13-05-11

Het Lhalung klooster

Een klein klooster tussen Lhasa en de grens met Bhutan, daterend van de 12e eeuw. Het overleefde grotendeels de Culturele Revolutie, behalve het honderdtal chortens rond het klooster. Wat er specifiek aan is: drie boeddhismescholen hebben er elk hun reïncarnatielijn, de nyingmapa, de kagyupa en de gelugpa. Dit is geen uitzondering in Tibet, men vindt dit nog in andere kloosters evengoed terug. Pittig detail: men vindt er de bedkamer van Lhalung Paldhor, de moordenaar van Langdarma, de laatste koning van Tibet (9e eeuw).

18:43 Gepost door infortibet in toerisme | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, nyingma, gelugpa, kagyupa

07-12-10

Toerisme naar Tibet in de lift

Tijdens 2010 zullen ongeveer zes miljoen toeristen in Tibet geweest zijn, dat is meer dan ooit tevoren en het dubbele van de lokale bevolking. De overgrote meerderheid daarvan zijn mensen uit andere provincies van China. Slechts 220.000 komen uit andere landen, met Europa als nummer één, goed voor de helft daarvan. Maar er is ook een groeiende toeristische samenwerking met Bhutan, Nepal en India.

Ongeveer 180.000 Tibetanen zijn tewerkgesteld in de toerisme-industrie.

De verwachting is dat dit alles nog verdubbelt tegen 2020.

Pittig detail: in Lhasa ondergingen de publieke toiletten een ware revolutie de laatste vijf jaar: meer (honderden) en betalend! Tien jaar geleden was de ontlasting nog een heikel gedoe.

chine 2009 235.jpg

19:14 Gepost door infortibet in toerisme | Permalink | Commentaren (0)

Memorial hall voor Songtsen Gampo

Songtsen Gampo was de stichter van het Tibetaanse Tubo-rijk (7e-9e eeuw). Een museum is nu geopend in het kanton Medrungkar, ten zuiden van Lhasa. Het toont de historische en economische ontwikkeling van het grote Tibetaanse rijk van toen.

songtsen gampo memorial.jpg

18:17 Gepost door infortibet in toerisme | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, tubo

27-05-10

Drolma Lhakhang : een klein maar zeer oud klooster in Lhasa

Vijftien kilometer ten zuidwesten van Lhasa, dicht bij de oude weg naar het vliegveld van Lhasa bevindt zich een kleinood van het Tibetaanse boeddhisme, het Drolma Lhakhang klooster. Het is niet ver van het grote en gekleurde Boeddhasculptuur, waar toeristenbussen dikwijls een stop maken onderweg van het vliegveld naar de stad.

Wat is er speciaal aan dat klooster?

Het was het eerste klooster van de kadam school, de voorloper in zekere zin van de huidige dominerende gelug school, het werd gebouwd in de 11e eeuw en het is intact gebleven tijdens de Chinese Culturele Revolutie. Een omweg waard.

 

Atisha, de grote leermeester

Na het uiteenvallen van het Tibetaanse rijk in de 9e eeuw, was het wachten op enkele Indische guru’s, die het boeddhisme in Tibet een tweede adem zouden geven. Atisha was er een van, een belangrijke. Via het koninkrijk Guge in het westen van Tibet, dicht bij de gekende Kailash berg, kreeg Atisha gehoor bij de clanleiders van die periode. Hij kwam ook in Central-Tibet prediken en één van zijn eerste leerlingen, Dromtompa, stichtte in de 11e eeuw het Drolma Lhakhang klooster, in de nabijheid van Lhasa. Atisha zou daar overlijden in 1054 en vele van zijn persoonlijke objecten zouden tot op heden daar bewaard zijn. Er zijn ook nog verschillende Indische Boeddhabeelden van die periode te zien in de tempel. Een realistische beeltenis van Atisha, nog voor zijn dood gemaakt, prijkt er tegenover de centrale troon. Men zegt dat de assen van Atisha’s lichaam met klei op zijn beeld aangebracht werden.

Dromtompa gaf de aanzet tot de kadam school van het Tibetaanse boeddhisme, die vier eeuwen later zou opgeslorpt worden door de ‘gele mutsen’ van de dalai lama’s.

Nog dit: ‘drolma’ staat voor de godin ‘tara’, boddhisatva van het mededogen. De ‘witte’ tara, in beeld of schilderij, zou af en toe ‘spreken’ tegen mensen met een goed hart, die voor haar komen buigen.  

