21-05-09

Tibet: de watertoren van China? Terwijl de hoogste gletsjers ter wereld wegsmelten…

De uitgestrekte hoogvlakte ten noorden van de Himalaya, het “Chinese Tibet-Qinghai Plateau” – dat qua oppervlakte bijna vijf maal die van Frankrijk bedraagt, – is in hoofdzaak een droog gebied, waarvan minstens de helft met woestijnvorming te kampen krijgt. Daar zitten de gletsjers eigenlijk voor niets tussen. Gemiddeld is de jaarneerslag in Tibet 380 mm/jaar (minder dan de helft van bij ons) en slechts 100mm in de provincie Qinghai. De grote stromen (de Gele en de Blauwe rivier, de Mekong en de Salween) krijgen het overgrote deel van hun waterdebiet in de lagere gebieden in het oosten, op de afdalende rand van de hoogvlakte, in de provincies Sichuan en Yunnan. Daar kan de jaarneerslag tot 5000mm oplopen. Zo ook de Indus, die in het woestijnachtige West-Tibet afdaalt van een gletsjer, is er slechts een klein beekje, bij manier van spreken, zijn werkelijk debiet ontvangt hij op de zuidflank van de Himalaya, op de grens van Pakistan en India. De Gele Rivier heeft zijn bron in het even droge noorden van het plateau. Gemiddeld staat de Gele Rivier drie maanden per jaar “stil” sinds een paar decennia. De Yarlung is de voornaamste rivier die Tibet van west naar oost doorkruist en daar toch iets majestueuzer is dan onze Schelde. Maar toch, om de grootse Brahmaputra te worden moet hij veel rivieren van de zuidflank van de Himalaya slikken, in India of komende van Bhutan en Sikkim. Kortom, veel water is er niet in Tibet en nog minder in Qinghai. Maar het is evident dat er veel water opgeslagen ligt in de gletsjers, die inderdaad fel inkrimpen en gedurende jaren voor overlast kunnen zorgen.

 

Echter, bijna 2/3e van het hoogplateau is bedreigd door woestijnvorming, vooral in West-tibet en in de provincie Qinghai.

 

kunlun

De Kunlun bergketen in de provincie Qinghai: gletsjertongen die op zand uitmonden. (eigen foto)

 

De gemiddelde temperatuur van een decennium is al vier maal na elkaar met 0,3°C gestegen (38 meetstations in Tibet zelf). In Qinghai en in het dorre West-Tibet vermindert de neerslag, in Centraal-Tibet verhoogt die licht (10 mm per jaar, gemiddeld over drie decennia) en in (het nu al vochtige) Oost-Tibet zelfs behoorlijk meer. Om maar te tonen dat er op het hoogplateau scherpe regionale verschillen zijn, die zelfs vergroten door de klimaatopwarming. Maar ook de menselijke activiteit heeft de laatste dertig jaar de woestijnvorming in de hand gewerkt: het aantal personen en het aantal koeien, yaks, schapen en geiten is elk ongeveer verdriedubbeld. Het gras is evenredig verminderd. De lokale overheden proberen nu de veestapel af te bouwen via subsidies en opleiding voor de boeren: gratis serres voor groenteteelt en technici voor scholing. Vooral in de provincie Qinghai zijn en groot aantal “graas”-oppervlakten nu beschermde “gras”-oppervlakten geworden.

 

China wil zijn drinkwaterprobleem oplossen door meer spaarbekkens aan te leggen. Er lopen projecten voor opvang van regenwater en – meer revolutionair – voor recyclage van gebruikt water, zoals afvalwater zuiveren en kanaliseren voor de irrigatie van velden of, sterker, er opnieuw puur drinkwater van maken. Een anekdote: China commercialiseert voor het ogenblik gletsjerwater uit Tibet, echt waar: het merk “5100”, in flessen, een snobartikel dat Evian doet watertanden. Maar de Chinese overheid beseft goed en wel dat de gletsjers niet in hun “macht” liggen en hebben als drinkwateralternatief voor hun enorme bevolking gemikt op “andere watertorens”, zoals gemeld: spaarbekkens, regenopvang en recyclage.

19:53 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, water, china, gletsjers

07-02-07

Het water van Tibet naar het noorden doen vloeien?

Een Chinese expert in waterhuishouding, Guo Kai, pleitte in 2006 voor een kolossaal project: 200 miljard kubieke meter water van de Yarlung Tsangpo (Brahmaputra), de Lancang (Salween) en de Nujiang (Mekong) naar de Gele Rivier en de droge streken in het noorden van China versassen. Hij werd door diverse wetenschapslui en door de regering krachtig teruggefloten. Minister van “Waterzaken” Wang Shucheng, zelf ingenieur hydraulica, bestempelde het voorstel als “onnodig, ondoenbaar en onwetenschappelijk”. Hij voegde eraan toe dat de Gele Rivier al overstromingen veroorzaakt bij 58 miljard kubieke meter. “Voeg daar 50 aan toe en alle dijken breken direct, zonder te denken aan 200,” zei hij. “Er is genoeg water in het noorden van China, het moet beter en grootser opgeslagen worden gedurende het natte seizoen en de werken daarvoor zijn in uitvoering,” aldus nog de minister. Ook de minister van Buitenlandse Zaken mengde zich in het debat, voor wat zijn terrein dan aanbelangde: “Als wij de watertoevoer naar Zuidoost-Azië zouden verminderen, brengt dat natuurlijke catastrofes mee bij onze zuiderburen. Daar komen internationale disputen van en die willen wij niet. Daarom verkozen wij van staatswege het idee van professor Guo’s hoofd openlijk tegen te spreken. Er bestaan geen plannen.” Het internationale netwerk van supporters van de 14e dalai lama had ondertussen al heftig en jarenlang verspreid dat China van plan was om Tibet’s water te stelen. Al kunnen we daarbij ook simpelweg antwoorden dat China mag doen met zijn water wat het wil, het gaat niet om “stelen” gezien Tibet deel uitmaakt van China. Vlamingen drinken ook Waalse Spa.

18:23 Gepost door infortibet in ecologie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, water, dalai lama, propaganda, china