren. Enige toelichting, zonder al te veel in details te treden, is nodig.

De Manchu's waren een ruitervolk in het uiterste noordoosten van China. Zij veroverden Beijing in 1644 - toen waren zij met ongeveer twee miljoen mensen -  en nemen er de keizerstroon over. Dat wordt de Qing dynastie. Zij leggen beslag op terreinen en boeren, zij richtten Han legers op onder hun bevel en brengen het totale Chinese keizerrijk opnieuw naar een maximale grootte, Tibet en Xinjiang in het verre westen inbegrepen. Maar wat gebeurt er met hun taal? Zij geven die een soort "plechtig administratief" statuut, terwijl zij tegelijk de Chinese taal omhelzen in literatuur, poëzie, kalligrafie, geschiedschrijving, wetenschappen en handel. Verschillende keizers van de Qing waren uitstekende poëten, in het Chinees. Grote werken verschenen tijdens de Qing dynastie. Echter de vervalperiode van de Qing (einde 19e eeuw, begin 20e) liet vrijwel niets overeind van de Manchu taal, daar waren zij zelf de oorzaak van. In 1911, bij de val van het keizerrijk was de Manchu taal in onbruik geraakt in hun eigen aristocratische rangen en van onderwijs 'aan hun volk, in hun taal' was geen sprake meer. De woelige jaren van de Eerste Chinese Republiek en nadien van de Tweede Wereldoorlog brachten daar geen verbetering in, de Manchu taal werd niet meer heropgedolven. Kortom, het Manchu schrift was verdwenen lang voor de Chinese Revolutie er aankwam. De beginjaren van de Volksrepubliek brachten andere problemen mee dan 'taal'. Het ging om de heropbouw van een gigantisch land dat op de grond lag. Momenteel, nu enige welstand in China bereikt is, is er weer tijd voor intellectuelen om het Manchu erfgoed op te vissen, wat ook gebeurt. Er zijn nog 2 miljoen stukken in het National Archief bewaard. Chinese taalkundigen en historici zijn een beweging gestart: "Red de Manchu taal". In 2006 werd voor het eerst opnieuw een school in het 'Manchu' geopend.

Dat is totaal iets anders dan laten uitschijnen dat de 'Chinese communisten moedwillig de Manchu taal tot uitsterven brachten', zoals de toespraak van de dalai lama in het Europees Parlement suggereert.

 

Dit "Manchu-verhaal" is niet het enige verhaal uit de Chinese geschiedenis dat de huidige dalai lama misbruikt in zijn kruistochtbetoog tegen het huidige bewind in China. Maar het is wel een nieuw verhaal, en goed gevonden voor onze oren.

 

In een toespraak in Polen, enkele dagen later, riep hij de aanwezige wereldleiders op om China in het "democratische kamp" te brengen. "We must do that", was het begin van de zin van de 14e dalai lama. Op zijn website beschrijft de 14e dalai lama Walesa als "The Polish anti-communist icon".

 

19:03 Gepost door infortibet in dalai lama | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, dalai lama, manchu, europa, taal, china