21:27 Gepost door infortibet in toerisme | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, kloosters, boeddhisme

04-03-09

Een Han Chinees, een Tibetaan : zet ze niet samen?

In het vrij grote “Xiongbala Hotel” – een verwrongen transcriptie van ‘Shambala’, het mythische Tibetaanse rijk – ben ik op bepaalde dagen de enige logeergast. Op een morgen waren buiten mij nog twee Han Chinezen aan het ontbijten in de niet verwarmde zaal met wel 200 plaatsen. Het hotel – op Jiangsu lu - is privékapitaal van enkele Tibetanen uit het oosten van Tibet, zo zei Dawa mij. De omgeving van het hotel is gemengd Tibetaans en Han. Er zijn Han met povere winkeltjes zoals er Tibetanen zijn met povere winkeltjes. Maar er zijn weinig Tibetanen met chique winkels. De “merkwinkels”, die je nu uniform in alle steden ter wereld ziet in de voetgangersstraten, bevinden zich in een brede laan tussen de Jokhang tempel – het oude centrum – en het Potala paleis. Daar was ongeveer niemand te zien. Volgens mij moeten het Chinese toeristengroepen zijn die er aan het kopen slaan, maar eind oktober wordt het te koud en zijn er weinig.

 

Terug naar Jiangsu lu. Er is een groot restaurant, netjes, deftig en goed verlicht. Het wordt uitgebaat door Han Chinezen. Ik ben er enkele malen binnengestapt. Buiten mij enkel Tibetaanse klanten, zelfs op een avond een volledig gezin met vijf kinderen. Nochtans is het restaurant niet goedkoop. Op Beijing lu, in hartje centrum, ga ik in een klein hokje – plaats voor 10 mensen – ‘jiaozi’ eten, een Chinees ravioligerecht. Zij serveren ook ‘honderdjarige’ bruine eieren en van die lange smoutstaarten. De baas van de tent is uiteraard een Han, gezien de gerechten. Gedurende de tijd dat ik er ben komen enkel Tibetanen binnen. De baas spreekt half-Tibetaans, half-Chinees met hen. De Tibetanen, op stap buiten, eten trouwens meestal een soort “Chinees”. Een Tibetaanse student zegt mij: “Een beperkt aantal Han families ziet soms een kans om in Tibet een zaakje te beginnen. Gewoonlijk blijven ze 3 à 5 jaar, net lang genoeg om een klein startkapitaal bijeen te garen om dan in hun eigen streek een groter project aan te kunnen. Er is bij de centrale Chinese regering nergens een politiek te vinden van aansporing of premies voor Han om massaal uit te wijken naar Tibet. Bovendien, Han families leven niet graag op grote hoogte.”

 

Waarom maken wij eigenlijk altijd dat onderscheid: “Ah, dat is een Han, ah, dat is een Tibetaan”? Alsof dat wij wensen dat die mensen niet kunnen samenleven. Een aantal stemmen in het Westen verkondigen dat natuurlijk. Hun cultuur is grondig anders, maar zij leven soms samen, zoals zij ook dingen niet samen doen. Chinese tourgroepen bijvoorbeeld geven de voorkeur aan een Han gids. Tibetaanse reisbureaus plaatsen hun Westerse toeristen in Tibetaanse hotels, geven ze een Tibetaanse gids en brengen ze naar Tibetaanse restaurants. Voor een deel omdat die Westerlingen dat ook zo vragen, de “markt” accentueert de oriëntaties. Er zijn meer Tibetaanse gidsen dan vroeger, maar er zijn zeer veel Han gidsen omdat er veel Chinese groepen zijn in de zomer.

lhassa nov 08

winkeltjes van Han Chinezen in het centrum van Lhassa en nog zwart van de brandstichtingen in maart 2008 

19:22 Gepost door infortibet in toerisme | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, multicultureel

11-01-09

Gewoon nieuwjaar, Chinees lentefeest en Tibetaans nieuwjaar.

Vanaf midden december tot eind februari is Lhasa in feeststemming rond drie nieuwjaarsvieringen, in volgorde: het Westerse, het Chinese en het Tibetaanse. Het Tibetaanse nieuwjaar (Losar) dateert van voor de boeddhistische periode (dierenoffers aan de goden) en valt samen met de tweede volle maan na de zonnewende van 21 december. Het Chinese nieuwjaar of lentefeest komt dit jaar iets vroeger, met de tweede nieuwe maan na de zonnewende. Tijdens de Losar-periode zijn het vooral Tibetanen van Tibet zelf, die naar Lhasa trekken. Het Chinees lentefeest dan geeft tienduizenden Tibetanen uit de rest van China de kans om familie en kennissen op te zoeken in Lhasa, of als pelgrimsmoment, of gewoon om koopjes te doen, omdat ze dan minstens een week verlof hebben. Lhasa is echter vooral een toeristische topper tijdens het Chinese lentefeest. In het totaal worden in 2009 bijna één miljoen bezoekers verwacht in de hoofdstad tijdens die periode, alle nationaliteiten bijeen, dubbel zoveel als het aantal inwoners van het arrondissement Lhasa. Tibetanen blijven soms één of twee maanden in de stad, bezoeken de tempels, zoeken wat tijdelijk werk om hun reis te bekostigen, verhandelen een en ander, en logeren dikwijls in kleine zeer sobere en donkere kamertjes (drie op drie meter, zonder toilet noch water, soms vier mensen bijeen) in het oude stadscentrum. Die kosten hen 150 yuan per maand (ongeveer 15 euro).

16:27 Gepost door infortibet in toerisme | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, china, feesten

04-09-08

Bezoek Tibet met Dawa

Een aanbeveling om in Tibet rond te toeren: contacteer Dawa Tenzin. Hij is niet op de beurs genoteerd (ik heb er geen acties in) maar hij leeft er wel van. Zijn beperkte website: www.tibetourtrek.com

Jawel, geen spellingfout. Hij helpt je individueel of in kleine groepen. Zijn mail: dtenzin2000@yahoo.com. Zijn engels is licht tantristisch, maar goed verstaanbaar.

Zo zijn er honderden kleine reisagentschappen in Tibet. Keuze genoeg, maar ik had beloofd voor hem een beetje reclame te maken.

dawa tenzin

Hier is Dawa, in profiel.

20:53 Gepost door infortibet in toerisme | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, toerisme, reisagentschap, individueel

21-01-07

toerisme in Tibet

In 2004 kwamen ongeveer 100.000 buitenlandse toeristen naar Tibet, voornamelijk uit Europa, de VS en Japan. Het is inderdaad moeilijk voorstelbaar dat de Afrikanen nummer één zouden zijn. Maar het is vooral het binnenlandse toerisme waar Tibet zijn inkomsten uit haalt. Chinezen van andere provincies, inclusief Tibetanen uit de randgebieden, mensen van Hongkong en Taiwan, samen goed voor iets meer dan twee miljoen bezoekers. Mensen die zeggen dat Lhasa een Han-Chinese stad is, vergissen zich of hebben politieke motieven. Een eenvoudige rekensom toont dat er dagelijks ongeveer 20.000 Chinezen die er anders uitzien dan de Tibetanen in Lhasa verblijven als toerist voor gemiddeld drie dagen, waarbij de term “Chinezen” dan nog een lading dekt van wel dertig verschillende bevolkingsgroepen. Wij noemen Brugge ook niet een Japanse stad, waarbij we misschien alle Aziaten als Japanners bestempelen. Bovendien blijken vele Chinese toeristen een reëler beeld van de geschiedenis van Tibet op te steken. Dat kan positief werken voor de betere verstandhouding tussen deze twee zeer verschillende culturen.

Voor 2007 voorziet de Tibetaanse overheid 3 miljoen toeristen, uit binnenland en buitenland samen, gezien Tibet nu gemakkelijker, opwindender en goedkoper te bereiken is door de nieuwe spoorlijn. Duizenden nieuwe banen zijn gepland, van gids, via hotelbediende tot kaartjesknipper bij de ingang van de kloosters en andere sites. Dit alles met de nodige voorafgaande vorming. Er wordt beroep gedaan op buitenlandse experts om de organisatie van het groeiende toerisme in comfortabele kwaliteitsbanen te leiden.

HKCTP nr 292, nov 2004

CTIC, 5/1/2007

bakfietsen

genummerde bakfietsen voor 3 miljoen toeristen per jaar

 

een echt hotel

Een echt hotel, buiten Lhasa

17:14 Gepost door infortibet in toerisme | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tibet, toerisme, lhasa, buitenlanders, china